சலனம்...

அரங்கேற்றம்

2012-02-26T18:28:00.003+05:30

அவன் ஏறிய

எண்ணற்ற மேடைகளில்

இதுவும் ஒன்று

பரந்து விரிந்த

அந்த அரங்கில்

நின்று அவன்

பெருமிதத்துடன் கீழ்

நோக்கிப் பார்க்கிறான்

உண்மையில்

அவன் ஒரு

மேடை விரும்பி

அந்த பிரமாண்ட மேடையின்

ஒருமித்த கைத் தட்டல்களும்

வருடலான வாய் மொழிகளும்

பல நூறு முறை

அவன் செவிகளை

நிறைத்திருக்கின்றன

எல்லாவற்றையும்

மௌனமாய் பார்த்துக்

கொண்டிருப்பவனிடம்
ஒவ்வொரு முறையும் தன்
தலையில் அடித்துக்கொண்டு

நகைக்கிறது மேடையில்
அவன் அலங்கரித்த
ரோஜாக்களில் ஒன்று

கறை படிந்த வேட்டிகள்

2012-02-17T23:18:00.000+05:30

கட்சித் தலைமையின்

காகிதச் செருகலில்

தான் தோன்றித்

தலைவனின் தனிப்பட்ட

கவனிப்பில்

அரசியல் கொலைகளை

அரங்கேற்றி முடிக்கின்றன

முரட்டுக் கரை வேட்டிகள்

இந்தத் தெருவில்

இளைஞர் படுகொலை

அடுத்தத் தெருவில்

பிரமுகர் படுகொலை

கட்சி தான் வேறு அதன்

கரை தான் வேறு ஆனால்

வேட்டியின் நிறமோ

வெள்ளைதான்

அதில் படும் கறையின்

நிறமோ சிவப்புதான்

இன்னொரு ஆடு

2012-02-10T23:04:00.000+05:30

பின்னிரவானது

பிள்ளைக்குக் காய்ச்சலும்

கொதித்தது

கணவனை அழைத்தாள்

பிள்ளையும் பேசியது

அரை மணி என்றான்

ஒரு மணி என்றான்

நேரம் ஆனது

பிள்ளையும் நொந்தது

அலமாரியில் என்றோ

சேமித்த மாத்திரை

அம்மாவின் கைகளில்

அகப்பட்டுப் போக

காய்ச்சலை மறந்து

உறங்கியது பிள்ளை

காட்டுப் பூனையாய்

நள்ளிரவில் வந்தான்

தொட்டுப் பார்த்துத்

தொலைவாய்ப் படுத்தான்

காலையும் விடிந்தது

வீட்டு வாசலில்

காரும் வந்தது

பாதி கழுவிய முகம்

கையின் ஒருபுறம்

மாட்டிய சட்டை

அரசியல் மந்தையில்

இன்னொரு ஆடாய்

ஒரே பாய்ச்சலில்

புறப்பட்டு ஓடினான்

'அண்ணனின் அழைப்பிற்கு'
நன்றி-கீற்று

கலங்கரை

2012-02-04T12:31:00.003+05:30

வெயில் தணிந்து கடல் காற்று மேற்கு வாக்கில் லேசாக வீசத் தொடங்கிய மாலை அது.ஜகுபர் அலியின் கடையில் வியாபாரம் நன்றாக சூடு பிடித்திருந்தது.கடைக்கு நேரே மின்கம்பத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த பிள்ளையார் கோவிலின் மைக் செட் அலறலில் கடைக்கு வந்தவர்கள் கத்தி கத்தி சாமான்களைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.ஜகுபர் அலியும் அவரது தம்பி கனியும் பரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.சரக்கு கொண்டுவந்த கலைமான் புகையிலைக் காரரும் குளிர்பான ஏஜெண்டும் கம்புக் கூட்டில் பையும் காதில் சொருகிய பேனாவுமாக காத்திருந்தனர்.

ரெண்டு கிலோ அரிசி,பாலிதீன் பையில் கட்டிய எண்ணெய்,உருட்டிய புளி,அரை கிலோ தக்காளி வாங்கிய மாரியம்மாள் ஆத்தா கடையின் கூட்டத்தில் இடைஞ்சல் செய்த பொடிசுகளைத் திட்டிக்கொண்டே அவ்விடத்தை விட்டு நகர்ந்தது.மேலே கொக்கியில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த இந்த முறை புதிதாக வந்திறங்கியிருக்கும் வெள்ளை ரொட்டியைப் பார்த்துக் கொண்டே அடுத்த சாமானை சொல்ல மறந்த பொடியனை கோவத்துடன் அதட்டினார் ஜகுபர் அலி.
"வீடு இருண்டு கெடக்கு சீக்கிரம் குடுப்பா மண்ணெண்ணைய..."என்று கனியிடம் சிறிய கேனை நீட்டினாள் பெலோமினா. இந்த அமளிக்கிடையே கூட்டத்தின் ஓரத்தில் நின்று கொண்டிருந்த கிழவன்

"தம்பி ஒரு கட்டு செய்யது பீடி குடுப்பா...ஒருகட்டு செய்யது பீடி..." என திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக் கொண்டிருந்ததை இருவரும் கண்டுகொள்ளவில்லை.கோவத்தில் ஏதோ முனங்கிக் கொண்டே திரும்பி நடந்தவரை நடை மறித்து அழைத்தான் ஜகுபர் அலியின் தம்பி.

இருள் கவிழத் தொடங்கிய அந்த நேரம் காற்றின் இதம் கூடியிருந்தது.எழில் மிகு கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை நன்றாக குளிர்ந்திருந்தது.மணிமாறன் பழுது பார்க்கப்பட்ட வத்தயினை மாட்டு வண்டியில் கட்டி இழுத்துக் கொண்டு கடலுக்குச் செல்லும் சாலையில் சென்று திரும்பினான். உலகம் சுற்றும் ஒரு வெள்ளைக்காரத் தம்பதி கிழக்கு கடற்கரைச் சாலை வழியே சைக்கிளில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தனர். கையில் புத்தகம் தாங்கிய இரண்டு சிறுவர்களை அரவணைத்துக் கொண்டு அந்த சாலைக்குக் குறுக்கே நடந்து வந்த லெப்பை எதிரே உள்ள பள்ளிக்குள் நுழைந்தார்.அவர் உள்ளே சென்ற சிறிது நேரத்தில் பள்ளி வாசலின் மேல் கட்டப் பட்டிருந்த ஒலிப்பெருக்கி ஒலிக்கத் துவங்கியது.கடைக் கெதிரே உள்ள நிறுத்தத்தில் ஏர்வாடி செல்லும் ஆறே கால் மருது பாண்டியருக்கு இரண்டு மூன்று பெண்கள் தங்கள் குழந்தைகளுடன் காத்துக் கொண்டிருந்தனர்.எப்பொழுதும் நாகூர் செல்லும் வண்டிக்கு முன்பே வந்துவிடும் ஏர்வாடி வண்டி அன்று அந்நேரத்திற்கும் வரவில்லை.ஆற்றாமையில் அதில் ஒரு பெண் மருது பாண்டியரை சத்தம் போட்டு திட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.சிறிது நேரத்தில் ஆறே முக்கால் ராமேஸ்வரம் வண்டியே வந்துவிட்டது.அவர்கள் ஏறிய அந்த வண்டியை விட்டு இறங்கிய வேலு அதே கையோடு பீடியைப் பற்ற வைத்துக் கொண்டு விறுவிறுவென கடற்கரைக்குச் செல்லும் சாலை வழியே நடக்கத் துவங்கினான்.

வழக்கமான திடீர் மின்சாரத் துண்டிப்பால் அடுத்த சில நொடிகளில் மைக் செட் தன் வாயைப் பொத்திக் கொண்டது.பேருந்து நிறுத்தத்தின் அருகேயுள்ள கொடி மரத்தின் கீழ் அமைந்த சிறு மேடையில் அமர்ந்து மணியும் பஷீரும் பேசிச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது அப்பொழுது தான் அந்த சுற்றத்தின் காதுகளில் விழுந்தது.நடுக்கடலில் நாகூர் பிச்சையின் வலை அறுந்து போன கதையை மணி அச்சு பிசகாமல் பஷீரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.தன்னிடம் நூற்றி ஐம்பது ரூபாய் கடன் வாங்கிவிட்டு திருப்பித் தராமல் ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கும் முருகேசனை கண்டபடி திட்டிக் கொண்டே அவ்விடத்தைக் கடக்கிறான் ரெத்தினம்.கள்ளு இறக்கப்படும் பனஞ் சாரிகளுக்கருகே சுண்டல் விற்கச் சென்ற ஜமீல் முழுவதையும் விற்றுவிட்டு வழக்கம்போல மெதுவாக சைக்கிளைத் தள்ளிக் கொண்டு வீடு திரும்பிச் செல்கிறார்.

கடல் காற்று கவுச்சியை வீடு வீடாக கொண்டு சேர்த்துக் கொண்டிருந்தது.முகம் தெரியாத அந்த இருட்டில் புயல் கட்டிடத்திற்கு முன்பாக மெத்தை போல விரிந்து கிடந்த குறு மணலில் இருந்து
"கடவுள் ஏன் கல்லானான்? மனம் கல்லாய்ப் போன மனிதர்களாலே..." பாடல் இயல்பான குரலில் ஒலிக்கத் துவங்கியது.அந்தப் பாடலுக்கு ஏற்றார் போல அவ்விடத்தில் பீடியின் கங்கு இருட்டில் ஆடிக் கொண்டிருந்தது.திடீரென
"மண் குடிசை வாசல் என்றால் தென்றல் வர வெறுத்திடுமா?
மாலை நிலா ஏழை என்றால் வெளிச்சம் தர மறுத்திடுமா?
உனக்காக ஒன்று எனக்காக ஒன்று ஒருபோதும் தெய்வம் கொடுத்ததில்லை..."
"கொடுத்ததெல்லாம் கொடுத்தான்..."பாடல் முந்தைய பாடலை விட உணர்வுப் பூர்வமாக காளிமுத்துவின் பிசிறில்லாத குரலில் ஒலித்தது.

கடலில் தனக்கு நல்ல பாடு வந்த நாட்களிலெல்லாம் அந்த இடத்தில் காளிமுத்துவின் பாட்டு ஓங்கி ஒலிக்கும்.டி எம் எஸும் எம்ஜியாரும் ஒருங்கே இணைந்த அற்புதன் காளிமுத்து.தினமும் மாலை அந்த மணலில் சிறிது நேரம் சாய்ந்தால் தான் அன்று காளிமுத்துவிற்கு தூக்கம் வரும்.அந்த நேரங்களில் அருகில் வராமலேயே இருளில் படுத்திருக்கும் காளிமுத்துவிடம் சேதி பேசிக் கொண்டு மக்கள் சாலை வழி நடந்து செல்வார்கள்.செல்லையாக் கோனார் பொதுவிடத்தில் உள்ள பட்டியில் தன் ஆடுகளை அடைக்க மேய்த்து வந்த நேரம் மணல் விரிப்பில் அந்த பீடிக் கங்கைக் காண முடியவில்லை.தொலைவில் நடந்துகொண்டிருந்த காளிமுத்து அடுத்த தெருவிளக்கின் வெளிச்சத்தில் இருந்து மறைந்து போனார்.காளிமுத்து சென்ற சிறிது நேரத்தில் புயல் கட்டிடத்தைச் சுற்றி படுத்திருந்த மாடுகளில் ஒன்று மெதுவாக நடந்து சென்று கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலையில் படுத்தது.நேரம் செல்லச் செல்ல ஏனைய மாடுகளும் ஒவ்வொன்றாக அதன் பக்கத்தில் சென்று படுத்தன.மாடுகள் இரவில் வீட்டிற்குப் போவதென்பதும் அவற்றைக் கட்டுதல் என்பதும் அங்கே வழக்கத்தில் இல்லாத ஒன்று.

அந்த முன்னிரவின் பிந்திய வேளையில் தெற்கிலிருந்து வேளாங்கண்ணிக்கு அந்த நீண்ட நெடிய சாலை வழி நடந்து செல்லும் புனிதப் பயணிகளின் ஒரு குழு இரவில் அங்கே உறங்கிச் செல்ல இடம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.முடிவாக இடிந்து போன சத்திரத்தின் அருகில் உள்ள பழைய பெருமாள் கோவில் திண்ணையில் சென்று அமர்ந்து, கொண்டுவந்த உணவுப் பொட்டலங்களைப் பிரித்தனர்.ஜகுபர் அலி கடையை மூட ஆயத்தமானார்.அந்நேரத்தில் சாலை வழியே பரட்டைத் தலை மற்றும் சிறு துணி மூட்டையுடன் மனம் பிறழ்ந்த பெண் ஒருத்தி மெதுவாக சென்று கொண்டிருந்தாள்.கடையின் பலகைகளை அடைப்பதில் மும்முரமாக இருந்த ஜகுபர் அலி சத்தமில்லாமல் அவள் தன் பின்னே வந்து நின்றதைக் கவனிக்கவில்லை.திரும்பியவர் திடுக்கிட்ட வேளை அவள் கையை நீட்டி வராத குரலில் எதோ பேச முற்பட்டாள்.சட்டென்று புரிந்தவராக பலகைக்குப் பின்னே கையை விட்டு இரண்டு வாழைப் பழங்களைப் பிய்த்துக் கொடுத்தார்.கையை உயர்த்திக் கும்பிட்டவள் மெதுவாகத் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்தாள்.அவளைப் போன்றவர்களுக்கும் ராமேஸ்வரம் செல்லும் சாமியார்களுக்கும் அந்த சாலையில் உள்ள எல்லா வீடுகளும் சொந்தங்களே.அவர்கள் நினைத்த இடத்தில் உண்டு தங்கி தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்வர்.

வடக்கிருந்து வந்த லாரி ஒன்றின் வெளிச்சத்தில் சாலையில் படுத்திருந்த மாடுகளின் கண்கள் மின்னின.ஹாரனுக்கும் விலகாத மாடுகளை கிளீனர் இறங்கி விரட்டியதும் தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர்.கடையைப் பூட்டிய ஜகுபர் அலி தன் சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார்.அமைதியான அந்த இரவில் தொலைவே செல்லும் அந்த லாரி சக்கரத்தின் பட்டன் சவுண்ட் மட்டுமே ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது.மீண்டும் அதைப் போன்ற ஒரு அழகிய நாளுக்காக கலமும் கடலும் கரையும் காத்துக் கொண்டிருந்தது.
(நன்றி:உயிரோசை)

வேலி எனும் போலி

2012-01-31T23:32:00.002+05:30

உலகின் எல்லாத் திக்கிலும்

கண்ணுக்கெட்டா தொலை

வரை இடமும் வலமும்

நீளுகின்றன வேலிகள்

முள் எனும் ஆயுதம் ஏந்தி

இருபுறமும் அவற்றைச்

சூழ்ந்து நிற்கின்றன

எண்ணற்ற வேலிக் காத்தான்கள்

ஒரு புறமிருந்து மறுபுறம் ஈர்க்க

ஆசையில் தாவிக் குதிக்கின்றன

வேலியின் வினை

தெரியாத கரட்டான்கள்

சில முள்ளில் பட்டு

மூர்க்கமாய் சிதைந்து

மண்ணில் சரியும்

பரிதாபங்கள்

இருபுறக் கிளைகளின்

உரசலில் அதன்

பரஸ்பரக் குலுக்கலில்

உதிர்ந்து விழுகின்றன

பழுத்த வண்ணச் சருகுகள்

மரங்களின் நிழலில்

இலைச் சருகின் அடியில்

புதைந்து போகின்றன பல

அப்பாவிக் கரட்டான்கள்

உறவைக் கொன்ற இரவுகள்

2012-01-22T22:03:00.003+05:30

ஆழ்ந்து உறங்கும் அமைதியான

இரவில் அதைப் போலவே மீண்டும்

ஒரு அழைப்பு ஒலி

கண்களைக் கடினமாய்ப் பிரித்து

பேசியைக் காதுக்குக் கொடுக்கையில்

கனவிலும் எண்ணாத பேரிடியாய்

தொலைவே தேசத்தில் நெருங்கிய

உறவின் மரணச் செய்தி

முந்தைய இரவுகளைப் போலவே

இம்முறையும் முயற்சித்துப்

பார்க்கிறேன்.அழுகை என்பது

அறவே வரவில்லை

எந்தப் பாசறைக்கும் செல்லாமல்

எனக்கு எங்கிருந்து தான்

வந்தது இந்தப் 'பகுத்தறிவு'?

விடியும் வரை தூக்கமும்
வராத கனத்த துக்கமும்
வராத மனநிலையில்
புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன்-
ஒரு வழியே ஆறிய புண்ணுக்கு
மருந்தாக இரண்டு ஆறுதல்
வார்த்தைகளை எடுத்து வைத்தேன்
அடுத்த தினங்களில் தெரிவித்துவிட...

ஒரு உதவாக்கரையின் உலகம்

2012-01-21T12:56:00.005+05:30

ஊரே உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் சாமம் அது.நிலவு உச்சந்தலைக்கு நேரே நகர்ந்த வேளையில் சமரன் மெல்ல சாரட்டை வீட்டின் பின்பக்கம் மதிலுக்கு வெளியே அவளது அறைக்கு நேரே நிறுத்துகிறான்.நளாயினி ஜன்னலைப் பார்த்துக் கொண்டே மெல்லிய விளக்கின் வெளிச்சத்தில் அசையாது அமர்ந்திருக்கிறாள்.அவன் அவளைப் பார்க்கிறான்.அறையில் விளக்கு அணைக்கப்படுகிறது.மாடத்தில் வந்து நின்று பார்க்கிறாள்.விளக்கு அணைக்கப்படுகிறது.அந்த இடம் அமைதியின் உச்சமாக திகழ்கிறது.அவனது இதயப் படபடப்பு மட்டுமே அவனுக்கு கேட்டுக் கொண்டிருந்த வேளையில் குதிரையொன்று செரும சமரன் அவனையறியாது திடுக்கிடுகிறான்.குளிர்ந்த காற்று சில்லென்று வீச மரக் கிளைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசும் சத்தம் சமரனுக்கு கூடுதல் பயத்தைத் தருகிறது.சமரன் அந்த மாளிகையின் முற்றத்தில் அவளின் வருகையை கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் அந்த உருவம் அவனுக்கு வெகு அருகில் வந்துவிட்டது.நளாயினி சாரட்டில் வந்து பேசாமல் அமர்கிறாள்.

சமரன் சாரட்டில் ஏறி மெதுவாக செலுத்த ஆரம்பிக்கிறான்.கோட்டை மதிலைக் கடந்ததும் இருட்டைக் கிழித்துக் கொண்டு பாய்கின்றன வெண்குதிரைகள்.நளாயினி அந்த இருளில் தம்மை யாரோ அதே வேகத்தில் பின்தொடர்வதாக எண்ணி பயத்தில் திரும்பி பார்த்துக் கொண்டே வருகிறாள்.ஆக்ரோசமாய் சத்தமிட்டுக் கொண்டு கையில் ஏந்திய வாளுடன் அவர்கள் வருவதாக தோன்றுகிறது அவளுக்கு.சமரனிடத்தில் நெருங்கி அமர்கிறாள் நளாயினி.குதிரைகள் தொடர்ந்து ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன.இப்பொழுது அவளுக்கு குதிரைகளின் மூச்சிரைச்ச்சல் மட்டுமே கேட்கிறது.தொலைவில் தெரியும் வெளிச்சத்தின் திசையில் குதிரைகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன.ஏதோ கண் தெரியாத பறவை ஒன்று அந்நேரத்தில் அவள் தலைக்கருகே உரசிப் பறந்து செல்கிறது.நரிகளின் ஊளைச் சத்தம் மீண்டும் அவள் நிம்மதியைக் கெடுக்கின்றன.சமரன் வேகம் குறையாமல் கவனமாக சாரட்டைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறான்.ஒரு பெரிய நீர்நிலையின் மீது அமைந்த ஒரு குடிசையில் விளக்கு எரிந்து கொண்டிருக்கிறது.அந்நேரத்தில் குடிசைக்கு வெளியே நீர் மீதமைந்த பலகையில் ஒரு ஆணும் பெண்ணும் சிரித்துப் பேசி தாயம் போன்ற ஏதோ ஒரு விளையாட்டை விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.அந்த ஆண் அவள் மீது குளிர்ந்த நீரை அள்ளி வீசுகிறான்.அந்தப் பெண் அவன் மீது செல்லமாகக் கோபப்படுகிறாள்.நளாயினிக்கும் அதுபோல் அவனுடன் வாழ வேண்டுமென்று ஆசை.சட்டென அதக் காட்சி அவள் கண்களிலிருந்து நகர்கின்றது.அவள் அவர்களை ஏக்கப் பார்வை பார்த்துக் கொண்டே செல்கிறாள்.குதிரைகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன.

டேய்!...டேய்!..நிறுத்துடா வண்டிய...என்னோட ஆபீஸ விட்டுட்டு எங்க போற?என்ன பகல் கனவா?போயி இன்னக்கி பேப்பர்ல வந்த வேலைக்கு அப்பளை பண்ணு.உருப்பட எதாச்சும் வழியத் தேடு...உதவாக்கரை நாயி...

சரிப்பா... எனக் கூறிவிட்டு நகர்ந்த ஆனந்த் செல்வியின் வீட்டுக்குப் பின்னே சென்று வண்டியை நிறுத்தினான்.செல்வி ஜன்னலின் வழியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்....

காத்திருப்பு

2012-01-16T18:48:00.001+05:30

வடைக்காக நரியின் காத்திருப்பு

மீனுக்காக கொக்கின் காத்திருப்பு

அருளுக்காக பக்தனின் காத்திருப்பு

பொருளுக்காக புலவனின் காத்திருப்பு

கொடைக்காக வேந்தனின் காத்திருப்பு

காப்பிக்காக காலையில் காத்திருப்பு

சுவைக்காக நாவின் காத்திருப்பு

இன்பத்திற்காக இளமையில் காத்திருப்பு

கொழுவுக்காக நிலத்தின் காத்திருப்பு

நடமாட்டத்திற்காக வீதியின் காத்திருப்பு

தியாகத்திற்காக உயிரின் காத்திருப்பு

கவிதைக்காக கவிஞனின் காத்திருப்பு

பேனாவுக்காக மூடியின் காத்திருப்பு

கண்களுக்காக கவர்ச்சியின் காத்திருப்பு

சிற்பிக்காக உளியின் காத்திருப்பு

திறவுக்காக பூட்டின் காத்திருப்பு

சுமைக்காக முதுகின் காத்திருப்பு-மண்டும்

நீருக்காக மடையின் காத்திருப்பு

பொங்குவதற்காக பாலின் காத்திருப்பு-ஆசி

வழங்க ஆண்டவனின் காத்திருப்பு

பிள்ளைக்காக கர்ப்பிணியின் காத்திருப்பு

நொந்தவனுக்காக நிழலின் காத்திருப்பு

மகுடிக்காக பாம்பின் காத்திருப்பு

ஒலிக்காக அமைதியின் காத்திருப்பு

பருவத்திற்காக பருக்களின் காத்திருப்பு-பிறர்

சாய்வதற்காக தோள்களின் காத்திருப்பு

இருளுக்காக அம்மணத்தின் காத்திருப்பு

மார்கழிக்காக தையின் காத்திருப்பு

தீண்டலுக்காக பெண்மையின் காத்திருப்பு

பூக்களுக்காக சடையின் காத்திருப்பு

வெற்றிலைக்காக பாக்கின் காத்திருப்பு

விழாவுக்காக மன்றத்தின் காத்திருப்பு-எதிர்

புன்னகைக்காக உதட்டின் காத்திருப்பு-சுவை நிறைந்தது(வை)

காத்திருப்பு-

மௌனத்தில் வளர்ந்து

இதழில் புன்னகையாய்

இனிக்கும் சுவை...

குழந்தைக்காக<-->அன்னையின் காத்திருப்பு

ஆணுக்காக <-->பெண்ணின் காத்திருப்பு

இணையத்துடிக்கும் பிரிவின் காத்திருப்பு

புரிதலுக்காக உறவுகளின் காத்திருப்பு

வீடுவரும் வரை பசியின் காத்திருப்பு

பருக்கைக்காக காக்கையின் காத்திருப்பு

பேருந்துக்காகப் பயணியின் காத்திருப்பு

ஒத்திகைக்காக கலைஞனின் காத்திருப்பு

உறவுகளுக்காக சவத்தின் காத்திருப்பு

சவத்திற்காக பெட்டியின் காத்திருப்பு

வீட்டுக்கு வெளியே காலணியின் காத்திருப்பு

இருளுக்காக கள்வனின் காத்திருப்பு

விடிவதற்காக வேசியின் காத்திருப்பு

உளிக்காக கல்லின் காத்திருப்பு

இறைச்சியாக உயிர்களின் காத்திருப்பு

அறிவுக்காக மடந்தையின் காத்திருப்பு

புகழுக்காக பழமையின் காத்திருப்பு-பாயும்

நீருக்காக வேரின் காத்திருப்பு

ஓய்வுக்காக முதுமையின் காத்திருப்பு

உறக்கத்திற்காக விழிகளின் காத்திருப்பு

புழுதிக்காக கால்களின் காத்திருப்பு

அமைதிக்காக உலகின் காத்திருப்பு

நீதிக்காக உண்மையின் காத்திருப்பு

மறுவாழ்வுக்காக கைதியின் காத்திருப்பு

மனிதத்துக்காக மனிதனின் காத்திருப்பு

நல்லவை நடக்க நாட்களின் காத்திருப்பு

வெயிலுக்காக விதையின் காத்திருப்பு

உடைக்காக உடலின் காத்திருப்பு-எதிரி

படைக்காக சேனைகளின் காத்திருப்பு

வீரனுக்காக வேலின் காத்திருப்பு

காவலுக்காக காவலனின் காத்திருப்பு

பாய்வதற்காக அம்பின் காத்திருப்பு

சிறகுக்காக அடிமையின் காத்திருப்பு

தலைவனுக்காக காலத்தின் காத்திருப்பு

விடுதலைக்காக தேசத்தின் காத்திருப்பு

தேசத்திற்காக கொடியின் காத்திருப்பு

கொடிக்காக வண்ணத்தின் காத்திருப்பு

எழுச்சிக்காக தமிழனின் காத்திருப்பு

விடைக்காக வினாவின் காத்திருப்பு-வலி நிறைந்தது(வை)

காத்திருப்பு-

மௌனத்தில் வளரும்
கண்ணீராலும் கரைக்க
முடியாத பெரு வலி...

மண் சுவர்

2012-01-16T01:07:00.000+05:30

ஆத்தா...ஆத்தோவ்...ஓவ்...என்னடீ...? எலி என்னத்தையோ கரண்டுது பாரு...
இந்த எலிப் பண்ணையள என்னவன்றதுனே தெரியலடீ.குருதுதெல்லாம்
வேற மொட்டயாக் கெடக்குறது அதுகளுக்கெல்லாம் ஒரே கொண்டாட்டமாக் கெடக்கு.

நானும் எவள நாளாத்தான் உனக்கிட்ட எலிப்பொறி வக்கச் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன்.கேக்குறியா நீ?

யேட்டி!யேட்டியோவ்...வாணி...

ஓவ்...என்ன த்தா... ? அங்குன யாரு மீனுக்காரனா போறான்?

இல்லத்தா கூனிப்பொடி..நிக்கச் சொல்லவா?

அடிப் போடி!"அவன் நால அள்ளிப் போட்டு 10 ருவா ம்பான்...சின்னப்பய கடத்தெருவுக்கு பொய்த்து வரும்போது வாங்கிட்டு வரச் சொல்ல வேண்டியதான்"னு பக்கத்து வீடு வாணியிடம் தன் வீட்டுக்குள் இருந்தே குரல் கொடுத்த பொன்னம்மா ஆத்தா ஊறுகாய் பாட்டிலை வெளிய வெயில்ல கொண்டாந்து வச்சிச்சு .

ஏங்கச்சி... சின்னப்பய கடத்தெருக்கா போறான்?"தெரியலையே...தூங்கிக்கிட்டுள்ள இருக்காக..."அது பொன்னம்மாவின் சின்ன மருமகள்.இன்னக்கி என்னமோ பொன்னம்மாத்தாவுக்கு வாயி முனுமுனுன்னு இருக்கும் போலருக்கு.ராசேந்திரன் எழும்புவான் அவனுக்கிட்ட எதாச்சும் கவுச்சி வாங்கிட்டு வரச் சொல்லலாம்னு ரொம்ப நேரம் பாத்துக்கிட்டு இருந்த பொன்னம்மாத்தா கடசியா மெதுவா நகந்து வயக் காட்டுக்கு நண்டு புடிக்க கெளம்பிருச்சி .

கட்டத் தேவரு செத்ததுக் கப்புறம் பத்து பன்னண்டு வருஷமா பொன்னம்மாத்தா தனியாத் தான் இருக்கு.இப்ப அது இருக்க அந்த கீத்துக் கொட்டாயில தான் மூத்தவன் நல்லுவையும் எளையவன் ரசேந்திரனையும் பெத்துப் போட்டுச்சு.கட்டத் தேவரு இருக்க வரைக்கும் மீனு நண்டு கறி எதுக்கும் வெருவாக்கெட்டுப் போனதுள்ள பொன்னம்மாத்தா.பொழுது விடியும் முன்னே அது பீச்சி வச்ச எருமப் பால சைக்கிள்ல வச்சி கட்டிக்கிட்டு நால் ரோட்டுக்கு கெளம்பிருவாரு.வரும்போது பாத்தியன்னா ஒரு குட்டிச் சாக்கு நெறயா மீனு நண்டு காகறி உப்பு புளி மொளகா மேந் தீனின்னு எதயாச்சும் வாங்கிக் கட்டிக்கிட்டு வந்திடுவாரு.சமயத்துல பொன்னம்மாத்தா கரிச்சுக் கொட்டும் அவரை எல்லாத்தையும் செலவழிச்சுப்புட்டு அஞ்சு பத்து கூட மிச்சங் கொண்டாரலயின்னா.

ஒருநா கம்மாக் கரையில உரும நேரத்தில மாடு மேச்சுக்கிட்டு இருந்தவரு திடீர்னு நெஞ்சப் புடிச்சுக்கிட்டு கருவ மரத்தடியில உக்காந்திட்டாராம்.கருவண்டுப்பய வந்து சொல்லி எல்லாரும் ஓடிப்போயி பாக்குறதுக்குள்ள முழி ரெண்டும் மேல போயிருச்சு.அன்னக்கி மறுநாளே சினப்பய எதோ மொணங்க ஆரம்பிச்சுட்டான்னு பொன்னம்மாத்தாவே திருஞான தேவர் கிட்ட சொல்லி சொத்தப் பிரிச்சுக் குடுக்க சொல்லிருச்சு.அதுப்படி இருக்க எடத்துல சரிபாதி போக கோரச் செய்யிக்கி குறுக்க வரப்ப வச்சிக் கொடுத்துட்டாரு.ராசேந்திரனும் நல்லுவும் தனித் தனியா உழுதுக்கட்டும்,சின்னக் குண்டு மட்டும் பொன்னம்மாக்கா பேருல இருக்கட்டும் அத ஆளுக்கொரு பட்டம் சாவடி பண்ணிக்கிட்டு பொன்னம்மக்காவுக்கு மூணு மூட்டை நெல்லும் வருஷத்துக்கு 1500 ருவ பணமும் குடுத்துரனும்ன்னு பேசிவிட்டாரு திருஞான தேவரு.

ஒன்னு ரெண்டு சாவடிக்கு ஒழுங்கா குடுத்துட்டு இருந்த புள்ளயலுக போகப் போக கோளாறு பண்ண ஆரம்பிச்சிடுச்சுக.ஒருநாளு பொன்னம்மாத்தா நல்லு வீட்டுக்கு முன்னாடி மண்ண வாரி ஏறச்சிட்டுப் போயி திருஞான தேவரு வீட்டு வாசல்ல அழுது ஒப்பாரி வைச்சிச்சு.அப்புறம் ரெண்டுபேரும் இல்லாம மூணாம் மனுஷன் செல்வராசுகிட்ட கூட குடுத்துப் பாத்துச்சு.அவனுமா அறுத்துக்கிட்டு போனதுக்கப்புறம் ஒரு பேச்சு பேசுவான்.மறுபடி விதியில்லாம ராசேந்திரன்கிட்டாயே உழுதுக்கச் சொல்லிருச்சு.ஒரு சாவடி பண்ணுனவன் நால் ரோட்டுல கடை ஒன்னு வெலைக்கு வருது.டீயும் பலகாரமும் போட்ட நல்லா ஓடும்.முப்பாதுனாயிரம் இருந்தா வாங்கிப் புடலாம்.அவ கைல கழுத்துல கெடந்தத அடவு வச்சது போக ஒரு பத்தாயிரம் தேவைப்படுதுன்னு வந்து சொன்னான்.கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமலா அவன் நெனச்சி வந்த மாதிரியே "அந்த சின்னக் குண்ட ஒத்தி வச்சுக்க டான்னு" சொல்லிப்புடும் இந்தக் கூறு கெட்ட பொன்னம்மாத்தா.

இதெல்லாம் நடந்து நாலஞ்சு வருஷம் ஆயிருச்சி இப்ப.பொண்டாட்டிக்கு நகை பண்ணி சின்னதா மொடக்கியிருந்த வீட்டையும் சிமெண்ட் பூசி ஓடு மாட்டிப்புட்டான் இந்த ராசேந்திரன்.எல்லாம் பண்ணினவன் அந்த சின்னக் குண்ட மட்டும் அப்படியே விட்டுட்டன்.அப்பயிலேர்ந்து அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும் அல்லாடிக்கிட்டே இருக்கு இந்த பொன்னமாத்தா.நல்லுக்கிட்ட போயி கேட்டா சின்ன மவனுக்கு தானே எல்லாத்தையும் கொடுத்த அவன்கிட்டயே போயி கேளுங்கிறதும்.ராசேந்திரனுக்கிட்ட கேட்டா அவன் பொண்டாட்டி பொன்னமாத்தா காதுபடவே மட்டு மரியாத இல்லாம பேசுரதுமா இருந்துச்சு.பாத்துப்புட்டு கொஞ்ச நாளா யாருக்கிட்டயும் எதுக்கும் போயி நிக்கிறது இல்ல பொன்னம்மாத்தா.அது பாட்டுக்கு சுசேட்டில குடுக்குற குருணையக் காச்சுக் குடிச்சுட்டு கோயில் மரத்தடில போயி உக்காந்திருக்கும்.யாராச்சும் கள கிள பறிக்க கூப்பிட்ட போவும்.அப்பறமா அதுவும் இல்ல.

நண்டு புடிக்க வயக்காட்டுக்குப் போன பொன்னம்மாத்தா போன எடத்துல மயக்கம் போட்டு விழுவ அங்குனக்குள்ள உரம் வீசிக்கிட்டு இருந்த ஆளுக கொண்டாந்து கைப் பத்தலா வீட்டுல விட்டுட்டு போனாக அன்னைக்கி.கடைக்கு பொய்த்து வந்த ராசேந்திரன் விசயத்தக் கேட்டு
"சாவப் போற காலத்துல ஒரு எடத்துல இருந்து தொலைய மாட்டியாடி?சோவ புடிச்ச மூதேவி...உனக்கொன்னும் வருதில்லையே..ஒரே வழிய அள்ளி வச்சிக் கொளுத்திப்புட்டு போய்டலாம்னு பாத்தா"ன்னு காலத் தூக்கிக்கிட்டு மிதிக்க வந்தான்.பொன்னம்மாத்தா கட்டத் தேவர கூப்பிடு பொழம்புனதப் பாத்து சுத்தி நின்ன எல்லாரும் ராசேந்திரன புடிச்சு பேசினதுக் கப்பறம் தான் அவன் அந்த எடத்த விட்டு நகந்தான்.

ஆத்தா இந்தா இட்டலி ன்னு ராசேந்திரன் மகன் ஒரு தட்டுல நாலு இட்டலியும் மொளகாப் பொடியும் குடுத்திட்டுப் போனான்.திங்கிறதுக்கு மனசு இல்லாட்டியும் பசி பொன்னம்மாத்தாவுக்கு பாவம் அது என்ன பண்ணும்.

அதுக்கப்புறம் பொன்னம்மாத்தா அன்னக்கி வெளிய வரவே இல்ல.

அன்னக்கி ராத்திரி வாணி புருஷம் பழனி மாட்டு வண்டியில மணல் நடை அடிச்சுட்டு நேரமாயி தான் வந்தான்.

இஞ்சரு...இஞ்சரேய்...தலையைத் தூக்கிப் பார்த்த வாணி மீண்டும் கீழே போட்டாள்.என்ன அதுக்குள்ள உங்களுக்கு தூக்கம்...சோறு போடு...

தட்டைக் கழுவியாந்து வைத்தாள் வாணி.இவள நேரம் என்ன பண்ணிய?

சோற்றில் மீன் குழம்பை ஊற்றினாள் வாணி.அவளை முறைத்துக் கொண்டே தப்பி விழுந்த மீன் தலைகளை எடுத்து கீழே வைத்தான்.

"என்னங்கறேன் சத்தம்?எதாச்சும் எலி கிலியா இருக்கும் சாப்பிடுங்க நீங்க...யான்...பொன்னம்மாத்தா வீட்டுல வேற இன்னக்கி ஒரே சண்டை.
யான்?
அதுக்கென்ன...சும்மா ஆத்தமாட்டாத ஆளு...ஒடம்புல சுத்தமா ரெத்தமே இல்லேன்னு அன்னக்கி தர்மாஸ்பத்திரி டாக்டரே சொல்லிட்டுப் போனாரு தானே .அதோட நண்டு புடிக்க போறாளாம் வயலுக்கு.முடியாத காலத்துல சும்மா கெடந்தது எழும்ப வேண்டியது தானே...அங்குன போயி மயக்கம் வந்து கொண்டே அடிச்சுப்புடுச்சி.ஆளுக கைப்பத்தலா கொண்டாந்து விட்டுட்டு போனாக.உடனே ராசேந்திரன் அண்ணன் வேற கைய்ய ஓங்கிக்கிட்டு கெளம்பிட்டாரு..ஏண்டி ஊரு பூராவும் எம்மானத்த வாங்குறேன்னு.அப்பயிலேர்ந்து அந்த ஆத்தா அழுதுக்கிட்டே கெடக்கு.

பொன்னம்மாத்தாவின் சுவற்றுப் பக்கம் அதே வழக்கமான சுரண்டல் சத்தம் கேட்டது.

பொன்னம்மாத்தாவா அது?இந்நேரத்துக்கு முழிச்சிகிட்டா இருக்கு?

சாப்பிட்டுச்சா என்னனு தெரியல போயி ஒரு கிண்ணத்துல கொஞ்சோண்டு கொழம்பு குடுத்துட்டு வா"ன்னு அனுப்பினன் வாணியை.

ஏதச்சும் நல்ல கொழம்பு வச்ச அன்னக்கி பழனி சொல்லுவான் "இந்தா அந்த ஆத்தாக்கு ஒரு கிண்ணத்துல போயி குடுத்துட்டு வா"ன்னு.அவன் சின்ன வயசுல தூக்கி வளர்த்தது அது தான்.அவனுக்கு குடல் ஏறுனப்ப எல்லாம் அதான் வயித்துல எண்ணையத் தடவி தட்டிவிடும்.கால்ல சுளுக்கிக்கிடுச்சுன்ன ஒரு செரங்கை என்ன இருந்தப் போதும் எல்லா வலியையும் வழிச்சு எடுத்திடும்.

ஆத்தா...ஆத்தா...

ஓவ்...என்னடி?... வாடி...மூக்கை உறிஞ்சுக்கிட்டே உள்ளே வான்னு கூப்பிட்டுச்சி வாணியை
தூங்கிட்டியே?...
இல்லடி வாடி உள்ள...

மண்ணெண்ன விளக்கை நகர்த்தி முன்புறம் வச்சிச்சு பொன்னம்மாத்தா

ரொம்ப நாளாக மொழுகாத சாணித் தரை அங்கங்க பூச்சியா இளஞ்சிக்கிட்டு இருந்துச்சு.சின்ன சின்ன பொந்துல வேற எலி மண்ண கொண்டாந்து எக்கி வெளிய தள்ளி இருந்துச்சு.வௌவால் மூத்திரமும் துணியோட மடுச வாடையும் கெட்ட நாத்தம் அடிச்சுச்சு வாணிக்கு.கூரை மோட்டில் நிறைய இடங்களில் சுசேட்டிச் சாக்க வச்சு சொருவிருந்துச்சு பொன்னம்மாத்தா.செவத்து மண்ணு அங்குனைக்கு அங்குன வீடு முழுக்க பேந்து கொட்டிக் கெடந்துச்சு.செவத்தோரமா பழைய சீலையைச் சுத்திக் கொண்டு படுத்திருந்துச்சு பொன்னம்மாத்தா.

சாப்டியா?இந்தா கொழம்பு கொண்டுவந்தேன்..

யாண்டி இப்ப இதெல்லாம்..வந்துட்டானா பய?

ம் இப்பதான் வந்தாக ஆத்தா...

திடுமுடுன்னு செவத்தோரமா இருந்த குருதுக்குள்ள எலிகள் அடிச்சு விளையாண்டுட்டு இருந்துச்சு.
என்ன பாடுபடுத்து டீ இந்த எலிப் பண்ணைய..

ஆத்தா இங்கிட்டு சத்த தள்ளிப் படுக்கலாமுள்ள...அங்குன செவத்து பச்ச மண்ணு கொட்டுது பாரு...
இங்கின தாண்டி கூதலடிக்காதுன்னு சொல்லிக்கிட்டு எதோ மொணங்கிக்கிட்டே பெரண்டு படுத்துச்சு பொன்னம்மாத்தா.அங்குன வச்சுட்டுப் போடி நா சத்த நாழி ஆயி சாபிடுறேன்.ஒரு மாதிரி நெஞ்சக்கரிக்கிறது.

சரி த்தா நா வாரேன் தூங்கிராத.

மறுநா காலைல வாணி புருசனுக்கு சோறு குடுத்தூட அந்த கொழம்புக் கிண்ணத்த வாங்க போனப்ப பொன்னம்மாத்தா மூச்சு பேச்சு இல்லாம கெடந்துச்சு.ஓடிப் போயி டாக்டர கூட்டியாந்து பார்த்தா அவரும் கைய விரிச்சுப் புட்டாரு.கெழவி ரொம்ப மண்ணத் திண்ணுபுடுச்சாம் ராத்திரி. ரொம்ப நாளாவே அது செவத்து மண்ணத் தின்னுக்கிட்டு இருந்திருக்கும் போல.சோறு திங்காததால மண்ணத் திங்க ஆரம்பிச்ச கெழவி அப்புறமா தின்னாலும் தெனைக்கும் ஒரு சில்ல பேத்து தின்னுக்கிட்டு இருந்திருக்கு.ஒருதடவ மயக்கம் போட்டு விழுந்தப்ப செக் பண்ணின டாக்டரே அதுக்கிட்ட கேக்க...இல்லேன்னு மழுப்பி சத்தியம் பண்ணிப்புடுச்சு.அதுக்கு ஏன் சோவை புடிச்சு வாயி வயிறெல்லாம் வெந்து போச்சுன்னு கடைசியாத்தான் தெரிஞ்சுது எல்லாருக்கும்.
நேத்து வழக்கத்தவிட அதிகமாத் திங்க தாங்குமா அந்தக் கொடலு?ஒரே வழியாக் கொண்டு போய்டுச்சு.வாணி கொடுத்த மீன் குழம்பு கிண்ணத்தில் அப்படியே காய்ந்து போய் இருந்தது.

பொன்னம்மாத்தாவ சாயங்காலமா தூக்கியாச்சி.அன்னக்கி ராத்திரி ஒரே மழையும் காத்துமா அடிச்சுது.மறுநாள் காலைல பாத்தப்ப பொன்னம்மாத்தா வீடு சுத்தமா சரிஞ்சு போயி செவரெல்லாம் மழையில மவுந்து கொட்டிக் கெடந்துச்சு.

தேவரே "ராத்திரி அந்த மழைல நின்னு எரிக்க ரொம்ப செரமப் பட்டுப் போய்ட்டோம்.பொழுது விடியிற வரைக்கும் நிக்கிற மாதிரி ஆயிப் போச்சு."கூட ஒரு கேனு சாராயம் வாங்கிட்டு வரும்படியாப் போச்சு.இன்ன 300 ருவ சேத்துக் குடுங்கன்னு கேட்டான் அந்த மாணிக்கம் பய.

அதுக்கு "சர்றா போடா வாங்கிக்கலாம்னு" சொன்னவரு

டேய் அந்தக் கொட்டாயி மழைல விழுந்துருச்சு ரெண்டு நாள் கழிச்சு ஆளக் கூட்டியாந்து ஒதுக்கித் தள்ளிப்புடுங்க...ன்னாரு.
"மாடெல்லாம் மழைல கெடந்து நனையிது அங்குன ஒரு கொட்டாயி போடச் சொல்லுங்க"ன்னு வீட்டுக்குள்ளிருந்து குரல் கொடுத்தது நல்லு பொண்டாட்டிதான்.ராசேந்திரனின் பிள்ளைகள் தனியா நின்ன அந்த பொன்னமாத்தா வீட்டுக் குட்டிச் செவத்துல ஏறிக் குதிச்சு வெளையாடிக்கிட்டு இருந்துச்சுதுக.அப்ப மானம் அப்படியே லேசா வெக்காளிக்க ஆரம்பிச்சுச்சு.
(நன்றி:திண்ணை,உயிரோசை)

எதிர்கால இந்தியாவும் பண்பாட்டுப் பிரித்தறிதலும்

2012-01-14T14:21:00.002+05:30

( நன்றி:வல்லமை பொங்கல் சிறப்பிதழ்)
"India conquered and dominated China culturally for 20 centuries without ever having to send a single soldier across her border!"
~ Hu Shih (former Ambassador of China to USA)
இது பண்பாட்டுச் சீரழிவைப் பற்றியதல்ல-திரிபைப் பற்றியது.திரிபு அழிவை விட மோசமானது.

அடிமையின் மோகம்/உலகமயமாக்களின் உபரி/மேற்கீர்ப்பு விசையின் செறிவு என எதைக் காரணமாகச் சொன்னாலும் சரி நம்முடைய வாழ்வானது ஒட்டுமொத்த உலகிற்கும் பொதுவான ஒரு வாழ்க்கை முறைக்கு மெல்ல மெல்ல அதே வேளை நிரந்தரமாக நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.அந்நியர்கள் நம்மை அடிமைப்படுத்துகின்றனர் என வருந்தி நாம் மீட்டெடுத்த சுதந்திரத்தை நாம் நம் கையில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் மீண்டும் தாராளமாக அவர்களிடமே கொடுத்திருக்கிறோம்.சிலநேரம் குழந்தையின் கையில் இருக்கும் பொருளைக் கேட்டால் அது அடம் பிடிக்கும்.நாம் வேண்டாம் என்று திரும்பிக் கொண்டால் அது தானே வந்து நம் கையில் கொடுக்குமே அதைப் போல!

முதலில் நம் காலநிலையையும் தாண்டி அவர்களின் உடை நம்மை ஈர்த்தது.வாய் மொழியும்,உண்ணும் உணவும்,ஸ்டைலாக கையில் ஏந்தும் காப்பியும்,மதுக் கோப்பையும் இனித்தது.பின் இசை,ரசனையின் திசை மாறியது.நம்முடைய சில கட்டுக் கோப்புகளைக் கேலியாகவும் கேளிக்கையாகவும் கடைவிரித்துக் காட்டும் அவர்களின் வாழ்க்கை முறை நம் வாழ்வில் எளிமை சேர்த்தது.அக்காலம் தொட்டு இன்று வரை அவற்றின் மீது ஏற்பட்ட ஈடுபாடும் ஒருவித ஏக்கப் பார்வையும் நம்மை வெகுவாக மாற்றிவிட்டது.இந்தத் திரிபு நிலைக்கு நம்முடைய பொருளாதாரப் பிந்துதலும் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சி நிலையும் இதுநாள் வரை எப்படி ஏதுவானதோ அதே போல சற்று முட்டுக் கட்டையாகவும் இருந்து வந்தது.ஆனால் இன்றைய நிலை வேறு.இன்று நாம் கிரீசுக்கு பெயில் அவுட் செய்யும்(உள்ளூர் விவசாயிகள் செத்தாலும் செய்வதுதான் வல்லரசின் அடையாளம்!) அளவிற்கு வளர்ந்திருக்கிறோம்.2011 மாண்டில் உலகிலேயே அதிகளவு தங்கத்தை(960 tonnes approx.) இறக்குமதி செய்த நாடு இந்தியா.நம் கிராமத்துப் பெண்கள் களை பறித்த நடவு நட்ட காசுகளும் பத்திரமாக நகைப் படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன! இந்தக் கெட்டிக்காரத்தனத்தால் இன்றைய நலிந்த உலகம் நம்மை விரும்புகிறது.அவர்களின் விற்பனைக்கு இடம் தேடுகிறது(மறுபடியுமா!).அதற்கேற்றார் போல் இன்றைய ஆளும் அரசும் சிறு தொழிலில் அந்நிய முதலீட்டை ஆதரிக்கிறது.இதற்கு வழி வகுக்கும் நடவடிக்கை தான் நாம் நெடுங்காலமாக ஏங்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த உலகளாவிய அங்கீகாரம்.நம்மைக் குஷிப்படுத்தவும் குளிர்ச்சியூட்டவும் விலையாக.ஆனால் அந்த அங்கீகாரத்தின் பின்னே நாம் நம் கலாச்சாரத்தையும் அடையாளத்தையும் காவு கொடுப்பதை யாரும் கவனிப்பதில்லை.

ஒரு முறைப் பெற்ற ஆஸ்க்கார் ரகுமானை தமிழிசை உலகிலிருந்து தொலைவே கொண்டு சென்றுவிட்டது.(நல்ல வேளை இசை ஞானிக்கு குடுக்கல!)

ஒரு கொலைவெறிப் பாடல் ஏற்படுத்திய அதிர்வு இன்னும் எத்தனை கொலை வெறிஞர்களை உருவாக்கப் போகிறதென்று தெரியவில்லை!

ஆக நாம் தனித்து நின்ற கலை இலக்கியமும் இனிவரும் காலத்தில் பிரித்தரிய முடியாததாக மாறிப் போகும் அபாயம் உள்ளது.2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் திருவள்ளுவர் நமக்கு திருக்குறளை தமிழில் தான் விட்டுச் சென்றார்.அது இன்று உலகப் பொதுமறையானது.அப்படி நாம் எதை விட்டுச் செல்லப் போகிறோம்?திருக்குறளின் ஆங்கிலப் பதிப்பையா?
இப்படி எல்லாவற்றிலும் மேற்கைப் பேணத் துடிக்கும் நாம் நம்மை அடுத்த 100 ஆண்டுகளில் தோற்றத்தைத் தவிர வேறு எதை வைத்துப் பிரித்தறிய முடியும்?கண்டிப்பாக பண்பாட்டுப் பிரித்தறிதல் என்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்றாகவே இருக்கும்.அந்நாளில் நம்முடைய உண்மையான பண்பாட்டு முறை என்பது வெறும் காகிதக் கறிவேப்பிலையாகவே இருக்கும் என்பதில் அய்யமில்லை!

மாறும் இலக்கும் மாறா விடுமையும்

2011-12-30T17:04:00.000+05:30

ஒரு நேரான சாலையில் பலரைப் போல
நீயும் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்
உனக்கெதிர் திசையிலிருந்து உன்னை
நோக்கி வண்ண வண்ணப் பந்துகள்
காற்றில் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன
உன்னுடைய தேவையும் அதையொட்டிய
விருப்பமும் பச்சைப் பந்தாக இருக்கிறது
அது உன் கைசேரும் வேளையில்
உன் தேவை அதன் பின்னே வரும்
மஞ்சள் பந்தாக மாறுகிறது
நீ பச்சையைப் பிடித்துக் குதூகலிக்கிறாய்
மஞ்சள் பந்து உன்னைக் கடந்து செல்கிறது
அதையுணர்ந்தவனாய் நீயும் அடுத்து
வரும் மஞ்சளுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்
உன்னைக் கடந்து செல்லும் உன்னுடைய
நீலத்தை நீ ஏன் கவனிக்கவில்லை?
மாறும் இலக்கை நோக்கி நீயும் நகர்கிறாயா?
அதை நோக்கிய உன் விடுமை என்ன?

இருள் சூழ்ந்தது

2011-12-29T14:11:00.004+05:30

அமைதியான வீட்டில்

அருமையான மாலையில்

அழகாய் எரிந்து

கொண்டிருந்தது ஒரு

எண்ணெய் விளக்கு

குளிர்ந்த எண்ணையும்

நெளிந்த திரியும்

நிமிர்ந்த சுடரும்

பேசத் துவங்கின

வீடு சிறந்திட வெளிச்சம் நிறைந்திட

நானே முழுமுதற் காரணம்

நானே தலைவன் நானே தெய்வம்

சுடர் சொன்னது

நீயும் நிலைத்திட எண்ணையைக் கடத்திட

நானே முழுமுதற் காரணம்

நானே தொண்டன் நானே தியாகி

திரி சொன்னது

நீயும் வாழ்ந்திட தீயும் எரிந்திட

நானே முழுமுதற் காரணம்

நானே மூலம் நானே முதல்வன்

எண்ணெய் சொன்னது

சண்டை தொடர்ந்தது

நேரம் கடந்தது

எண்ணெய் குறைந்தது

திரி எரிந்தது
புகை வளர்ந்தது

சுடர் அழுதது
லேசாய் காற்றும் அடித்தது

விளக்கு அணைந்தது

வீட்டில் இருள் சூழ்ந்தது

ஒரு பயணம்

2011-12-24T19:41:00.002+05:30

உன் வழியில் எப்பொழுதும் நீ
நேர்கொண்ட பார்வையுமாய்
நேர்கோட்டுப் பயணமுமாய்
பயணிக்கிறாய்
யாருக்காகவும் எதற்காகவும்
வளைந்து கொடுக்காத உன்னை
நீ சமாதானப் படுத்திக் கொள்ளாத
ஒரு பயணம்
உன் வழியில் குறுக்கிடும் மாசு
தூசுக்களை மனிதப் பிண்டங்களை
தோலுரித்துக் காட்டும் திராணி
கொண்ட ஒரு பயணம்
வெள்ளந்திகளின் நெஞ்சில்
மட்டும் ஊடுருவிப் பாயும்
ஒரு வெள்ளந்தியின் பயணம்
நற்பகல் ஆனாலும் சரி
நள்ளிரவானாலும் சரி
குணம் மாறாத தூய்மையான
பயணம்-ஒளிக்கற்றை உன்னுடையது

நேர்மையின் உண்மைக் கூறுகளை
ஒருங்கே கொண்ட உன் பயணத்தில்
என்னையும் இணைத்துக் கொள்ள
துடிக்கிறது என் நெஞ்சம்!

தேனும் திணை மாவும்...

2011-12-21T23:40:00.002+05:30

thanks to http://www.great-inspirational-quotes.com

ஆடு மேய்க்கிற ஆத்தா
போயி அர நாழி ஆயிருச்சு
சில்லுவண்டும் கூட்டுசேந்து
சத்தம் போடக் கெளம்பிருச்சி
கோழிகளும் பத்திரமா தன்
கொடப்புக்குள்ள பதுங்கிருச்சி
செனை மாட்டத் தேடி வந்த
சின்னய்யாவும் போய்த்தாரு
மோட்டிலேறிப் பாக்கையில
கண்ணுக் கெட்டுன தொலைவுவர
மனுச நடமாட்டம்னு எதுவுமில்ல

கூத்துப் பாக்க கூட்டம் ஒன்னு
பந்தம் கொளுத்தி நவந்து போவுது
சுள்ளி பொறக்கி சுடவச்ச
கஞ்சிப் பான காஞ்சுக் கெடக்கு
கறிக்கி கொண்டாரப் போன அத்தான்
பொழுதாயும் குடுசை திரும்பல-காளியாத்தா!

எங்கத்தானுக் கொன்னும் ஆவப் புடாது
புது நெல்லு வாங்கியாந்து
பொங்கலொன்னு வச்சிப்புடுறேன்!
கலந் தெனையக் கொண்டாந்து
உங் காமாட்டுல கொட்டிப் புடுறேன்!

உடும்பு புடிக்க போன மச்சான்
வூடு திரும்பி வர்ற வரைக்கும் பஞ்சவண்ணம்
உசுரப் புடிச்சு காத்துக் கெடந்தா...
வீட்டுச் சாமியத்தான் பாத்துக்கிட்டே அவ
காலை மடக்கி உக்காந்துட்டா...
மனம் புழுங்கிப் போக-ஆத்தாம
சாமிக்கி வெளக்கயுந்தான் யேத்திப்புட்டா!

யேங்குறேன் ...ஓடியாவேன்...! ஓடியாவேன்...!

உறங்கிப் போயி உக்காந்தவ
கொலையொன்னு விழுந்த போல
வெளிய தலை தெறிக்க ஓடியாந்தா!
விருமன் கைல இருந்த
வேட்டியெல்லாம் ரெத்தம் வழிய
முகம் சோந்து நின்னிருந்தான்

அடியாத்தி! யென்னதான் உன்
வேட்டியெல்லாம் ரெத்தக் கறை?
சிங்கமுந் தான் சீண்டிடுச்சோ-இல்லை
புலியுந்தான் பிராண்டிடுச்சோ?

நொடியில அவ தன் உசுரத்தான் விட்டுப்புட்டா.

உடும் பொன்னும் ஆப்புடல
போன எடம் எதுவும் சரிப் படல
அலஞ்சு திரிஞ்சு பாத்துப்புட்டு
வெறுங் கையோட திரும்பி வந்தேன்
சுருக்குனு பொழுதுந்தான் இருட்டயில
அந்தக் கார ஓடை ஓரத்துல-அழகா
கெண்டை ரெண்டு மின்னுனுச்சி
நெருங்கி வேட்டி யவுத்து வீசயில
பெருசா விலாங் கொன்னு மாட்டிக்கிச்சு!
அந்த விலாங்கப் போயி அமுக்கயிலே
அங்கிட்டு வாழயோன்னு பெரண்டு போச்சு
அடி மனுச ஆசயிந்தா அடங்குமா?
அந்த வாழயோட மல்லுக்கட்ட
அங்குன கெழுத்தி யொன்னு குத்திப் புடிச்சி!

"இந்தா ராவுக்கு இத வச்சுப்புடுன்னு" நீட்டினான் விருமன்

போன உசுரு வந்துட்டதா
அவ பெருமூச்ச விட்டுப்புட்டா...!
மீனத் தூக்கி தொலவாப் போட்டு
விருமண மனசார திட்டிப் புட்டா!

அத்தான அவ தன் மாரோட கட்டிக்கிட்டா...!

(நன்றி: திண்ணை இணைய இதழ்)

உரு மாற்றம்-தக்கன பிழைக்க

2011-12-18T23:31:00.002+05:30

உண்ணும் உணவு மாறியது

பேசும் மொழி கோணியது

உடுத்தும் உடை கூறியது-

உன் உருமாற்றத்தை...

இப்பொழுதெல்லாம் உன்னை

என்னால் அடையாளம் காண முடியாமல்
நான் தவிக்கிறேன்

ஏனெனில் நீ சிறுகச் சிறுக அடைந்த
மாற்றம் உன்னில் நிலைத்து விட்டது
ஐரோப்பியனாக அமெரிக்கனாக

நீ உனக்குள் போடும் போட்டி

எனக்கு வேடிக்கையாய் இருக்கிறது

போட்டி முடிந்த பின்னும்

கலைக்காத ஒப்பனையால்

உன்னைக் காணச் சகிக்கவில்லை,
உன் வீட்டு ஆடி உன்னை ஏமாற்றுகிறது.

நம்பவில்லையா?உன் அன்னையிடம்

கேட்டுப் பார்,அவள் சொல்வாள்

அந்த உருமாற்றத்தை...

தமிழர்களாகிய நாம் ஏன் தமிழுணர்வு கொள்ளுதல் வேண்டும்?

2011-12-18T17:10:00.003+05:30

தமிழர்களுடைய தற்போதைய உரிமைப் பிரச்சினைகளான மீன்பிடிப்பு,ஈழம் அல்லது முல்லை பெரியாராக இருக்கட்டும் நம் தமிழ்ச் சமூகத்தினூடே சில மாறுபட்ட மன நிலையைக் காண முடியும்.

நாம் ஏன் அவர்கள் எல்லைக்குள் சென்று மீன் பிடிக்க வேண்டும்?

ஈழ மண்ணை அரசியல் பேச்சு வார்த்தை வாயிலாக மீட்க முடியாதா?

சிறு அணைகள் கட்டி அல்லது மாற்று வழி என்ன என்று யோசிக்க வேண்டியது தானே?அதற்காக அவர்களுடன் அடித்துக் கொண்டா நிற்க முடியும்?

என்பது போன்ற சில கோழைகளின் அறிவாளித்தனமான கேள்விகளை கேட்க நேரிடுகிறது.இன்றைய காலத்தில் விட்டுக் கொடுப்பதும்,ஒதுங்கி நிற்பதும் தான் நாகரீகத்தின் அடையாளம் என இவர்களால் கருதப்படுவதே இதன் காரணம்.அப்படி நம் முன்னோர்கள் எண்ணியிருந்தால் இன்று ஒரு பிடி மண்ணாவது தமிழனுக்கென மிஞ்சியிருக்குமா?

வெற்று தேசியவாதமும் தமிழ் உணர்வைப் பொருட்டெனக் கொள்ளாத மனநிலையும் நம் அறிவுசார் இளைஞர் வட்டத்தில் வளர்ந்து நிற்கிறது.ஆனால் ஒரு நல்ல உணர்வுள்ள தமிழனாக இருப்பவனால் மட்டுமே உணர்வுள்ள இந்தியனாகவும் இருக்க முடியும் என்பதை அவர்களுக்கு யார் உணர்த்துவது?

இன்று முல்லைப் பெரியாருக்காக அல்லல் பட்டு அவமானப்பட்டு வீதியில் நிற்கிறார்களே,யாருக்காக? அவர்கள் குடும்பத்துக்காகவா? உனக்காகவும் எனக்காகவும் தானே.அவர்கள் அனுபவித்த அத்தனை கொடுமைகளும் தமிழன் என்ற ஒற்றை அடையாளத்திற்காகத் தானே.அதையே தாங்கி நிற்கும் நீ அவர்களை விடுத்து ஒதுங்கி நின்று வியாக்கானம் பேசுவது இழுக்காக இல்லையா உனக்கு?இப்போதும் இனிமேலும் வைகைக் கரையில் நாம் உண்ணப்போகும் ஒவ்வொரு பருக்கைக்காகவும் ஒரு தமிழன் இழிவையும் வலியையும் சுமந்திருக்கிறான்.அதை விழுங்கி ஏப்பம் விடும் நாம் அவனுக்கு என்ன செய்யப் போகிறோம்?நம் பத்தாயத்தில் பங்கு கொடுக்கப் போகிறோமா?
உனக்காகக நான் இருக்கிறேன் என்பதும் உலகத் தமிழனுக்கொரு துயர் என்றால் அதைத் துடைக்க ஓட்டோடி நிற்பதைதை தவிர வேறென்னவாக இருக்க முடியும்?நம் எல்லோரையும் ஒன்றிணைக்கும் தமிழுணர்வு எனும் தொப்புள் கொடியை அறுத்தெறிவது எதனால்?நீ வளர்ந்து
நிற்பதாலா?
தமிழுணர்வு என்பது பிறரை வஞ்சிப்பதற்காக அல்ல-நம்மை நாம் காத்துக் கொள்ள!

நாணயக் கோளாறு

2011-12-15T23:48:00.001+05:30

ஒவ்வொரு நாளும் நொடிக்கு நொடி
எண்ணிலடங்கா நாணயங்கள் சுழல்கின்றன
உனக்காகவும் எனக்காகவும்,
உனக்கு முன்னாலும் எனக்கு முன்னாலும்.
சுழற்றப்படுகின்றன-உன்னாலும் என்னாலும்.

சுழற்சியின் முடிவில் ஒருவன் வெற்றிக்
கோட்டிற்கு அப்பால் நிற்கிறான்
மற்றவன் ஏக்கப் பார்வை பார்க்கிறான்.
ஒருவன் வாழ்கிறான் இன்னொருவன் வீழ்கிறான்.

ஒவ்வொரு சுழற்சியின் முடிவிலும்
குதித்துக் கூத்தாடி குட்டிக்கரணம் போடும்
நாணயமே கடைசி நொடியின் கடைசியில்
நீ ஏன் ஒரு பக்கம் சாய்கிறாய்?

நிகழ்தகவின் நிதர்சனம் தெரிந்த
மனிதர்களைக் கூட நீ அலைக்கழிப்பதும்
அழவைப்பதும் அடுக்குமா உனக்கு?
யார் கற்றுக் கொடுத்தது அந்த சூழ்ச்சியை?

வேடிக்கையாக,விளையாட்டாக,வினையாக
சுழலும் உனது நாணயக் கோளாறுகளைத்
தட்டிக் கேட்கும் நா நயமிக்க மனிதர்கள்
இப்புவியில் யாரேனும் உண்டா?

சுழற்றியவனே பொறுப்பெனக் கூறும்
உன் மேதாவித்தனத்தை மெச்சுபவன் நானல்ல
நாணயமில்லாத பக்கங்களைக் கொண்ட
உனக்கு நாணயம் என்ற பெயரிட்டது யார்?

கேள்வி-பதில்

2011-12-12T23:47:00.004+05:30

தமிழர்கள் என்பவர்கள் யார்?

கல்தோன்றி மண்தோன்றா காலத்தே தோன்றிய மூத்தகுடிகள்.தெற்காசிய பிராந்தியாத்தில் பெரும் பகுதியை ஆண்டவர்கள்.அக்காலந் தொட்டு கடல் வாணிபத்தில் கொடிகட்டிப் பறந்தவர்கள்.ரோம்,கிரீசு நகரங்கள் இக்கண்டத்தில் அறியப்படாத காலத்தில் அவர்களுடன் வாணிபம் செய்து நல்லுறவு கொண்டவர்கள்.2000 -ம் ஆண்டுகளுக்கான தங்களின் வரலாற்றையும் இலக்கியங்களையும் வளமான பண்பாட்டு முறையையும் பண்பாட்டுச் சின்னங்களையும் ஓரளவுக்கு பத்திரப்படுத்தி அதனை இப்பொழுதும் கொண்டாடி மகிழ்பவர்கள்.தங்கள் தாய்மொழியான தமிழை உயிருக்கு நிகர் என மதித்து வாழ்பவர்கள்.

அவர்களின் குண நலன்கள் யாவை?
இன வேற்றுமை பாராதது.அத்துக்கொண்டு போனவர்களையும் அண்ணன் தம்பி என உறவு கொண்டாடுதல்.எவரையும் எளிதில் நம்புதல்.அனுமதித்தல்.ஆக்கிரமிப்பை அழகு பார்த்தல்.பின் இழப்பைக் கண்டு கலங்குதல்.

அவர்களின் இன்றைய நிலை என்ன?
மொத்தமாகக் கொடுத்தது போக மாதம் இருமுறை சில்லரையாக சிங்களனுக்குத் தம்மவரைக் காவு கொடுப்பது.கூடங்குளத்தில் அணுமின்சாரம் என்ற பெயரில் நடப்பட்ட கண்ணி வெடியை அகற்றப் போராடும் வேளையில் முல்லைப் பெரியாரின் முதுகில் குத்தப்பட்டிருப்பது.பொதுவாக தங்கள் இன எதிரிகளால் தொடர்ந்து வஞ்சிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர்கள்.

இன எதிரி என்பவன் யார்? அவர்களின் நோக்கமும் செயல்களும் யாவை?
ஒரே நிலப்பரப்பில் ஒன்றி வாழும் வெவ்வேறு அடையாளங்களைத் தாங்கிய அல்லது திரிவுற்ற அடையாளங்களைத் தாங்கிய இரு இனங்களுள் ஒரு இனத்தவன் மற்றொரு இனத்தின் வளமை,பரவல்,மேலோங்கிய நிலை கண்டு அச்ச்சப்படுதல்,பொறாமை,ஆற்றாமை,வெறி கொள்ளல்,வன்மையைக் கையாளுதல்,அமைதியைச் சீர்குலைத்தல்,நாகரீக மரபுவழி அணுகுமுறையை விடுத்து பெண்களை,குழந்தைகளை கையாளுதல்,முக்கியமாக இனத்தை அடிமைப்படுத்த முயற்சித்தல்,இதன் மூலம் தம்முடைய இருப்பு நிலையை பலப்படுத்துதல்,விரிவாக்குதல்.இதன் பயனாக அந்த பிராந்தியத்தில் தம்மை முன்னிலைப்படுத்திக் கொள்ளுதல்.

தமிழின எதிரிகள் யாவர்?
எல்லாக் காலத்திலும் ஆண்ட இந்திய காங்கிரஸ் கட்சியும்,நம்மை விட அழகாக "ழ கரம் "உச்சரிக்கும்,நம் தமிழிலேயே பேசி நமக்கு குழி பறிக்கும் மலையாளிகளும்,இவர்களால் ஊட்டம் வழங்கபட்டு உத்வேகம் அளிக்கப்பட்ட ராஜபக்ஷேயும் அவனது கூட்டாளிகளும் எக்காலத்திலும் தமிழ் இன எதிரிகள் ஆவர்.

இது போன்ற பிரச்சினைகளை தற்காலத்திலும் பிற்காலத்திலும் எங்ஙனம் முறியடிப்பது?
இவற்றைத் தடுக்க முதலில் நாம் நம்முடைய எண்ணக் கோளாறுகளை சீர் திருத்த வேண்டும்.
முதலில் "நாங்கள் வந்தாரை வாழ வைப்பவர்கள்" என்ற வசனத்தை விட்டொழிக்க வேண்டும்.

தமிழர்கள் மட்டுமே தமிழ் நாட்டை ஆள வேண்டும்

காங்கிரஸ் எனும் கட்சியை மறந்திடுதல் வேண்டும்

இன உணர்வு/அறிவு பள்ளிகளில் பாடமாக்கப்பட வேண்டும்

அண்டை மக்களின் குண நலன்கள் போதிக்கப்பட வேண்டும்

மழுங்காத மன நிலையை உருவாக்கிடல் வேண்டும்

எவரையும் சாராத நிலமாக மாற்றிடல் வேண்டும்

உரிமைகளின் அவசியத்தை போதிக்க வேண்டும்

போராட்டங்களின் மீதான புதுப் பார்வை வேண்டும்

அரவமின்றி அன்றாடம் அறவழியில் அரங்கேற்ற வேண்டும்

வந்தேறிகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டும்

வந்தேறிகள் வந்தேறிகலாகவே அடையாளப்படுத்தப்பட வேண்டும்

நிலம் காக்க அதன் வளம் காக்க நம் இனம் காக்க எப்பொழுதும் விழித்திருத்தல் வேண்டும்.

அநீதிகள் இளைக்கப்படுவதில்லை-அவை அனுமதிக்கப்படுகின்றன!

நெஞ்சைச் சுட்ட நீர்

2011-12-10T16:13:00.001+05:30

உன் கரங்கள் தான் வலித்ததோ?-இல்லை
கால்கள் தான் கடுத்ததோ?
காலை உணவு தான் உண்டியோ?
மாலை அரிசி தான் இருந்ததோ?
உன் வயிறுதான் பசித்ததோ?-இல்லை
உனக்கு நாக்கு தான் வறண்டதோ?
உன் பிள்ளைதான் உறங்கிற்றோ?இல்லை
தனியே அழுதுதான் ஓய்ந்ததோ?
அன்று பூச்சிதான் உன்னைக் கடித்ததோ?-இல்லை
விஷப் பாம்புதான் தீண்டிற்றோ?
அன்று வானம் தான் இடித்ததோ?-இல்லை
உன் நினைவுதான் கனத்ததோ?
கொடு வெயில் தான் உனைச் சுட்டதோ?-இல்லை
கடும் மழைதான் கன்னத்தில் அறைந்ததோ?
அன்று நீ அமைதியைத்தான் பறித்தாயோ?-இல்லை

அழுதுகொண்டே பறித்தாயோ?

தாயே! எனக்கென நீ பறித்த
இந்த ஒற்றைக் கொழுந்தை
எந்நிலையில் தான் பறித்தாயோ?
தேநீர் பட்டதோ என் நாவிலே-ஆனால்
அது சுட்டதோ என் நெஞ்சிலே!

சங்க நாத்தம்...

2011-12-06T00:07:00.003+05:30

ஆங்கிலேயங் காலந்தொட்டு
கடல் கடந்து போற நாம
அக்கரை போயும் அப்படியேத்
தானே இருக்குறோம்

பொழப்புத் தேடி பொட்டி
தூக்குணப்ப எல்லோரும்
கூடித் தானே வந்தோம்

நாக்கு வறண்டப்ப
நாடி தளர்ந்தப்ப
மூச்சு முட்டுனப்ப
ஒருத்தன ஒருத்தன் விடலையே

நாலு காசு பாத்து
மூணு கூட்டாளி சேர்ந்ததும்
காட்டிப்புட்டமுல்ல
நம்ம புத்திய

அன்னக்கி சமுக்காளத்த
சுத்தயில எழவு இந்த
சாதியயுமுல்ல சேர்த்து
சுத்திப்புட்டோம்

கடல் கடந்த பின்னும்
காலம் நகர்ந்த பின்னும் இன்னும்
இந்தக் கன்றாவி சாதிய விடல
நீங்க எக்கேடு கெட்டாலும்-நா
உங்க "சங்கச் சச்சரவுக்கே" வரல

போதும் டா சாமி உங்க சங்க நாத்தம்...

தூக்கு...தூக்கி...

2011-12-04T13:18:00.000+05:30

தூக்கிலிடப்படுபவனே

தான் செய்த தவறுக்காக

ஒருமுறை தான் சாகிறான் -

தூக்கிலிடுபவனோ

தான் செய்யாத தவறுக்காக

தினம் தினம் சாகிறான்...

மலைவாசி

2011-12-03T18:31:00.004+05:30

இறைவா...இம்மனிதர்கள்

எம்மைத் தாழ்ந்தவரெனச்

சொல்லி ஒதுக்குவர்/ஒடுக்குவர்

என்றறிந்தோ எம்மை உயரத்தில்

வைத்தாய்???

நிறமிகள்

2011-11-29T00:18:00.004+05:30

நிறமிகளே தன் நிறத்தைப்

புறந்தள்ளி பிற நிறங்களை

அரவணைத்துக் கொள்கிறது.

மனிதர்களுக்கென்ன கேடு?

காவல் தெய்வங்கள்

2011-11-26T20:20:00.001+05:30

தமிழ்த்தாயின் கொடி பிரிந்து
அவள்தன் மடி கிடந்து
தமிழ்நில மண் தின்று
தமிழ்நில மண் தவழ்ந்து
தமிழ்நில மண் வளர்ந்து
தமிழ்நில மண் வாழ்ந்து
தமிழ்நில மண் காக்க
தமிழ்நில மண் நின்று
தமிழ்த்தாயின் முன்னின்று
தமிழர்கள் இனம் காக்க
அவர் தம் குடி காக்க
தமிழ்நில மண் சரிந்து
தாயவள் மடி சேர்ந்த
நம் காவல் தெய்வங்களைப்
போற்றி வணங்குவோம்...
கூடிய விரைவில் அவர்தம் விரைத்த
மார்பில் தமிழீழப் பூ சூட்டுவோம்!-மாவீரர்கள் தினம்

வாசத்தின் வாசம்

2011-11-20T17:15:00.002+05:30

புலருங் காலையில் தன்
குழந்தையின் தலையென வெண்ணி
கட்டாந் தரையைத் தடவி விழிக்கிறான் அவன்

அவனருகே பாய் விரித்துப் படுத்துறங்கும்
தனிமையும் வெறுமையும் அவனுக்கு அமைதிப்
போர்வை போர்த்திவிடுகின்றன

தனிமையை விரட்ட சுவற்றில் அவன் வரைந்த
ஓர் சிரித்த முகமும் அன்று வாயைச் சுருக்கி
உம்மென முறைத்தது அவனை

சுள்ளென சூரியன் தெறிக்கும் வேளை
அவன் கண்உலகம் சாளரம் வழி
பரபரக்கத் துவங்குகிறது

அங்கொரு மரத்தின் தூக்கணாங் கூட்டில்
உணவுண்ணும் அன்பான குருவிக் குடும்பத்தில்
தன்னையும் இணைத்துக்கொள்ள ஏங்கித் தவிக்கிறான்

அங்கே சாலையில் நடக்க மறுத்து தன் அப்பனிடம்
அடம்பிடிக்கும் சிறுமியைத் தன் தோளில்
சுமந்து ஆடி ஆடி நடக்கிறார் ஓர் அப்பா

அருகே சரசம் செய்து சிரித்துச் செல்லும்
தம்பதிகள் கண்டு அவன்தன் மனம் வளர்ந்த
ஆசைத் தாள்களின் சொனை அரிக்கிறது அவன் நெஞ்சை

தொலைவில் சிறகடித்து உயரே பறக்கும்
இணைப்பறவைகள் எள்ளிச் சிரிக்கின்றன
அவன்தன் அவலம் கண்டு

தலை மயிர்களும் அவன்மேல் நம்பிக்கையிழந்து
அதன்தன் நிறம் மாற்றிக் கொண்டது
அவன் அறியாதது

இந்த உலகமே அவனுக்கு ஒரு

காட்சிப் பொருள்-அவன் ஒருவனே
அங்கு பார்வையாளன்

இயங்கும் வெளியுலகுடன் சாளரம் வழி கசிந்து
ஒத்திசையத் துவங்கியவனை பிடித்து உள்ளிழுக்கிறது
அந்தக் காவலாளியின் அறைகூவலும் தடி ஒலியும்

செய்யாத தவறுக்காக அவன் அனுபவிக்கும்
அந்த சிறைவாசத்தின் வாசம் அவனன்றி
அந்த அறை மட்டுமே அறியும்

பேனா பக்கிரி...

2011-11-07T03:22:00.011+05:30

அந்த வீதி எங்கும் வீழ்ந்து மடிகின்ற மக்கள்

சரிந்து விழுகின்ற பிணங்கள்

நிதானமாக குறிபார்த்துச் சுடப்படுகின்ற சத்தம்

மூச்சிரைக்க ஓடுகின்ற பலர்

பெண்களின் கூக்குரல்கள்

பிள்ளைகளின் அழுகுரல்

மிதிக்கப்பட்டவனின் அலறல்

அடிபட்டவனின் புலம்பல்கள்

இருளில் ஒரு முதியவரின் கூப்பாடு

குரூரத்தின் உச்சங்கள்

அரசாணைகளின் அத்து மீறல்கள்

ஒரு போராளியின் உரத்த ஒலி

குதிரையின் லாட ஒலிகளிடையே

தலைதெறிக்க ஓடிவந்தவள் என்னைக்

காலைச் சுரண்டி எழுப்புகிறாள்

வாரிச் சுருட்டி எழுந்தவன் அவசரமாகத் தேடுகிறேன் என் பேனாவை...

கத்தியின்றி... ரத்தமின்றி...(சவால் சிறுகதை-2011)

2011-10-31T01:56:00.002+05:30

23 .10 . 2011 / மாலை 5 மணி,

Grumman Logistics,லண்டன்,UK .

ராமநாதன் அவசரமாக அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டிற்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்த வேளையில் அவரது அலைபேசி ஒலிக்கத் துவங்கியது.

'ஹலோ விஷ்ணு! இதோ கெளம்பிட்டேன்.நாம சரியா 8 மணிக்கு ஏர்போர்ட்ல மீட் பண்ணுவோம்.அப்படியே கோகுல்கிட்டயும் நீயே இன்பார்ம் பண்ணிடு' என்று துண்டித்தார்.

பிளான்னிங் துறையில் மேலாளராகப் பணிபுரியும் ராமநாதன் திருச்சியைச் சேர்ந்தவர்.தீபாவளி பண்டிகைக்காக விடுமுறையில் இந்தியா செல்லும் ராமநாதன் தன் அலுவலக நண்பர்கள் எல்லோரிடமும் தெரிவித்துவிட்டு அலுவலகத்திலிருந்து விடைபெற்றார்.விஷ்ணுவும் கோகுலும் அதே நிறுவனத்தின் வெவ்வேறு துறைகளில் பணிபுரிகின்றனர்.

இரவு மணி 8.ஹீத்ரோவ் விமானநிலையம் இரவில் ஒரே ஒளிமயமாகக் காட்சியளித்தது.விஷ்ணு ராமநாதனை எதிபார்த்து லக்கேஜுடன் நின்று கொண்டிருந்தான்.கோகுல் சற்று அருகில் நின்றுகொண்டு யாருடனோ அலை பேசியில் சிரித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

'என்ன விஷ்ணு,எவரிதிங் இஸ் பைன்?' என்று கேட்டுக் கொண்டே ராமநாதன் விரைவாக நடந்துவந்தார்.

'சார் எனக்கு என்னமோ ரொம்ப பயமா இருக்கு.நாம இந்தியன் போலீஸ்கிட்ட மாட்டினா கூட கைல கால்ல விழுந்து வெளியே வந்திடலாம்.இவனுங்ககிட்ட மாட்டினா சானியப் பிதுக்கிடுவானுங்க'

'டேய்..நீ என்ன தப்பு பண்ண அப்படி பயப்படறதுக்கு?'நானே தைரியமா இருக்கேன்...

ம்ம்ம்...எல்லாத்தையும் செஞ்சிட்டு அங்க ஒண்ணுமே தெரியாம ஒருத்தன் போன்ல பேசிட்டு இருக்கானே அவன நெனச்சாதான் எனக்கு பாவமா இருக்கு சார்...

'அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது விட்ரா' இவன் ஒருத்தன் பொலம்பிக்கிட்டே

இருப்பான்'

'உங்களுக்கென்ன வாழ்க்கைல எல்லாத்தையும் அனுபவிசுட்டிங்க' என்று லேசாக முனங்கினான் விஷ்ணு.

கோகுல் டிஸ்போசல் துறையில் என்ஜினீயர்.விஷ்ணுவும் அதே துறையில் லோட்மேன் ஆக இருக்கிறான்.

சார் இப்பவே நாம அவன்கிட்ட சொல்லிடலாமா நடந்த விசயத்த? என்றான் விஷ்ணு.

சொதப்பிடாத எல்லாத்தையும்,எதுவா இருந்தாலும் இந்தியா போனதும் பேசிக்கலாம்.

சரி என்பது போல பெருமூச்சுவிட்டு ராமநாதனுடன் கிளம்ப,போனில் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்த கோகுலை அழைத்துக்கொண்டு மூவரும் டெர்மினலை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

என்ன சார் பேசாம வரீங்க?எதாச்சும் பிராப்ளம் ஆ? என்றான் கோகுல்

அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லப்பா,கொஞ்சம் டயர்ட் ஆ இருக்கு'

'வாடி... இனிமேத்தான்டி எல்லா பிராப்ளமும்' என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டான் விஷ்ணு.

விமானம் புறப்பட்டது.தீபாவளிக்கு என்ன சார் பிளான்? என்றான் கோகுல்

'ஒன்னும் இல்ல வீட்லதான்'

சார் அந்த கண்டைனர் எல்லாம் எப்ப தூத்துக்குடி போய்ச் சேரும்?என்றான் விஷ்ணு.

'தீபாவளி அன்னக்கித்தான்'

'ஐயோ ஆண்டவா இவனுங்க கறிச் சோறு திங்கவிடமாட்டங்க போல இருக்கே' என்று புலம்பினான் விஷ்ணு.

கோகுல் ஒன்றும் புரியாமல் விழித்தான்.

சார் அந்த பாலட் மேட்டர இப்பவே சொல்லிடலாமா' என்று கேட்டவனை முறைத்துப் பார்த்தார் ராமநாதன்.

டேய் விஷ்ணு! என்ன அப்பலேர்ந்து அவர் காதுக்குள்ள எதோ ஓதிக்கிட்டு இருக்கே?

அது ஒன்னும் இல்ல மச்சி தீபாவளி விஷ் பண்ணேன்!என்று சிரித்தான்.

கோகுல், திருச்சி போனதும் ரெண்டு பெரும் வீட்டுக்கு வந்திட்டு போங்க'

'பரவால்ல சார் நா இன்னொரு நாள் வரேன்' என்றான் கோகுல்.

'இல்ல கொஞ்சம் பேசனும்' என்றவரைப் பார்த்துக் குழம்பினான்.

மறுநாள் மதியம் மூன்று மணி.ராமநாதன் வீட்டில் மூவரும் அமர்ந்து தேநீர்க் கோப்பையுடன் பேச ஆரம்பித்தனர்.

கோகுல் நா சொல்றத் கொஞ்சம் கோவப் படாம கேளு

அன்னிக்கி மதியம் அலுவலகத்தில் நீ தப்பான பலேட்ச அப்ரூவ் பண்ணிட்டேன்னு விஷ்ணு உனக்கு ஒரு தகவல் அனுப்பினான் நினைவிருக்கா?

கோகுல் 'S W H2 6F -இது தான் சரியான குறியீடு கவனம்' என ஜாப்கர்ட ரிட்டர்ன் அனுப்பினே இல்ல.. என்றான் விஷ்ணு

ஆமா என்று யோசனையுடன் தலையை ஆட்டினான் கோகுல்.

உண்மையில் முதல்ல நீ அப்ரூவ் பண்ணின S W H2 F6 சரியானதே!

ஆனா நான் உங்ககிட்ட கேட்டபோது நீங்களும் முதல்ல அனுப்பினது தப்புன்னு சொல்லி லிஸ்ட்ட எனக்கு ரீ-இஸ்யு பண்ணீங்களே சார்..

ஆமா 'நாங்க பிளான் பண்ணி தான் அப்படி பண்ணினோம்'என்றார் ராமநாதன்.

அன்னக்கி என்ன நடந்துச்சு நாங்க ஏன் அப்படி பண்ணினோம்னு சொல்றேன் தெளிவாக் கேளு...

''சார் நா விஷ்ணு பேசறேன்''.'நாளைக்கி பவுடர் டெலிவரி இருக்கு.வீக்லி டிஸ்ட்ரிபியூசன் லிஸ்ட்ல பார்த்தேன்.பாலட் நம்பர் கூட பார்த்து வச்சிருக்கேன்.இதான் சரியான நேரம்.இப்பவிட்டா அப்புறம் நாம இந்தியா போகும் முன்ன செய்ய முடியாது.என்ன சொல்றிங்க?

சிறிது யோசித்துவிட்டு நான் சொல்றபடி விஷ்ணுவை செய்யச் சொன்னேன்.

மறுநாள் விஷ்ணு என்னை அழைத்தான் ''சார் நீங்க சொன்ன மாதிரி கோகுலிடம் நான் தவறான குறியீட்டைத் தான் அப்ரூவல் வேண்டிக் கொடுத்திருக்கிறேன்''.டோன்ட் வொர்ரி என்றான்.
ஓகே குட் ஜாப் விஷ்ணு!நானும் நீ சொன்ன அந்த பாலட் குறியீடைத்தான் பிளானிங்லேர்ந்து அனுப்பிருக்கேன்.அவன் கண்டுபிடிக்க வாய்ப்பே இல்ல.அப்படி கண்டுபிடிச்சா நம்ம பையன்கிட்ட எல்லாத்தையும் சொல்லிடலாம்.

சார் இத அவங்கிட்ட சொல்லியே செஞ்சிருக்கலாமே'என்றான் விஷ்ணு.

'இல்ல விஷ்ணு கோகுல உன் அளவுக்கு என்னால நம்பமுடியல'
எல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த கோகுல் ஏன் அப்படி பண்ணிங்க சார்' என்ற வெடித்துக் குறுக்கிட்டான்.

கோகுல் நாம வேல செய்ற கம்பெனிய பத்தி உனக்கு முழுசா தெரியுமா?

நான் கடந்த அஞ்சு வருசமா அவங்களோட தொழில்ல என்ன மாதிரியான கூட்ஸ டிரான்ஸ்போர்ட் பண்றாங்க,யாரெல்லாம் அவங்களோட காஸ்டமர்னு தெளிவா பார்த்து வெச்சுருக்கேன்.இவங்க நம்மள வச்சே நம்ம நாட அழிச்சுகிட்டு இருக்காங்க தெரியுமா உனக்கு?கடந்த மூணு வருஷமா தூத்துக்குடில இருக்க SS இன்டஸ்ட்ரிக்கு சரக்கு போதே அதில என்ன போகுதுன்னு தெரியுமா?அவ்வளவும் பயோ ஹசார்டஸ் வேஸ்ட்.இங்க உள்ள தொழில் நிறுவனங்களோட கழிவ கீழை நாடுகளுக்கு ஏற்றிவிடுவதை இவங்க காலகாலமாக செஞ்சிட்டு இருக்காங்க.இந்தியாவில் உள்ள தொழில் தரகர்கள் இத வாங்கி கிராமப் புறங்கள்ள கடற்கரை ஓரமா காட்டுப் பகுதிகள்ல கொட்டி விட்டிடுவாங்க.அப்படி செஞ்சா அவங்களுக்கு அந்த வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் மில்லியன் கணக்கில் பணம் கொடுக்கும்.இப்படி தான் நம்ம ஊரு SS இண்டஸ்ட்ரீ மாதிரி பல இண்டஸ்ட்ரிஸ் பிசினஸ் பண்ணுது.
இது இரு நாட்டு சுங்க அதிகாரிகள் மற்றும் லாஜிஸ்டிக்ஸ் ஓட உட்புரிதலோட நடக்கிற விஷயம்.

ஆழ்ந்து யோசித்தவன் 'சரி இதுனால அந்த நிறுவனங்களுக்கு என்ன லாபம்?'

'ஏன் இல்ல? அவங்க உயிர்க்கொல்லி வேஸ்ட்ட டிஸ்போஸ் பண்ண கேட்டுக் கேள்வி இல்லாத ஒரு இடம்.அது மட்டும் இல்லாம இது நம்ம சுற்றுச் சூழல ரொம்ப கடுமையாப் பாதிக்கும்.கான்செர்,ஸ்கின் அலர்ஜி,சுவாசக் கோளாறு மாதிரி நிறைய பெரிய நோயகள பரவிவிடும்.இந்தியா நோயாளிகளின் நாடாகும்.அவங்களோட மருந்துகளுக்கு நல்ல மார்க்கெட் கிடைக்கும் என நிறைய பயன் உண்டு' கோகுல் என்று முடித்தார்.

அதுக்கு ஏன் சார் பாலட் மாத்திவிட்டிங்க?

அந்த பாலட்ல இருக்கிறது எல்லாம் பிரவுன் சுகர் மாதிரியான போதைப் பொருள் கோகுல்...

சார்! என்ன சொல்றிங்க???

பயப்படாத!நம்ம கம்பெனி இதே மாதிரி வேஸ்டுக்குள்ள தான் பிரவுன் சுகர வச்சு ரொம்ப காலமா ஸ்பெயினுக்கு அனுப்பிக்கிட்டு இருக்காங்க.இது எனக்கு ரொம்ப நாளா தெரியும்.அது நம்ம டிவிசன்ல வராது.ஆனா லோடிங் எல்லாம் ஒரே இடத்தில்தான்.அதனால தான் விஷ்ணுவைப் பிடிச்சேன்.இப்படி எல்லாத் தவறையும் குத்தகைக்கு எடுத்து செய்யும் இவங்கள ஒரே அடியா கவுக்கனும்னு நெனச்சு ரொம்ப நாளா இந்த ஸ்கெட்ச போட்டிருந்தேன்.அதுக்கு நம்ம ஆளுங்க இருந்தாத்தான் சரியா வரும்னு நெனச்சு காத்துக்கிட்டிருந்தேன். அப்போதான் நல்ல வேளையா விஷ்ணு வந்து சேர்ந்தான்.அவன நம்பித்தான் இந்த முழுத் திட்டத்திலையும் இறங்கினேன்.உன்னோட இடத்துல ஆள் இல்லாம வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன். கடைசியா கடவுளா பார்த்து உன்ன அனுப்பி வெச்சான்.உன்னோட அனுமதி இல்லாம உன்ன தவறா பயன்படுத்தினதுக்கு மன்னிச்சிடு.

நாளைக்கு தூத்துக்குடி போர்ட்ல செக் பண்ணும்போது கண்டிப்பா கண்டைனர் மாட்டிக்கும்.SS இண்டஸ்ட்ரீ அண்ணாச்சிய நோண்டி நொங்கு எடுப்பாங்க...அப்படியே சம்பந்தப்பட்ட எல்லாரும் உள்ள போவாங்க...
அதுக்கப்புறம் Grumman லாஜிஸ்டிக்ஸ இழுத்து மூடி சீல் வெச்சுடுவாங்க.நாம தனிப்பட்ட தவறு ஏதும் செய்யல அதுனால நம்மள நம்ம கம்பெனிய தவிர வேறு யாரும் ஒன்னும் பண்ண முடியாது.UKல யாரு கால் பண்ணினாலும் எடுக்காதிங்க என்றார் ராமநாதன்.

சார் இனிமே நம்மளோட எதிர்காலம்?

இந்தியால இப்போ UKய விட அதிகம் சம்பாதிக்கலாம்.அதுனால இனிமே UK மறந்திடு'என்று கூறி ராமநாதனும் விஷ்ணுவும் கோகுலுக்கு தீபாவளி வாழ்த்துக் கூறிச் சிரித்தனர்.

தமிழைத் தின்னும் தலைமுறை...

2011-10-30T14:55:00.000+05:30

தலைமுறைக்குத் தலைமுறை தமிழர்களிடையே உலக அறிவுதான் பெருகுகிறதே தவிர மொழி அறிவானது தேய்ந்து கொண்டேதான் செல்கிறது.நம் பாட்டி பேசிய சொற்கள் இப்போது வழக்கத்தில் இல்லை.அவை எங்கே சென்றன என்று பார்த்தால் நிகரான ஆங்கிலச் சொல் அதன் இடத்தை நிரந்தரமாகப் பிடித்துக் கொண்டதை அறிய நேரிடுகிறது.அண்மையில் ஒரு நாள் மாலையில் நடுநிலைப் பள்ளி செல்லும் என் அக்காவின் குழந்தைகளிடம் விளையாட்டாய்ப் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.அப்போது சில ஆங்கிலச் சொற்களுக்கு நிகரான தமிழ் சொற்களைக் கேட்கலாம் என எண்ணித் துவங்கினேன்.பஸ்,சைக்கிள் ஆகியனவற்றுக்கு தமிழில் என்னவென்று கேட்டேன்.விழித்தார்கள். நகைத்தார்கள்.சரி இவை எல்லாம் பல ஆண்டுகளாக நாம் அன்றாடம் பேசிப் பழகியதால் அவர்கள் அறிய வாய்ப்பில்லை.'tiered' என்பதன் தமிழ்ச் சொல் என்னவெனக் கேட்டேன்.அதே புன்னகையுடன் தலையைச் சொரிந்தனர்.ஆக வாய்மொழிப் பழக்கமாகவும் சரி பள்ளிக் கல்வியாகவும் சரி இந்த தலைமுறைக் குழந்தைகள் தமிழ் மொழியைத் தொலைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்பது தெளிவாகிறது.

இத்தனை காலம் பல தலைமுறைகளுக்கு கல்வியானது மறுக்கப்பட்டதாக இருந்தது.இப்போது கல்வி மொழியானது மறுக்கப்படுகிறது.மக்களும் தற்காலத்தில் தாய் மொழிவழிக் கல்வியில் பெரிதும் ஆர்வம் காட்டுவது இல்லை.எல்லாப் பெற்றோர்களும் தங்கள் குழந்தைகள் ஆங்கிலத்தில் பேசுவதையே பெருமையாக நினைக்கின்றனர். சரி பொதுக் குடிகளின் நிலைதான் இது என்றால் அப்படி அல்ல.தமிழை நேசித்து,தமிழால் புசித்து ,தமிழால் செழித்து வாழும் தமிழ்ப் பெரியோர்களும் தங்கள் குழந்தைகளை வேற்று மொழி மோகத்திற்கும் மேற்கத்திய பண்பாட்டிற்கும் தாரை வார்த்துவிட்டனர் என்பதைக் கவனிக்கமுடிகிறது.

பிறமொழிகளை அறிவு மொழியாகவும் தமிழைத் தாய் மொழியாகவும் பார்க்கும் எண்ணம் தற்காலத் தமிழர்களிடம் குறைந்துவிட்டது.தமிழ் என்பது வெறும் ஆர்வலர்களுக்கு மட்டுமான மொழி அல்ல என்பதை தமிழர்கள் உணர வேண்டும்.'குந்தித்தின்றால் குன்றும் மாளும்' என்பது ஆன்றோர் முதுமொழி.என்னதான் தமிழ் மலையளவு வளமை நிறைந்த மொழியாக இருந்தாலும் அதனை ஒவ்வொரு தலைமுறையும் கவளம் கவளமாக உருட்டி விழுங்கினால் பிற்காலத்தில் தமிழன் தாய் மொழிக்காக கையேந்தும் நிலை வரும் என்பதில் அய்யம் ஏதும் இல்லை!

புறவழிச் சாலையில் ஓர் அஞரின்பப் பேரழகி...

2011-10-26T23:10:00.000+05:30

நில நடுக்கத்தை நிறுத்தவோ

நிரை நிரலென உந்திப் பாய்கின்றன

அவ்வூர்திகள்?

கண் இமைக்கும் நொடியில்

காற்றில் பறக்கும் கருவண்டுகளாய்க்

காணாமல் போயின அம்மகிழ்வுந்துகள்

பழகிப்போன பந்தயக்

குதிரைகளாய் பக்கவாட்டில் எனைக்

கடந்து சென்றன பல பேருந்துகள்

'முடிந்தால் எனை முட்டிப்பார்'

என்ற மூர்க்கத்துடன் முன்னேறிய

சுமையேற்றிகள் திமிருடன்

எனைத் தொடத் துணிந்தன

அடித்துச் செல்லப்படும் ஆற்றுவெள்ளத்

துரும்புகளாய் பலவகையில் எனை

எதிர்கொள்ளும் மனித முகங்கள்

அந்த மயங்கும் மசண்டையில்

சிவனின் நெற்றிக் கண்ணாய்த்

திடும்மெனத் திறக்கின்றன வாகன விளக்குகள்

மூளையில் நிதானத்தை மட்டுமே

நிரப்பிக் கொண்டு செலுத்துகிறேன்

என் வாகனத்தை-விதி வலியது!

சில மணித்துளிகளாய் என்னுடனே

ஒத்தியங்கி எனைச் சீர்குலைத்த

அழகிய நிலவவளை அருகில்

வாவென அழைக்கிறேன்.

மறுத்தவளிடம் ஊர்தி சமிஞ்ஞை

நிறுத்தத்தில் எல்லாம் சமிஞ்ஞை

செய்து அழைக்கிறேன்

கள்ளியவள் நொடிபொழுதில் மேகத்தினூடே

மறைந்து சிணுங்குகிறாள்-நான் பாரா நொடியில்

வெளியே முகம் காட்டி நகைக்கிறாள்

சாளரத்தைத் திறந்து அருகிலுள்ள

இருக்கையினைத் துடைத்து

மீண்டும் அழைக்கிறேன்-

அவள் ஒரு அஞரின்பக்காரி

உணர்வுகள்-உணரு அவை விற்பனைக்கல்ல!

2011-10-22T16:29:00.000+05:30

பொதுவாக மனித உணர்வில் உடலுணர்வு ,மன உணர்வு என இருவகை உண்டு.பிறர் தொடுதலும்,தொடுதல் இன்றி உடல் வழி தாமாகவே உணர்தலும் முதலாவது.மன உணர்வு என்பது அப்படி சொல்லில் அடங்காதது.அதற்கான காரணங்கள் கட்டில் அடங்காதவை.இவை முற்றிலும் வயதையும் வாழும் சூழலையும் பொறுத்தது.விடலையில் பாலுணர்வு ஏற்படுகிறது.விடலை தாண்டிய காளைப் பருவத்தை தொடும் வேளையில் மனிதனுள் ஏற்படும் சமூக அறிவு அப்பருவத்தின் பிற்பகுதியில் சமூக உணர்வாக மாற்றம் கொள்கிறது.வயதும் இதற்கு வலு சேர்க்கிறது.

இந்த சமூகம் சார்ந்த மன உணர்வின் பின்னணியில் மதம்,மொழி,இனம்,அவ்வினத்தினுடைய பண்பாடு ஆகியவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று ஆதாரமாக அமைகிறது.இவையனைத்தும் ஒன்றுடன் ஒன்று பிண்ணி திரிக்கப்பட்ட கயிறாகத் திகழ்கிறது.மதம் மொழியைப் பாதிக்கிறது.மொழி இனத்தைப் பாதிக்கிறது.இனம் அது தாங்கி நிற்கும் பண்பாட்டை பாதிக்கிறது.சமூகத்தில் பலம் பொருந்தியவர்களால்,ஆளுமையில் அமர்த்தப்பட்டிருப்பவர்களால் இவை மதிக்கப்படாத போற்றப்படாத வேளைகளில் அந்த சமூகம் கிளர்ந்தெழுகிறது.விழிக்கிறது.வீழ்கிறது,தருணங்களில் பகுதி அழிகிறது.

உலகின் ஏதேனும் ஒரு மூலையில் உணர்வின் தீவிரத்தால் மதம்,மொழி,நிறம்,நிலத்தின் பேரில் ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு இனம் வஞ்சிக்கப்படுகிறது.அதன் ஒரு குழு அழிகிறது.அவர்களின் பண்பாட்டுமுறை விழுங்கப்படுகிறது.

கிளறப்பட்ட உணர்வின் உச்சியில் இருக்கும் சமூகனின் உணர்வை உரக்கப் பிரதிபலிக்கும் ஒருவன் அங்கே கொண்டாடப்படுகிறான்.சமூகனின் மனதில் குடியமர்த்தப்படுகிறான்.சேற்றிலே முளைத்த செந்தாமரையானவன் செந்நீர் கொதிக்கக் கொக்கரிக்கிறான்.முதன்முறையாக இனம் உணர்கிறது,ஒருங்கிணைகிறது.சங்கடம் தீர்க்கப்பட உணர்வு போற்றப்படுகிறது.சமூகன் உணர்வால் உந்தப்படுகிறான்.

பிறிதொரு சூழலில் உணர்வின் பலமும் பலனும் தெரிந்த ஒருவன் ஊர் அறியாமல் உதிக்கிறான்.உணர்வை தன்னுள்ளும் தன் சூழலிலும் விதைக்கிறான்,வளர்கிறான்.வளர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறான்.தக்க பருவம் வரும் வரை வளர்த்தவன் அறுவடைக்கான காலம் வந்ததுமே மாற்றானிடம் தொடங்குகிறது பேரம்.ஏற்ற விலை கிட்டியதும் விற்கப்படுகின்றன.சமூகன் இப்பொழுதும் உணர்கிறான்.அதையும் உணர்கிறான் இதையும் உணர்கிறான்.இதைச் சாடி இன்னொரு உணர்வாளன் அங்கே உருவாகிறான்.சமூகன் உணர்கிறான்...

தமிழா உணரு-உணர்வுகள் உணரவே-அவை விற்பனைக்கல்ல!!!

முகத்துவாரம்

2011-10-15T17:24:00.002+05:30

கடும்பாறை கடந்து

திசைகள் பல திரிந்து

தறிகெட்டுப் பாய்ந்து

நாட்கள் பல நகர்ந்து

கழிவுகள் பல சுமந்து

இயற்பண்பு இழந்து

வந்தவனின் தீச்சுமையைக்

கழிமுகத்தில் கழித்து

தெளிநீராய் எனையுன்

அன்புப் பெருங்கடலில்

சேர்த்திட்ட-நீ எனக்கு

ஒரு முகத்துவாரம்

அவளுக்கு யாரும் இணையில்லை...பகுதி 2

2011-10-14T23:04:00.003+05:30

பகுதி 1

இரண்டு நாட்களுக்குப் பின் கணேசன் மாமாவின் துணையுடன் சிதம்பரம் நோக்கிப் புறப்பட்டோம்.140 km தொலைவுப் பயணம் சிற்றுண்டி தந்த மயக்கத்தில் காரில் நன்றாக உறங்கினாள் நந்தினி.கிட்டத்தட்ட 11 மணி அளவில் கோவிலை எட்டினோம்.

ராம் `சிதம்பரம் கோவிலின் சிறப்புகள் என்னவென்று தெரியுமா உங்களுக்கு?'என்றாள்.

சிறிது யோசித்தேன் வழக்கம் போல வெறுமையே மிஞ்ச உதட்டைப் பிதுக்கினேன்.

'இது சிவனின் பஞ்ச பூதத்தைக் குறிக்கும் தலங்களுள் ஒன்று.ஒவ்வொரு கோவிலும் ஒரு பூதத்தைக் குறிக்கும்.இது ஆகாயத்தைக் குறிக்கும் தலம்.மீதமுள்ள நான்கில் திருவண்ணாமலை நெருப்பையும்,திருவானைக்காவல் நீரையும்,காஞ்சி நிலத்தையும்,காளகஸ்தி காற்றையும் குறிக்கும் வண்ணம் அமைந்துள்ளன என்றாள்.

'ஓய் நீ இன்ன கொஞ்ச நாள்ல காவி டிரஸ் போட்டிடுவேணு நெனைக்கிறேன்'

'ஹே அப்படி எல்லாம் இல்ல ராம்,எல்லாம் ஒரு இண்டரெஸ்ட் தான்'என்றாள்.

கூத்தாடும் தமிழ் நாயகனைக் கண்டத்தில் நானும் கொஞ்சம் ஆடித் தான் போனேன்.நடராசனின் ஆனந்தத் தாண்டவத்தையும் அவனது அங்க நிலைகள் மறைவாக உணர்த்தும் உண்மைகளையும் எடுத்துக் கூறினாள் நந்தினி.உண்மையில் தமிழையும் கலையும் இந்துத்துவத்தையும் பிரித்தறிவது என்பது இயலாத ஒன்று என உணர்ந்தேன்.அப்படியே திருவையாறும் தேவாரத்தில் பாடப்பெற்ற திருத்தலமான திருநாகேஸ்வரமும் சென்று திரும்பினோம்.நான் எனது உறவினர்கள் வீட்டுக்கு ஒரு சில நாட்கள் சென்று வந்தேன்.கிட்டத்தட்ட நாங்கள் வந்து பத்து நாட்கள் ஓடின.பொங்கலுக்கு இன்னும் ஒரு வார காலமே இருந்தது.அடுத்த எங்களது பயணம் பழனியும் மதுரையும் நோக்கி அமைந்தது.

நந்தினியோடு சேர்ந்து நானும் இப்போது தான் தமிழ் மண்ணை உற்றுப் பார்க்கிறேன்.அன்று காலை பழனிக்குச் சென்று முருகனைத் தரிசித்த அனுபவம் அந்த புத்துணர்ச்சியும் நான் வாழ்நாளில் இதுவரை அனுபவித்திராதது.

'என்ன நந்தினி பேசாம வர்ற, பழனியோட சிறப்புக்கள் ஏதும் தெரியாத உனக்கு?' என்றேன் சற்று கிண்டலாக.

கலகலவெனச் சிரித்தவள் 'இருக்கு உங்கள போட்டு வதைக்க வேண்டாம் என சும்மா வாறன்' என்றாள்.

'ஹே பரவால்ல சொல்லு நா அப்படி ஏதும் நெனைக்கல'.

'ம்ம்ம் சொல்லுறன்....என பழனியில் கோவிலின் கீழ் ஜீவசமாதி அடைந்த போகர் எனும் சித்தரையும் அவரது மருத்துவக் குறிப்பின் அருமைகளையும் விளக்கினால் நந்தினி.உண்மையில் அவளுடனான ஒவ்வொரு பயணமும் எனக்கு அறிவுப் பயணமாக அமைந்தது.மதுரை மீனாட்சியைத் தரிசிக்கப் புறப்பட்டோம்.

ராம் 'எனக்கு கொஞ்சம் உடுப்புகள் வாங்கோணும் மதுரைல'என்றாள்

தரிசனத்துக்குப் பின் மதிய உணவை முடித்து அன்று மாலை வரை ராஜ்மஹால்,நல்லி என ஏறி இறங்கினோம்.நிறைய ஆடைகளை வாங்கிக் குவித்திருந்தாள் நந்தினி.நானும் என் பங்கிற்கு ஒரு பட்டுப் புடவையை வாங்கிக் கொடுத்தேன்.மாலை ஆறு மணி அளவில் மதுரையை விட்டுக் கிளம்பினோம்.

முந்தய நாள் அலைச்சலில் மறுநாள் காலை சிறிது தாமதமாகவே எழுந்தேன்.அன்று காலை நான் எழுந்தபோது அம்மா வாசலில் கோலம் போட நந்தினி அதற்கு வண்ணம் தீட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.வீட்டில் எல்லோரும் பொங்கலுக்கான வேலையில் இறங்கினர்.நானும் என பங்கிற்கு ஒட்டடை அடிப்பதாக கம்பைத் தூக்கிக் கொண்டு அலைந்தேன்.அம்மா பழைய துணிகளை எல்லாம் எடுத்து கட்டிக் கொண்டிருக்க நந்தினி செடிகளுக்குத் தண்ணீர் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவள் இப்போது ஒரு சகஜ நிலைக்கு வந்திருந்தது எனக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தது.நந்தினி செடிகளுக்குத் தண்ணீர் பிடிப்பதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.என்னைக் கவனித்தவளை அம்மா உள்ளிருந்து அழைக்க சிரித்துக் கொண்டே ஓடினாள்.

அன்று பொங்கல் தினம்.காலையில் அய்யர் வந்து பொங்கலிட வேண்டிய நல்ல நேரத்தை குறித்துக் கொடுத்து அவருக்குச் சேரவேண்டிய வரும்படிகளை வாங்கிச் சென்றார்.
'நந்தினி அங்க மாதிரி வீட்டுக்குளே பொங்கல் வைக்க மாட்டோம் இங்கே வாசலிலே தான்'

'ஓ அப்படியா ஏன்? என்றாள்.

கதிரவனுக்குத் தானே நன்றி செலுத்துறோம்.அதெப்படி வீட்டுக்குள்ளே வைக்க முடியும்? ம்ம்ம்... இங்க கிராமத்துல வைக்கலாம்...அங்க ஜெர்மனில வச்ச அவ்ளோதான்,ஸ்னோ பொங்கல் தான்' எனச் சிரித்தாள்.

அய்யர் சொன்ன நேரத்தில் நான் வாசலில் சிறு களிமண் மேடை அமைக்க சாணத்தில் பிள்ளையார் பிடித்து வைத்தார் அப்பா.அம்மாவும் நாந்தினியும் தாம்பூலத்தில் வழிபாட்டுப் பொருட்களுடன் வந்தனர்.தேங்காய் உடைத்து வழிபட்டு வாசலில் கோடு வெட்டினார் அப்பா.வெண்பொங்கல் பானையும் சர்க்கரைப் பொங்கல் பானையும் வைத்து அடுப்பை பற்ற வைத்தால் அம்மா.

நான் வெண்பொங்கல் பானையையும் நந்தினி சர்க்கரைப் பொங்கல் பானையையும் எரிக்க அம்மா தேங்காய் துருவிக் கொண்டிருந்தார்.காய்ந்த விறகினை எடுத்து வைக்க அடுப்பு அணைந்து புகையைக் கக்க ஆரம்பித்தது.புகையில் இரும ஆரம்பித்தவளை அம்மா வந்து விலக்கி அடுப்பைச் சரிசெய்து கொடுத்தாள்.அடுத்த வீடு வாசலில் புதிதாக திருமணம் ஆனா அண்ணனும் அண்ணியும் பொங்கல் வைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

'நந்தினி முதல்ல என்னோட பான தான் பொங்கும் என்ன பெட்?

'ஓ அப்படியா அதையும் பாப்பம்'என்று போட்டியிட்டாள்.வெண்பொங்கல் எளிதில் பொங்கிவிடும் என்பதை அறியாமல்.வெண் பொங்கல் பொங்க சிறிது நேரத்தில் நந்தினியின் சர்க்கரை பொங்கலும் பொங்கியது.அம்மா வந்து மஞ்சள் தோரணம் கட்டி இறக்கி வைத்தாள்.கதிரவனுக்குப் படைத்து மூதாதையர்களுக்குப் படைத்து உணவருந்தினோம்.வெளியில் வேப்பமர நிழலில் அமர்ந்தோம்.'ராம் இந்த பொங்கலை என வாழ்வில மறக்க இயலாது.'

ஓகே...'ஓய் வெத்திலை போடுவமா?'

ராம்' நீங்க வெத்திலை எல்லாம் போடுவிங்களா என்ன?'

இங்க வந்து எப்பவாச்சும் நல்லா சாப்பிட்ட பாட்டியோட பைலேர்ந்து எடுத்துப் போடுவேன்.

ம்ஹும் ...எனக்கு வேண்டாம் பா'என்றாள்

இரு நா எடுத்துட்டு வரேன்.

நானும் மடித்து வாயில் போட்டுக் கொண்டு நந்தினிக்கும் மடித்துக் கொடுத்தேன்.அவள் முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டே வாயில் போட்டு மெல்லத் துவங்கினாள்.

ஓய் 'நல்லா நாக்கு செவந்த அவனுக்கு அவன் பொண்டாட்டி மேல நெறைய ப்ரியம் என்று சொல்லுவாங்க' என்று நந்தினியிடம் நாக்கை நீட்டினேன்.

'ம்ம்ம்.. நல்ல செவந்திருக்கு...'ஆனா இதுல சுண்ணாம்புதான் மேட்டர்,அது கரெக்ட் ஆ இருந்தா தான் செவக்கும்'என்றாள் புத்திசாலித்தனமாக.

'உன் நாக்கை காட்டு என்றேன்'.சிரித்துக் கொண்டே மறுத்துவிட்டாள்.

மறுநாள் அன்று மாட்டுப் பொங்கல்.அன்று இரவு எங்களது பசு,மாமா,சித்தப்பா,பெரியப்பா என எல்லாருடைய வீட்டு மாடுகளையும் களத்தில் ஒன்றாக கட்டி பொங்கல் இட்டோம்.அன்று எல்லா உறவினர்களும் ஒன்றாக இருந்து மகிழ்ந்தோம்.நானும் என் மைத்துனர்களும் வேம்பு,ஆவரம்பு,பிரண்டை,கண்ணிபூ ஆகியன வைத்து மாலை கட்டி எல்லா மாடுகளுக்கும் அணிவித்தோம்.எண்ணெய் அரைப்பும் இட்டு வர்ணம் பூசி மகிழ்ந்தோம்.படையலுக்குப் பின் எங்கள் வீட்டுக் கன்றுக்கு பொங்கல் ஊட்டினாள் நந்தினி.அதை முழுதும் சாப்பிட்டு அவளது கையை நக்கிய கன்றை முத்தமிட்டாள் நந்தினி.மறுநாள் பொங்கல் விளையாட்டுகள் ஆரம்பமாகின.என் மைத்துனர்கள் வற்புறுத்த உரியடித்தலில் நானும் கலந்து கொண்டேன்.உரியை விட்டு நான் ஓரத்தில் நின்ற கிழவியை ஒங்க நண்பர்கள் பிடித்து கட்டை அவிழ்த்தனர்.அதைக்கண்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள் நந்தினி.

பொங்கல் முடிந்து ஒரு வாரம் வீட்டிலேயே கழிந்தது.இன்பமாக போய்க் கொண்டிருந்தது ஒவ்வொரு நாளும்.எனக்கு எதோ பரிக்காரம் இருப்பதாகவும் மேலும் குடும்பத்தில் எல்லாரும் இணைந்து ராமேஷ்வரம் செல்லத் திட்டமிட்டிருப்பதாகவும் சொன்னாள் அம்மா.அதன்படி ஓர்நாளில் ராமேஸ்வரம் புறப்பட்டோம்.எங்கள் வீட்டிலிருந்து கிழக்கு கடற்கரைச் சாலை வழி இனிதே எங்கள் பயணம் துவங்கியது.வழி நெடுக கடல் நீரும் உப்பலங்களும் தென்னை மரங்களும் நிறைந்த காட்சியில் மூழ்கினாள் நந்தினி.நான் என் அக்கா குழந்தைகளுடன் விளையாடிக் கொண்டு வந்தேன்.மண்டபத்தில் சிற்றுண்டியை முடித்து ராமேஸ்வரம் நோக்கி பயணித்த எங்களுக்கு பாதை விட்டு கடல் இரு புறமும் அழகே பிரிந்து கிடந்தது.பாம்பனைத் தொட்டோம்.2 km நீளமுள்ள பாலத்தை அதிசயித்துப் பார்த்தாள் நந்தினி.பாம்பனைக் கடந்த சில மணித்துளிகளில் ராமேஸ்வரம் கோபுரம் எங்கள் கண்ணில் தென்பட்டது.

ஒருவழியே கோவிலை எட்டினோம்.வண்டியை நிறுத்திவிட்டு எல்லோரும் கடலுக்கு குளிக்கச் சென்றோம்.வழியில் ஆங்கங்கே இருந்த வரலாற்றுக் குறிப்புகளை படித்துக் கொண்டே சென்றோம்.அங்கிருந்து இலங்கையின் தொலைவு மற்றும் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அடங்கிய கல்வெட்டுகளை நானும் நந்தினியும் நின்று பார்த்துவிட்டுச் சென்றோம்.இலங்கையின் திருகேதீஸ்வரம்.நகுலேஸ்வரம்,கோணேஸ்வரம் ஆகியவற்றுக்கும் ராமேஸ்வரத்துக்கும் உண்டான தொடர்பை அவை குறிப்பிட்டன.
மேலும் இலங்கையின் தமிழ் மன்னன் ஒருவன் அக்காலத்தில் தினம் ராமேஸ்வரத்தில் வந்து வழிபட்டுச் செல்வதற்கான அடையாளங்களையும் அவை சுட்டின.

கடல் சீற்றமில்லாமல் காலை நேரத்தில் மிகுந்த அமைதியுடன் காணப்பட்டது.நிறைய வடஇந்தியப் புனிதப் பயணிகள் எதோ மந்திரங்களை கூறிக் கொண்டே நீராடிக் கொண்டிருந்தனர்.நீருக்கடியிலிருந்து காசு பொறுக்கும் சிறுவர்கள் கூச்சலிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.எல்லா உறவினர்களும் கடலுக்குள் இறங்கினர்.

நந்தினி கடலையும் கண்ணுக்குத் தெரியும் அதன் தொலைவையும் அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

நந்தினி'அங்க அம்மா கூட போய் குளியேன்'

அக்கரை நோக்கி வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டு நீருக்குள் இறங்கியவள் என்னிடம் கேட்டாள்,

'ஏன் ராம் 16 மைல் கல் அந்தப்பக்கம் குண்டுவெடிச்சா இங்க கேட்காதா ராம்?
ஒலி நீர் வழி எளிதில் கடத்தப்படும் தானே? கேட்கவில்லையா இங்க இருக்கவங்களுக்கு என்று.கேட்டுவிட்டு நீருக்குள் மூழ்கினாள்.

எழுந்தவளின் கண்கள் கலங்கி இருந்தன.சரட்டென ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் கடல்நீரில் விழுந்ததை நான் கவனிக்கத் தவறவில்லை.அந்த ஒரு துளிப் பெருங்கயத்தின் நெடியில் கடலுக்கென தும்மலா வரப்போகிறது.

அந்த உப்பு நீரில் விழும் உப்பு நீரை எனைத் தவிர வேறு யார் அறிவர் அங்கே?

எனை அறியாமல் என் கண்கள் கலங்கின.தாய் அழுவதைப் பார்த்து அழும் பிள்ளை போல அவளைப் பார்த்து நானும் அழத் துவங்கியதை உணர்ந்தேன்.அவளைத் தேற்ற எனக்கு எந்த சொற்களும் அப்போது கிட்டவில்லை.கரையேறிய பின்னும் ஏதும் பேசாமல் வந்துகொண்டிருந்தாள் நந்தினி.அவளைத் தேற்றவும் தமிழினத்தின் சாபத்தைத் தீர்க்கவும் வேண்டி பர்வதவர்த்தினியிடம் மனதுக்குள் மன்றாடினேன்.மனம் நிறைய கனத்துடன்

அவளும் நானும் ராமபிரான் முன்பு நின்று கொண்டிருந்தோம்.

கோவிலை விட்டு வெளியே வந்து கொண்டிருந்தோம்.நந்தினியின் பேச்சு முழுதும் நின்று போனது.அங்கிருந்து புறப்பட்டு ராமர் பாதத்தை வணங்கச்
சென்றோம்.அந்த உயரத்திலிருந்து ராமேஸ்வரம் அழகாக காட்சி அளித்தது.

'ராமர் இந்த உச்சியில் ஏறி நின்று தான் சீதையை தேடினாரம்.அன்று அவர் பாதம் படிந்த இடம் தான் இது.எல்லோரும் தொடாமல் கும்பிடுங்க...'என வருகின்ற எல்லோரிடமும் திரும்பத் திரும்ப கூறிக் கொண்டிருந்தார் அந்த அர்ச்சகர்.வெளியே அந்த காப்பு சுவற்றோரமாய் குடும்பத்தில் எல்லோரையும் தம்பதிகளாக நிற்கவைத்து நானும் நந்தினியும் புகைப்படம் எடுத்தோம்.வீட்டில் அக்கா எல்லோருடனும் நந்தினியை வைத்து நான் எடுத்த புகைப்படம் மிகவும் அற்புதமாக வந்திருந்தது.கீழே ஒரு பாட்டி நாவல் பழம் விற்றுக் கொண்டிருக்க என் அக்கா குழந்தைகள் கீழே இறங்கி ஓடினர்.பின் வீட்டினர் எல்லோரும் கீழிறங்கத் துவங்கினர்.

சிறிது நேரம் கடல் தாண்டி வெறித்துப் பார்த்தவள் 'இங்கிருந்து எப்படி ராம் சீதயக் கண்டார் ராமர்?
அப்படி எண்டால் எண்ட தாத்தா,பாட்டி,பெரியப்பா,சித்தப்பா எல்லாரையும் காண இயலுமா?என்றாள் அப்பாவியாக...

'ஓய் அது புராணம்...' என்றேன்.

வைத்த கண் வாங்காமல் நின்றிருந்தவளின் கண்கள் நீரைச் சுரந்தன.வேறு யாரும் எங்கள் அருகில் இல்லாத நிலையில் அவள் கரங்களை இறுகப் பற்றினேன்.அந்நேரம் கீழிருந்து மற்றவர்கள் அழைக்க கிளம்புமாறு அறிவுறுத்தினேன். மனமின்றி கீழே இறங்கினாள் நந்தினி.இருந்தும் அவளது முகத்தின் கவலைக் கோடுகளை அழிக்க முற்பட்டு தோற்றுப்போனேன்.வேனில் ஏறிய சில நிமிடங்களில் அசதியில் எல்லோரும் கண் அயர்ந்தனர்.நான் முன்புறம் ஓட்டுனர் அருகே அமர்ந்திருந்தேன்.நந்தினி கடைசி சீட்டில் அமர்ந்திருந்தாள்.இமைக்காமல் அக்கரையை பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள்.நீடித்த மௌனம் நிலைகொள்ள வீட்டை நோக்கிப் பயணிக்க ஆரம்பித்தோம்.இந்த ஒட்டுமொத்த இந்திய பயணத்தில் நான் அவளுக்கு அளித்த மகிழ்ச்சியை ராமநாத ஸ்வாமிகள் பறித்துக் கொண்டதாக எனக்குத் எனக்குத் தோன்றியது.

பகுதி 3

அவளுக்கு யாரும் இணையில்லை..._பகுதி 3

2011-10-14T22:56:00.024+05:30

பகுதி 1 / பகுதி 2
ராமேஸ்வரம் பயணத்துக்குப் பின் ஓரிரு நாட்களில் நந்தினி சகஜ நிலைக்குத் திரும்பினாள்.இன்னும் நாங்கள் ஜெர்மனிக்குக் கிளம்ப ஐந்து நாட்களே இருந்தன.அன்றொரு நாள் மாலை எங்களுடைய வயல்வெளிகளைச் சுற்றிப் பார்க்க நந்தினியை அழைத்துச் சென்றேன்.பால் விடும் நெற்பயின் வாசமும் ஈரப் புல்லும் என பள்ளி காலங்களை எனக்கு நினவூடியது.என் மனதில் நீண்ட நாட்களாக ஓடிக்க கொண்டிருந்த ஒரு கேள்வியை கேட்டுவிடலாம் என்ற எண்ணத்தில் துவங்கினேன்.

ஆமா நந்தினி உனக்கு எப்போ கல்யாணம்?

இப்போ இல்லை ஏன் சார் இந்த திடீர் கேள்வி?

அடுத்த கேள்விக்குத் தாவினேன்.

ஆமா நீங்க உங்க வீட்ல சொந்தத்துல தான் கல்யாணம் பண்ணுவிங்களா?

அப்படி ஒண்ணும் இல்ல.

நீ லவ் மேரேஜ் ஆ இல்ல அரேஞ் மேரேஜ் ஆ ?

தெரியல ராம்.என்றாள்.

என் பின்னே நடந்து வந்தவள் திரும்பி நின்று 'ராம் வீட்டுக்குப் போவம எனக்கு கொஞ்சம் அலுப்பா இருக்கு' என்றாள்.

வேறு விடயங்களைப் பேசிக் கொண்டு வீட்டை எட்டினோம்.

நாட்கள் உருண்டோடின.நாங்கள் கிளம்பும் தேதியும் வந்தது.அவளின் பெற்றோரிடம் தெரிவித்து விட்டு கிளம்பினோம்.அம்மா எல்லா கோவிலுக்கும் போயிட்டு குல தெய்வக் கோவிலுக்கு மட்டும் போகாம இருக்ககூடாது என அறிவுறுத்தினாள்.வழியில் குல தெய்வம் கோவிலுக்குச் சென்றோம்.
ஜெர்மனியை அடையும் முன் நந்தினியிடம் என் மனதில் நான் இதுவரை உங்களுக்கும் தெரியாமல் ஒளித்து வைத்த காதலை வெளிப்படுத்தி விட காளியிடம் தைரியம் வேண்டினேன்.எல்லோரும் விமான நிலையம் வந்து வழியனுப்ப நந்தினி எல்லோரிடமும் நன்றி தெரிவித்து அன்பு பாராட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.எல்லோருக்கும் அவளது பேச்சும் மொழியும் பண்பும் போகப் போக சர்க்கரையாகப் பட்டது நான் எதிர்பார்த்ததுதான். அம்மா கொடுத்த விபூதிப் பொட்டலத்தை கையில் வைத்துக் கொண்டு விமானத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டோம்.சிறிது உணவு உறக்கம் பிறகு சென்ற இடங்கள்,அங்கு சுட்ட புகைப் படங்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டும் எங்கள் பயணம் இனிதாகக் கழிந்தது.

விமானம் கொலன் நகரில் இறங்க 10 நிமிடங்களே இருந்தன.வெளியே வெப்பநிலை அப்போது -15 டிகிரி என விமானி அறிவித்தார்.என் மனம் படபடக்கத் துவங்கியது.நந்தினியிடம் சொல்லிவிடலாமா என எண்ணினேன்.வெளியே வந்து இமிக்ரேசன் முடித்து எங்கள் உடமைக்காகக் காத்திருந்தோம்.கண்ணாடிக்கு வெளியே நின்றுகொண்டு நந்தினியின் அப்பா கையசைத்தார்.நந்தினியிடம் சுட்டிக் காட்டினேன்.மலர்ந்த முகத்துடன் வேகமாகக் கையசைத்தாள் நந்தினி.

தொலைவில் என்னுடைய VIP ALFA ஓடுதளத்தில் மெதுவாக நகந்து வந்து கொண்டிருந்தது.உறுதியான மனத்துடன் பேசத் துவங்கினேன்.

நந்தினி... என்ன ராம்...

நீ..நீ எப்பவும் கூடவே இருக்கணும்னு விரும்புறேன்,இருப்பியா' என்றேன்.
இதை அப்பொழுது சற்றும் எதிர் பாராதவள் திடுக்கிட்டாள் அமைதியானாள் சற்று நேரம்...

'உங்க பெட்டிய எடுங்க ராம்'.

'இத நா அப்போ வயலுக்குப் போனப்பவே சொல்லி இருப்பேன்.உங்க அப்பா என் மேல வச்ச நம்பிக்கைகாக சொல்லல...இப்போ அவர் கண் முன்னாடியே சொல்றேன்,நீ முழுசா எனக்குள்ள வந்துட்டே...என் வாழ்கையின் எல்லா நொடிகளும் நீ வேணும்... நீ இருந்தா போதும் வேறேதும் எனக்கு வேண்டாம்.உன் விருப்பத்தைச் சொல்லு..'

எனச் சொல்லி என் பெட்டியை இழுத்துக் கொண்டு சற்று தள்ளி வந்து நின்றேன்.குழம்பிய எண்ணங்களுடன் நந்தினி தன பெட்டியை இழுத்துக் கொண்டு வந்தாள்.வெளியே வந்து அவள் பெற்றோரைச் சந்தித்துப் பேசினோம்.வழியில் அவளின் வீட்டில் இறக்கி விட்டு எனது வீடு நோக்கிப் பயணித்தேன் விசக் காயினை விழுங்கியவனைப் போல.

மறுநாள் காலை ஏழுமணி.மிகுந்த எதிர்பார்ப்புகளுடன் விடிந்தது என் பொழுது.குளித்துத் தயாராகி அலுவலகம் சென்றேன்.சக ஊழியர்களுக்கு இனிப்பு வழங்கி பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.மணி 9.30 .இன்னும் நந்தினி வரவில்லை.நந்தினியை அழைத்தேன்.நெடுநேரம் ஆகியும் எடுக்காததால் வீட்டு தொலைபேசிக்கு அழைக்க நந்தினியின் அம்மா எடுத்து அவளிடம் கொடுத்தார்.பயணக் களைப்பில் தனக்கு காய்ச்சல் எனவும் இன்று விடுப்பு சொல்லிவிடும்படி என்னிடம் கூறினாள்.குழப்பத்துடன் கழிந்தது என்னுடைய அன்றைய பொழுது.மறுநாள் காலை மணி 10 ஆகியும் நந்தினியைக் காணவில்லை.அவளது அலைபேசிக்கு அழைத்தேன் இணைக்கபடவே இல்லை.தொலைபேசியில் பதிலளிக்க ஆளில்லை.என் குழப்பம் அதிகமாக
என் அன்று மாலை அவள் வீட்டிற்க்குச் சென்றேன்.பூட்டி இருந்தது.பக்கத்து வீட்டில் சொன்னார்கள் அவர்கள் குடி பெயர்ந்து விட்டர்கள் என.உடனே என் அலுவலக மேலாளரை அழைத்தேன்.நேற்றே நந்தினி சில அவசர காரணங்களால் தனது ரிசைக்னேசன் கடிதத்தை மினஞ்சல் செய்ததாகச் சொன்னார்.

நா வரண்டது,நாடி தளர்ந்தது,கண்கள் இருட்டின எனக்கு...எந்த கேள்வியும் என்னுள் தோன்றாத ஒரு மந்த நிலையில் வீட்டுக்குப் புறப்பட்டேன்.கயச்ச்சலில் புலம்பும் சிறுவனைப் போல என்னை அறியாமல் ஏதேதோ உளறினேன்.

சென்று படுக்கையில் விழுந்தேன்.
கண்டிப்பாக என்னை விரும்பாமல் இருக்க வாய்ப்பில்லை.அப்படி பிடிக்கவில்லை என்றாள் நேரில் சொல்லி இருப்பாள்.வேறு யாரையும் காதலித்து இருந்தாலும் சொல்லி இருப்பாள்.இனம்,மதம்,மொழி தடையில்லை.
குணம் தடையில்லை.வேறு என்னவாக இருக்கும்?

நான் அவள் மீது நான் கொண்டது வெறும் பரிதாபக் காதல் என நினைத்தாளா?

நட்புக்குள் காதல் அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லையா?

அவளது பெற்றோர் அவளை கட்டாயப்படுத்தி அழைத்துச் சென்றனரா?

என்னுடைய தேசியம் அவளைத் தடுக்கிறதா?

கேள்விகளின் எண்ணிக்கை மட்டுமே கூடுகிறதே தவிர பதில்
ஏதும் தோன்றவில்லை.
என்றாவது பதில் கிடைக்கும் அல்லது அவள் கிடைப்பாள் என்ற நம்பிக்கையுடன் வைக்கிறேன் ஒவ்வொரு நாளும் என் காலடியை...

அவளுக்கு யாரும் இணையில்லை...

2011-10-08T18:10:00.004+05:30

நாள்:நவம்பர் 5 2010,இடம்:கொலன் நகரம்,ஜெர்மனி.

அன்று காலை அலுவலகம் வந்ததும் காலண்டரில் தேதியை நகர்த்தினேன்.முன்தினம் இரவு லீவுக்கு வருவது பற்றி அம்மாவிடம் தொலைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருந்தது அப்போது நினைவுக்கு வந்தது.அதன்படி வரும் டிசம்பர் இறுதியில் முப்பது நாட்கள் விடுப்பில் அப்படியே பொங்கலையும் சேர்த்துக் கொண்டாடும் நோக்கில் விண்ணப்பப் படிவத்தை நிரப்பிக் கொண்டிருந்தேன்.

'என்ன சார் காலைலயே பிஸியா? வாங்க கோப்பிக்கு போகலாம்' என்று நாற்காலியின் பின்புறம் தட்டினாள் நந்தினி.'ஹாய்! குட் மார்னிங்!ஒன்னும் இல்ல லீவ் அப்ளைப் பண்ணப்போறேன்' என்றேன்.

வாவ்!இந்தியா போறிங்களா? என்றவளிடம் 'ம்... ஆமா' என்றேன்.

கிரேட்! 'நல்லா என்ஜாய் பண்ணுங்க' என்று கூறிவிட்டு 'நானும் வரலாமா?' என்று கூறிச் சிரித்தாள்.

' ம்ம்ம்...தாராளமா வா போகலாம்' என்று கூறிக்கொண்டே கோப்பையை எடுத்துக் கொண்டு அவளுடன் சென்றேன்.

நந்தினி என்னைப் போல பணி நிமித்தமாக இங்கு வந்தவள் அல்ல.இலங்கையின் மட்டக்களப்பைத் தனது பூர்வீகமாகக் கொண்டவள் சிறுவயதிலேயே தன் பெற்றோருடன் இங்கு குடியேறி வளர்ந்து பயின்று என்னுடன் பணிபுரியும் ஒரு தமிழ்க் குடும்பத்துப் பெண்.

காபியை உறிஞ்சியவள் 'எத்தனை கிழமை போறிங்க? என்றாள்.

'தேர்ட்டி டேஸ்' என்றேன்.ம் அம்மா அப்பா மற்ற சொந்தம் எல்லோரையும் பார்க்கறது சந்தோசம் தானே' என்றாள்.

'ஹே நீயும் வா போகலாம்' என்றேன். 'சும்மா பகடி பண்ணாதிங்கோ ராம் என்றாள்.

'நந்து ஐ ஆம் சீரியஸ்'... 'சரி வாரன் ஆனால் டிக்கெட் காசு நீங்கள் தான் கட்டோணும்' என்று சிரித்தாள்.

சரி என்று நான் ஆமோதிக்க சிறிது நேர உரையாடலுக்குப் பின் மீண்டும் பணியில் சென்று அமர்ந்தோம்.

அன்று மாலை அம்மாவிடம் பயணம் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.இரண்டு ஆண்டு கழிந்து ஊருக்குப் போகும் மகிழ்ச்சி இரண்டு மாதத்திற்கு முன்பே தொற்றிக் கொண்டது.அம்மாவிடம் பேசிவிட்டு அழைப்பைத் துண்டித்த போது தான் நந்தினியின் நினைவு வந்தது.நந்தினிக்கு போன் செய்து மீண்டும் அதுபற்றி நினைவூட்ட அவள் தன் பெற்றோரிடம் ஆலோசித்துவிட்டுச் சொல்வதாக சொன்னாள்.நந்தினியை நான் வற்புறுத்தி அழைக்கக் காரணம் உண்டு.இந்தியா செல்லவேண்டும் என்பது அவளது நீண்ட நாள் கனவு.என்னிடம் பலமுறை அதை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறாள்.வெளி நாட்டில் வளர்ந்தவள் என்றாலும் தமிழ் மீதும் தமிழ்க் காவியங்கள் மீதும் அவள் கொண்ட பற்று அளப்பரியது.அவளிடம் பொங்கி வழியும் தமிழ் மற்றும் சைவத்தின் மீதான பற்றில் நான் பலமுறை நனைந்திருக்கிறேன்.அப்பரையும் சுந்தரையும் அவள் மிகவும் நேசிக்கிறாள்.அவளைச் சுற்றி எப்பொழுதும் வட்டமிட்டுக்கொண்டிருக்கும் தமிழ் அலை அவளால் என்னையும் ஆக்கிரமித்தது.இக்காலத்துப் பெண்களுள் நந்தினி குறிஞ்சிப் பூ போன்று அரியவள்.

வார இறுதி ஆதலால் பின்காலை வரை தூங்கிக் கொண்டிருந்த என்னை நந்தினியின் அழைப்பு எழுப்பியது.பாதி கண்களை மூடியபடி போனை எடுத்து ஹலோ என்றேன்.

ஹலோ ராம் குட் மார்னிங்! அப்பாட்ட சொன்னன்...அவர் அனுமதிக்க இல்ல...என்று சொல்லி 'சாரி ராம்' என்றாள்.

நான் சற்று யோசித்தவாறு 'ஓகே ஈவெனிங் நா வரேன்' என்று சொல்லி துண்டித்தேன்.

புத்தாண்டு,பொங்கல் தினம் என சிலமுறை நந்தினி வீட்டிற்குச் சென்றிருக்கிறேன்.மாலை 5 மணி அளவில் ஒருமணி நேர பயணத்தில் நந்தினியின் வீட்டை அடைந்தேன்.காலிங் பெல்லை அழுத்தியபோது நந்தினி கதவைத் திறந்து ஹாலில் அமரச் செய்தாள்.

சமையற்கட்டிலிருந்து வெளிவந்த நந்தினியின் அம்மா 'வா ராம்!எப்படி சுகம்?' என நலம் விசாரித்தார்.நந்தினி டீ எடுக்க உள்ளே சென்ற வேளை 'நேத்து நந்தினி சொன்னா,ஆனா அவட அப்பா கொஞ்சம் யோசிக்கிறார்.கொஞ்சம் நேரம் இரு அவர் இப்ப வந்திடுவார் என்றார்.டிவியின் இசைப் பாடலில் சற்று நேரம் மூழ்கினேன்.வெளியிலிருந்து வந்த நந்தினி 'ராம் ராம் அப்பா வந்திட்டார்' என்று சற்று பதட்டத்துடன் என்னிடம் வந்து கூறினாள்.ஹாலில் வந்து அமர்ந்தவர் என்னை நலம் விசாரித்துவிட்டு 'ராம் உன்கூட அனுப்புறது எனக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இல்ல.இருந்தாலும் காலம் கெடக்குற கெடையில வயசுக்கு வந்த பொண்ண எப்டி அவ்ளோ தூரம் அனுப்புறது.அவள நாங்க ஒரு நாள் கூட விட்டு பிரிஞ்சது இல்ல' என்றார்.நந்தினி ஒரு படபடப்புடன் கைகளைப் பிசைந்தவாறு நின்று கொண்டிருந்தாள்.

'அப்பா நா பத்திரமா கூட்டிட்டு போயிட்டு வரேன் நீங்க ஒன்னும் கவலைபடாதிங்க என்றேன்.'அப்பா தினமும் நான் உங்கட்ட Skype ல கதைப்பன்,ப்ளீஸ் பா முப்பதே நாட்கள் தான்' என்றாள் நந்தினி.சிறிது நேரம் பதிலேதும் கூறாமல் இருந்துவிட்டு 'ராம் எங்கட எதிர் காலத்தோட ஒற்றே நம்பிக்கை நந்தினி மட்டுந் தான்.அவளுக்கு ஒன்டுன்ன பிறகு நாங்கள் வாழ்வதில் எந்தப் பயனும் இல்லை.உன் மீது உள்ள நம்பிக்கையில் அனுப்புறன் எங்கள ஏமாத்திடாத' என்றார்.ஓடிச் சென்று தன் அப்பாவைக் கட்டிக்கொண்ட நந்தினிக்கு கண்கள் கலங்கிற்று.

'அப்பா எங்கள் வீட்டில் நானும் நந்தினியைப் போல ஒரே பிள்ளைதான்.ஒற்றைப் பிள்ளை பெற்றவர்களின் மனதை நான் நன்கு அறிவேன்.நந்தினியைப் பாதுகாப்புடன் அழைத்துச் சென்று வருவேன் நீங்கள் கவலைப் படவேண்டாம்'என்று கூறி விடை பெற்றேன்.

சிறிது நாட்களில் விசாவுக்கு விண்ணப்பித்து கிடைக்கப் பெற்றாள் நந்தினி.நந்தினியை அழைத்துச் செல்வதில் எனக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி.வீட்டில் நான் இதைப் பற்றி கூறியபோது அவர்கள் பதிலேதும் கூறாமல் இருந்த நிலை நான் எதிர்பார்த்த ஒன்றுதான்.இருவரும் நாட்களை எண்ணிக்கொண்டே நகர்த்த பயணிக்கும் தேதியை விரைவாக எட்டினோம்.அன்று காலை புறப்பட்ட நான் நந்தினி வீட்டிற்குச் சென்று டாக்ஸியில் நந்தினியையும் அவள் பெற்றோரையும் பிக்கப் செய்துகொண்டு விமான நிலையம் சென்றோம்.செக்இன் முடிந்த பிறகு காத்திருந்த நேரத்தில் நந்தினியின் அம்மா அவளை தனியே அழைத்து எதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.நான் அவள் அப்பாவிடம் தொலைபேசி எண்,முகவரி என எல்லாவற்றையும் மீண்டும் ஒரு முறை சரிபார்த்துக் கொள்ள வேண்டி கொடுத்தேன்.நேரம் ஆக இருவரும் செக்யூரிட்டி செக் செய்ய கிளம்பினோம்.போர்டிங் பாசுடன் சிறிதுநேரக் காத்திருப்புக்குப் பின் ஒருவழியே விமானத்தில் சென்று அமர்ந்தோம்.

விமானம் உருண்டோடி பூமிப் பந்துக்கு விடை கொடுத்த நொடியில் 'நன்றி ராம் நீங்க மட்டும் இல்லை எண்டால் நான் இந்தியா பக்கம் போயிருக்கவே இயலாது'என்றாள்.நான் சிரித்துவிட்டு வெளியே பார்த்துக் கொண்டு வந்தேன்.படம்,சிறிது நேர உரையாடல்,சிற்றுண்டி,தூக்கம் என பத்து மணிநேர பொழுதை நடுவானில் கழித்தோம்.சென்னை விமான நிலையத்தைத் தொட இன்னும் முப்பதே நிமிடங்கள் உள்ளதாக வந்த அறிவிப்பைக் கேட்டு என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.விமானம் தரையைத் தொடும் வேளையில் அவளது உடலில் ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பை நான் கவனிக்கத் தவறவில்லை.சிறு குழந்தையைப் போல வெளியே எட்டி பார்த்த்கொண்டே இருந்தாள்.விமானத்தை விட்டு கீழே இறங்கும் வேளையில் 'நந்தினி வலது காலை எடுத்து வை' என்றதைக் கேட்டு சிரித்துக் கொண்டே எடுத்து வைத்தாள்.அங்கிருந்து ஏழு மணிநேர பேருந்துப் பயணத்தில் வழியில் கண்ட எல்லாவற்றையும் பற்றி நந்தினியிடம் சொல்லிக்கொண்டே பயணித்தேன்.நீண்ட பயணத்தில் வெகுவாக களைத்திருந்தாள் நந்தினி.மீதமிருந்த தொலைவை தூக்கம் ஆக்கிரமித்தது.தஞ்சையைத் தொடும் வேளையில் தூக்கம் களைந்து இறங்கத் தயாரானோம்.பேருந்தைவிட்டு இறங்கிய நொடியில் எதிர்புறமாக என் பெற்றோர் நின்றிருந்தனர்.

கட்டித் தழுவி அன்பு பாராட்டினாள் அம்மா.தலையைத் தொட்டு வருடிக் கொடுத்தார் அப்பா.சற்று சுதாரித்த நான் நந்தினியை அறிமுகம் செய்து வைத்தேன்.அங்கிருந்து இரண்டு மணி நேரக் கார் பயணத்தில் நந்தினியிடம் அடுக்கடுக்கான கேள்விகளை கேட்டுக் கொண்டே வந்தாள் அம்மா.ஒருவழியே வீட்டை அடைந்தோம்.நந்தினிக்கு தயார் செய்யப்பட தனி அறையை அம்மா கூட்டிச் சென்று காட்டினாள்.நந்தினியிடம் வீட்டிற்கு வந்தது முதல் ஒரு கூச்சமும் அமைதியும் தொற்றிக் கொண்டது.குளித்து உடை மாற்றி வரச் சொல்லி தேவையானதை நந்தினியிடம் கொடுத்தாள் அம்மா.குளித்துவிட்டு வர நான் அப்பா நந்தினி மூவரும் உணவருந்தச் சென்றோம்.மிகவும் வெட்கத்துடன் மெதுவாக சாதத்தை பிசைந்து கொண்டிருந்த நந்தினியை அம்மா 'சும்மா கூச்சப்படாம நல்ல சாப்பிடுமா' என்று அறிவுறுத்தினாள்.அப்பா அமைதியாய் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்.சாப்பிட்டு முடிந்ததும் நான் அம்மா நந்தினி மூவரும் சிறிது நேரம் காற்றோட்டமாய் வெளியே அமர்ந்திருந்தோம்.பக்கத்துவீட்டு அக்காவின் குழந்தைகள் மாமா என ஓடிவந்து கட்டிக் கொண்டன.அவர்களிடம் நந்தினியை அறிமுகம் செய்தவேளை அம்மா அவர்களுக்கு சாக்லேட் கொடுத்தாள்.நந்தினியை உறங்கச் செல்லுமாறு அம்மா அறிவுறுத்த அவளும் ஆமோதிப்பதாக எழுந்து சென்றாள்.

ஏண்டா இந்தப் பொண்ணோட அப்பா அம்மா ஒன்னும் சொல்லலையா?

'இல்லை' என்றேன்.

மனசார எப்படி தான் அனுப்பி வச்சாங்களோ!

'அம்மா... கொஞ்சம் சும்மா இரேன்,நா எப்படி உங்களுக்கோ அப்படி தான் நந்தினி அவங்க அப்பா அம்மாக்கு' என்றேன்.

மீண்டும் 'நல்ல புள்ளையாத்தான் இருக்கு' என்றாள்.

அம்மா 'நானும் போய் தூங்குறேன்' என்று கூறிவிட்டுக் கிளம்பினேன்.ஹாலில் சென்று படுத்து கண்களை மூடிய எனக்கு நடந்ததெல்லாம் நனவா கனவா என்ற குழப்பமே வந்தது.நந்தினி நம் வீட்டில் தான் இருக்கிறாள் என்பதை எண்ணுகையில் மனம் குதூகளித்ததோடு அவளை அழைத்து வந்தது எதோ பெரும் சாதனையாகவும் எனக்குப் பட்டது.

மறுநாள் காலை சற்று தாமதமாகவே எழுந்தேன்.அதற்குள் நந்தினி எழுந்திருக்கிறாள்.அம்மாவுடன் அடுப்படியில் எதோ பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.நான் சென்று காலைக் கடன்களை முடித்துவிட்டு வந்தபொழுது அம்மா தோசை சுட்டுக் கொண்டிருந்த மனம் ஹால் வரை பரவி இருந்தது.நேரே அடுப்படிக்குச் சென்ற சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்.நந்தினி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.நீண்ட நாளுக்குப் பின் அம்மா கையால் தோசை.நந்தினியைக் கூட நான் அப்பொழுது கண்டுகொள்ளவில்லை.5 தோசைகளை உள்ளே தள்ளிய பின்னரே நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.சாப்பிட்டு இருவரும் ஹாலில் வந்து அமர்ந்தோம்.எங்கெல்லாம் நந்தினியை அழைத்துக் கொண்டு செல்வது என திட்டமிட ஆரம்பித்தேன்.இடையில் பொங்கல் மற்றும் சில உறவினர் வீட்டிற்கு நான் செல்லவேண்டி இருந்ததால் அவற்றை ஒதுக்கிய தினங்களில் திட்டமிட்டோம்.அப்படி அவளின் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் முதலில் தஞ்சைப் பெருவுடையார்,சிதம்பரம் நடராஜர்,மதுரை மீனாக்ஷி,திருவையாறு,திருநாகேஸ்வரம்,பழனி ஆகியவற்றைக் குறித்துக் கொண்டோம்.

காரிலேயே செல்வதாக முடிவு செய்தபோது,பக்கத்து வீடு கணேசன் மாமா டிரைவிங் நன்கு தெரிந்தவர் என்பதால் அவரை அழைத்துக் கொண்டுபோகுமாறு அப்பா அறிவுறுத்தினார்.இரண்டு தினங்கள் கழித்து ஓர் இளங்காலையில் பெருவுடயாரைத் தரிசிக்கப் புறப்பட்டோம்.உண்மையில் இந்த 26 வருடத்தில் 50 km தொலைவில் உள்ள பெருவுடையாரை இப்பொழுதுதான் முதலில் தரிசிக்கப் போகிறேன் என்பது நந்தினியிடம் நான் சொல்லாத உண்மை.காலைப் பத்து மணி அளவில் கோவிலுக்கு முன் காரை நிறுத்தினோம்.அதன் பிரமாண்டத்தில் சொற்களற்றுப் போய் ஆலயத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தோம்.அதன் படிகளில் கால் வைத்து ஏறும்போது அவளுக்கும் சரி எனக்கும் சரி ஏற்ப்பட்ட அதிர்வு முற்றிலும் புதுமையானது.நந்தினி ஓடிப்போய் அதன் தூண்களைக் கட்டிப் பிடித்தாள்,வருடிக் கொடுத்தாள்.மிகவும் உணர்ச்சிவயப்பட்ட நிலையில் அவளைக் கண்டேன்.உள்ளே செல்லச் செல்ல என்னையும் மறந்தாள் பின் தன்னையும் மறந்தாள்.உள்ளே சென்று ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக தரிசித்துவிட்டு சுற்றினாள்.

வெளியே வரும்போது ராம்'ராஜராஜ சோழன் ஈழத்தை ஆண்டபோது தான் அவருக்கு இப்படி ஒரு கோவிலைக் கட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம் வந்ததாம்' தெரியுமா உங்களுக்கு? என்றாள்.

நந்தியையே பலமுறை சுற்றி வந்தாள்.'இந்த இடத்தில் தான் அப்பொழுது 400 நடன மங்கைகளும் நடனம் ஆடி இருப்பார்கள் போலும் என்று அந்த வெளியை நோக்கி ஓடினாள் நந்தினி'.நான் கோவிலை ரசித்ததைவிட அவளது கண்களில் தெரிந்த ஆர்வத்தையும் துடிப்பையும் பெரிதும் ரசித்தேன்.கிட்டத்தட்ட மூன்று மணி நேரம் கோவிலில் இருந்துவிட்டு திரும்பினோம்.மிதிய உணவிற்கு மூன்று மணி அளவில் வீடு திரும்பினோம்.அடுத்து சிதம்பரம் நடராஜரை தரிசிக்க வேண்டும் என்பது அவளது விருப்பம்.
பகுதி 2

அவள் பிறந்தநாள்

2011-09-17T13:46:00.000+05:30

அன்னை பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

அன்பு பிறந்த நாள்

தந்தை பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

அறிவு பிறந்த நாள்

நண்பன் பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

உண்மை பிறந்த நாள்

உறவு பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

பாச உணர்வு பிறந்த நாள்

மலர்கள் பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

நறுமணம் பிறந்த நாள்

அமைதி பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

மகிழ்ச்சி பிறந்த நாள்

அழகு பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

ஆசை பிறந்தநாள்

கலை பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

காதல் பிறந்த நாள்

காதல் பிறந்தநாள்-இவ்வுலகில்

கவிதை பிறந்த நாள்

அவள் பிறந்தநாள்-எனக்கு

வாழ்வில் இவையெல்லாம் பிறந்த நாள்...

அவள் ஒரு மாதிரி

2011-09-09T21:28:00.003+05:30

வெட்டிப் பேச்சு தெரியாது

வீண் அரட்டை பிடிக்காது-அவளுக்கு

நால்வர் கூடிப் பேசினாலும் தெரியாது

தன்னை சாடிப் பேசினாலும் புரியாது-அவளுக்கு

கடகடவென பேசத் தெரியும்

கலகலவென சிரிக்கத் தெரியும்-அவளுக்கு

விறுவிறுவென நடக்கத் தெரியும்

துருதுருவென இருக்கத் தெரியும்-அவளுக்கு

உறுதியாய் இருக்கத் தெரியும்

உண்மையாய் வாழத் தெரியும்-அவளுக்கு

கனவேதுமின்றி கண் தூங்குகிறாள்-அவள்

துணையேதுமின்றி கண் தூங்குகிறாள்

தானாகவே பசித்து வாழ்கிறாள்-அவள்

தனக்காவே புசித்து வாழ்கிறாள்

தன்னந் தனியே தனித்து வாழ்கிறாள்-அவள்

சிலருக்கு முன்மாதிரியாய் முயன்று வாழ்கிறாள்...

ஆனால் ஊருக்குள் பேசிக் கொள்கிறார்கள் 'அவள் ஒரு மாதிரியாம்'...!

நான் ஒரு நயவஞ்சகன்

2011-09-09T00:21:00.003+05:30

அன்பிற்காக அறிவினைத் தடுத்த

பண்புக்காக பயனைத் தொலைத்த
உறவுக்காக உரிமையை விடுத்த

நட்பிற்காக துரோகத்தை மறந்த
கனவுக்காக நிகழ்வைத் தொலைத்த

காதலுக்காக கனவினைக் கலைந்த

கவிதைக்காக காதலைத் தொலைத்த-எனக்கு

நான் ஒரு நயவஞ்சகன்

வறுமைக்காக இளமையைத் தொலைத்த

கடமைக்காக சுற்றத்தைப் பிரிந்த

தலைவனுக்காக தன்நலம் மறந்த

வெற்றிக்காக பக்குவம் மறைத்த

இசைக்காக தனிமையைத் தொலைத்த

புகழுக்காக பூர்வீகம் தொலைத்த-எனக்கு

நான் ஒரு நயவஞ்சகன்

தழும்புகள்

2011-09-08T03:04:00.002+05:30

பருவத்தின் பொய்யையும்

புருவத்தின் மையையும்

முதலீடாகக் கொண்டவள்-அங்கே

முற்றத்தில் நிற்கிறாள்

.................................................

வறுமைக்காக நின்றவள்-பின்

வளமைக்காக நிற்கிறாள்

வளமைக்காக நின்றவள்-பின்

இளமை முடிய நிற்கிறாள்

.................................................

வழிப்போக்கர்கள் வந்து

அமர்ந்து செல்லும்

நிழற்குடையாய் வீதியில்

நிலைத்து நிற்கிறாள்

.................................................

முகவரியற்ற பேருந்து

நிலையக் கிறுக்கல்களாய்-

பரத்தையின் தேகத் தழும்புகள்

.................................................

'வலி'யுறுத்தல்

2011-09-04T16:39:00.003+05:30

தீ தீண்டிய விரலின் வருத்தம் யாதென அறிவேன்

தீ தின்ற உன் மெய் வருத்தம் நினைக்கையில் என்

உள்ளம் தீயுதடி என் கொடியே...

என்செயல் செய்தாய் செங்கொடியே...

தமிழன் உயிர் காக்க மனம் வேண்டி

தன்னுயிர் நீத்த செங்கொடியே...

நம் தமிழ் வளர்க்க உம்போன்ற

பெண்டிர் வேண்டும் செங்கொடியே...

எம் இனம் வளர்க்க செந்தமிழச்சியின்

கரு வேண்டும் செங்கொடியே...

என்செயல் செய்தாய் செங்கொடியே...

எமக்குத் தாங்கொணாத் துயர் தந்த கொடியே

உன் 'வலி'யுறுத்தல் மெய்யாகுமடி தமிழ் தேசியக் கொடியே...

நீ நீயாய்...

2011-09-03T14:39:00.003+05:30

நா வறண்டாலும்
நதி வற்றினாலும்
நண்பர்கள் பகைத்தாலும்

நட்பிலக்கணம் தவறினாலும்

வசந்தங்கள் வராவிட்டாலும்

வாழ்வே இருண்டாலும்

எத்தனைபேர் இழித்தாலும்

தத்துவம் பேசிப் பழித்தாலும்

நினைவு தவறாமல்

உணர்வு பிறழாமல்

நீ நீயாய் இரு-உன் எண்ணத்தில்

தீயாய் இரு...

எம் உறவுகள்...

2011-07-07T11:44:00.000+05:30

லேசான காற்றுக்கே நீள் கிளைகள் முறிகிறது

கனமான மழைநேரம் அடிவேரே சாய்கிறது-இருந்தும்

லேசான தூறலிலே சிறு அரும்புகளாய் துளிர்விட்டு பின்

மெலிதான வெயிலினிலே மீண்டும் கிளைவிடும்

அந்த முருங்கை மரமாய்-எம்முடன் எம் உறவுகள்...

ஒற்றை வண்ண ஓவியம்

2011-05-20T11:42:00.000+05:30

அவன் தூரிகை பட்ட

இடமெல்லாம் வண்ணமாகிறது

அவன் தூரிகை தொட்ட

வண்ணத்திலும் வண்ணம் பிறக்கிறது

அவன் கை பட்ட வெண்தாளெல்லாம்
விந்தையாய்த் தெரிகிறது

கண்ணாடிப் பேழைக்குள்ளும்

அவன் கைவண்ணம் சிரிக்கிறது

பலகையில் இளஞ்சிவப்புச் சூரியனை

செந்நீலக் கடல் நீராட்ட

விண்மீனும் நீர்மீனும் பல்வண்ணத்தில்
கூடி நடுவீட்டில் நடனமாடுகிறது

முயல்களும் மான்களும் காகிதம் விட்டு

அவன் வீட்டுக் கட்டிலுக்குத் தாவ

பாறை இடுக்குத் தவளைகளும்

பலகையில் பளிச்சென்று சிரிக்கின்றன

அறையின் கிண்ணமெல்லாம் வண்ணம்-அவன்

மனதின் எண்ணமெல்லாம் வண்ணம்

அந்த வண்ணங்களில் எப்பொழுதுமே

உடலும் உயிரும் நனைந்த வண்ணம் அவன்

அவன் உடலெங்கும் வண்ணம்

இழும்பிய வானவில் கோடுகள்

ஓவியத்தின் வண்ணங்களைத் தவிர

வாழ்வின் பிற வண்ணங்களை இழந்த

ஒற்றை வண்ண ஓவியமாய் அந்த ஓவியன்...

மாண்புமிகு தமிழக முதல்வர் அவர்களுக்கு ஓர் சீட்டுக் குறிப்பு

2011-05-16T10:54:00.003+05:30

ஆண்டுகள் ஐந்து கடந்து ஆட்சி மாற்றம் நடந்திருக்கும் இந்த வேளையில் வாழ்த்துக்களுக்கும் விருந்துகளுக்கும் இடையே தமிழக முதல்வருக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.'இந்த தேர்தல் வெற்றியானது என்னுடையதோ/எங்களுடையதோ அல்ல மக்களுடையது' என்று கூறிய தங்களின் உணர்தலும் அந்த மனப்பாங்கும் பாராட்டுதலுக்கு உரியது.ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களின் மனநிலையை அவர்கள் வாக்குச் சீட்டில் பதிய முற்பட்டு அது முடியாமல் போக ஒற்றை அழுத்தில் குறியீடாகக் காட்டினர்.அவர்கள் பதிய நினைத்தது சிறு குறிப்புச் சீட்டாக இங்கே.

தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் இதுவரையில் ஐந்து ஆண்டுகள் முடியும் முன்னரே மக்கள் வெறுப்படைந்து முடிவில் மாற்று அரசைத் தேடி ஓடுவதே முறையாகக் காணப்படுகிறது.பொறுப்பை அதிமுகவிடம் பிடுங்கி திமுகவிடமும் திமுகவிடம் பிடுங்கி அதிமுகவிடமும் கொடுப்பது தமிழக மக்களாகிய எங்களின் வாடிக்கை.மக்கள் எந்தக் கட்சி மீதும்,தலைவர்கள் மீதும் பற்று கொண்டவர்கள் அல்லர் என்பதோடு ஒவ்வொரு முறையும் அநீதிகளுக்கும் அதர்மங்களுக்கும் ஆளாகும் பொழுது அவற்றிற்கு நிவாரணம் தேடி மாற்றத்தை வேண்டுகின்றனர் என்பதையே இது தெளிவுபடுத்துகிறது.கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் ஒட்டு மொத்த தமிழர்களும் தங்களின் மன உணர்வு,பாதுகாப்பு,நம்பிக்கை,வாழ்வாதாரங்களின் மீதான தேவை மற்றும் எதிர்பார்ப்பு போன்ற அதிமுக்கியன எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தைச் சந்தித்திருக்கின்றனர்.விளங்கக் கூறினால் தமிழக மீனவர்களின் மீதான அடுத்தடுத்த வன்முறை,இலங்கைத் தமிழர்களின் மீதான அக்கறையின்மை,கூட்டு சதி,ஊழல்,விவசாயம் மற்றும் இன்ன பிற உழைக்கும் வர்க்கத்தை ஊக்குவிக்காமை,அனுதினமும் கிராமப்புறங்களில் கிட்டத் தட்ட அரை நாளுக்கான மின்வெட்டு இன்னும் பல.இந்த ஏமாற்றங்களுக்கு மாற்றாகவே இன்று மாற்றமாக ஆட்சிப் பொறுப்பு உங்கள் கையில்...

தமிழகத்தை இந்தியாவின் முதல் தர மாநிலமாக உருவாக்குவீர்களோ இல்லையோ நிலையான நீதி வழுவாத ஆட்சி அமைந்தால் அதுவே எங்களின் நிம்மதி மூச்சாக இருக்கும்.கடந்த ஆட்சியை அன்றாடம் குறை கூறுவதும் வெறுமனே தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதோடும் வரும் ஐந்தாண்டுகளைக் கடந்தால் நாங்கள் மீண்டும் மாற்றத்தை தேடி ஓடும் அதே நிலைக்குத் தள்ளப்படுவோம் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.அல்லாமல் மேற்கண்டவை போன்ற மக்களின் அதி அவசிய தேவைகளைப் போர்க்கால நடவடிக்கையில் பூர்த்தி செய்து மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்கும் வித்திட்டால் அடுத்த தேர்தலில் உங்கள் கட்சி வேட்பாளர்களைப் பரிந்துரைத்து நீங்கள் ஒரு சுவரொட்டி கூட ஒட்ட வேண்டிய அவசியமில்லை!

மருத்துவன் எனும் மகத்துவன்

2011-05-14T21:01:00.000+05:30

அவனது முனங்களையும்
கோர முகத்தையும்
கண்ட அவன் பிள்ளை கூட
அருகே வரப் பயந்து தன்
தாயின் பின்னே சென்று
ஒளிந்து கொண்டது

மரணம் மாடிப்படியேறி
வந்து அவன் மன்னையைப்

பிடித்து இறுக்குகிறது

முந்தானையால் மூக்கைச்
சிந்தியவள்'எங்கொல சாமி நீதான்
அவுகளக் காப்பாத்தனும்'என்று

அவர் பாதத்தில் மண்டியிட்டு
மன்றாடுகிறாள்,அந்தத் தாய்

நசுங்கிய தசையையும்

ஒடிந்த எலும்பையும்
அறுந்த நரம்பையும்

அதன் இடம்பொருத்தி
காக்கும் கடவுளாய்த் தன்னைக்
கருத்தில்கொண்டு நம்பிக்கையுடன்
மருந்திட்டு மருத்துவம் செய்கிறார் அவர்

தன்னை ஏய்த்து அவனிடமிருந்து
பிரிந்து செல்லவிருந்த உயிரை
இடைமறித்துப் போராடி
கட்டிலில் இழுத்துக் கட்டி
மருத்துவம் எனும் மகத்துவம் செய்கிறார்

அந்த மருத்துவன் எனும் மகத்துவன்

துணையவள்

2011-05-08T15:33:00.004+05:30

அவள் என்னிடமிருந்து

விடைபெற்ற பின்னும் அவளது

நினைவால் இன்புற்றிருக்கிறேன்-

கற்கண்டு தீர்ந்த பின்னும்

இனிக்கும் கடைவாயைப் போல...

************************************

மணவறையில் இவள்

மனவறையில் அவள்

************************************

வாடைக் குளிரையும்

விரட்டியடித்தது

அவளது மனுவாடைக் காற்று...

************************************

அன்று மன்னனவன்

மண்ணை வென்று

வாகைப்பூ சூடினான்

இன்று நான் மங்கையவள்

மனதை வென்று

மல்லிகைப்பூ சூட்டினேன்

நிற்பதுவே நடப்பதுவே பறப்பதுவே

2011-05-07T13:45:00.000+05:30

வயல் காவல்காரனின்

தடியடியை வாங்கிக் கொண்டு

வயிற்றைக் குலுக்காமல்

மெதுவாக நடந்து சென்றது சினை ஆடு

************************************************************

அமைதி வேண்டி நடுவானில்

ஓர் அமைதி ஊர்வலம்

ஆலாக் குருவிகளின் அணிவகுப்பு

************************************************************

அந்தக் கடைவீதி எங்கும்

இறந்து போன என் தாத்தாவின் வாசம்

அப்பாவைச் சுரண்டினேன் அவர் சொன்னார்
அது வெற்றிலை வாசமாம்

************************************************************

வாஞ்சையுடன் அவை
மேய்ந்த வயல்வெளிகளைப்

பார்த்துக்கொண்டே வண்டியில்

செல்கின்றன அறுப்பு மாடுகள்

************************************************************

விடுப்புக்கு வருவதாக

அம்மாவிடம் அழைப்பில்

சொன்னதைக் கேட்ட எங்கள்

வீட்டுக் கோழிகள் அதை கண்டித்து

கொக்கரித்துக் கோஷமிட்டன

நீர் உமிழ்ந்த நீரின் தாகம்...

2011-05-06T11:03:00.001+05:30

மலையை உடைத்து

மண்ணைப் படைத்து

மரங்களைப் படைத்து

மனிதனை நனைத்து

கழனிகள் நிறைத்து

காடுகள் கடந்து

கடலை அடைந்த நீர்

தாகத்தில் கடலையே

குடிக்க நினைத்து

உள்வாங்குகிறது.

முடியாமல் தோல்வியில்

உமிழ,உமிழ்ந்த நீர்

ஊரையே குடிக்கிறது...

இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்...

2011-05-04T10:42:00.000+05:30

இந்தக் கட்டுரையின் தேவை என்ன என்பது குறித்து நீங்கள் தான் மதிப்பிட வேண்டும்.பொதுவாக நம்முடைய சிந்தனையில் எளிதாக தோன்றும் எண்ணங்களை நாம் தட்டிக் கழிக்கலாகாது.அப்படி எனக்குத் தோன்றியதைப் பகிர்கிறேன்.இது உங்களுக்கு சிறப்பு வாய்ந்த பகிர்வாக இல்லாமல் போகலாம் ஆனால் உண்மை நிறைந்ததாக இருக்கும்.இந்தப் புவியில் மனிதர்களிடையே மொழிகள் தோன்றிய காலம் முதல் அவை அடைந்த மாறுதல்களையும் தகவமைப்புகளையும் நாம் வரலாற்றின் வாயிலாக அறிகிறோம்.மனித வாழ்வின் மிகப்பெரிய அடையாளமாக விளங்குவது அவர்களின் மொழி.ஒரு முழு இனத்தினுடைய வாழ்வியலை அவர்களின் மொழியான அந்த ஒற்றைச் சொல் விளங்கச் செய்கிறது.அவை பெரும் மாறுதல்கள் அந்த இனத்தினுடைய அடையாளத்தையே மாற்றும் வல்லமை கொண்டது.தமிழ் மொழியும் அது தோன்றிய காலம் முதல் இன்றுவரை பல உருமாற்றங்களைக் கண்டிருக்கிறது.இருப்பினும் அந்த சிறுசிறு கலப்புகளைத் தன்னுள் தாங்கி தனித் தமிழாக உயர்ந்தோங்கி நிற்கிறது.

குறிப்பாக நம்முடைய எழுத்து மொழியைக் காட்டிலும் பேச்சு மொழியானது நிறைய கலப்பு அல்லது பிறமொழிச் சொற்களை உள்ளடக்கிக் கொண்டுள்ளது.இவை பேச்சு மொழியில் மேலோங்கியிருப்பது ஏனெனில்,நாம் நீண்ட நெடுங்காலம் தமிழ் மன்னர்கள் அல்லாதவர்களின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்தமையே.அவர்களின் வருகைக்குப் பின் அம்மொழிகளின் சொற்கள் தமிழ் மொழியில் கலந்து இன்றுவரை நீங்கா இடம் பெற்றுவிட்டன.அதனால் தானோ என்னவோ புகழ்பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர்களும் புலவர்களும் கூட இவற்றைப் பயன்படுத்தத் தயங்குவதில்லை.எழுத்துத் துறையில் இருக்கும் நம் போன்றோர் முதலில் இதனைக் களைய முற்பட வேண்டும்.உண்மையான தமிழ் சொற்களை பொதுமக்களிடம் எடுத்துச் செல்வது எழுத்தாளர்களின்,பதிவர்களின் கடமையாகும்.நாம் நல்ல தூய சொற்களைப் பயன்படுத்தினால் அது அதனைப் படிக்கும் இளையவர்களின் உள்ளத்தில் பதியும்.மீண்டும் மீண்டுமான பதிவு பயிற்சியாகும்.பயிற்சி பழக்கமாகும்.பழக்கம் நாளை நடைமுறையாகும்.ஒவ்வொரு நாளும் நாம் பயன்படுத்தும் அடிப்படையான சொற்களிலேயே கலப்புச் சொற்கள் நிறைந்து கிடக்கின்றன.இவை பெரும்பாலும் சமஸ்கிருத மற்றும் அண்டை மாநில மொழிகளுக்கு பொதுவானதாக காணப்படுகின்றன.தமிழின் தனித் தன்மையைக் காக்க முதலில் தனித் தமிழ் சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.இது யாருக்கும் நான் சொல்லும் அறிவுரை அல்ல!நம் மொழி மீதான அக்கறையே.எழுத்து மொழியும் வாய் மொழியும் எப்பொழுதாவது ஒன்றாகுமா? என்ற எண்ணத்தினால் இதை உங்கள் அனைவரிடமும் வினவுகிறேன்.நாம் நிறைய சொற்களைச் செந்தமிழ் என்றெண்ணி அன்றாடம் உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.அவை தனித் தமிழ் சொற்கள் அல்லாத திராவிட குழுமத்தினுடைய சொற்கள் என்பது சிலர் கவனித்திருக்கலாம்.சிலருக்கு வியப்புக்குரியதாகவும் இருக்கலாம்.நாம் அவ்வாறு பயன்படுத்தும் ஒருசில சொற்களின் பட்டியல் எடுத்துக்காட்டாக இங்கே.

வருடம்,வருஷம்-ஆண்டு

வார்த்தைகள்-சொற்கள்

கஷ்டம்-கடினம்

நஷ்டம்-இழப்பு

இஷ்டம்-விருப்பம்

கோபம்-சினம்

புத்தி-அறிவு

சாதாரண-எளிய

சந்தோஷம்-மகிழ்ச்சி

விஷயம்-செய்தி,விடயம்

சின்ன-சிறிய

ரத்தம்-குருதி

சப்தம்,சத்தம்-ஒலி

பயம்-அச்சம்

கொஞ்சம்-சிறிதளவு

காரியம்-செயல்

சுத்தம்-தூய்மை

சத்தியம்-உண்மை,வாய்மை

ஆச்சர்யம்,அதிசயம்-வியப்பு

நித்திரை-உறக்கம்

ஆசை-விருப்பம்

ரொம்ப-நிறைய,எண்ணிலடங்கா

சரித்திரம்-வரலாறு

சமுத்திரம்-கடல்

நேரம்,சமயம்,தருணம்-பொழுது

சம்பவம்-நிகழ்வு

நிஜம்-உண்மை

உஷார்-கவனம்

கூலி-ஊதியம்

மனம்-உள்ளம்

ஞாபகம்-நினைவு

பரிச்சயம்-அறிதல்

ராத்திரி-இரவு

பகவான்-இறைவன்

மதியம்-நண்பகல்

...இன்னும் சுட்டிக் கொண்டே போகலாம்.

இவை நடைமுறைக்கு எந்த அளவில் வசப்படும் என்று நீங்கள் கேட்கலாம்...முடிந்தவரை முயற்சிப்போமே!

இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்

கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று-இந்தக் குறளை மேற்கண்டவற்றின் பொருள்படவும் வள்ளுவர் கூறியதாக நாம் கருத்தில் கொள்வோம்!

தொழிலாளி...!

2011-04-30T14:41:00.001+05:30

குளுகுளு மகிழ்வுந்தில்

குடும்பத்துடன் குதூகலித்துச்

செல்கிறார் ஓர் முதலாளி-

சாலையின் அவ்விடத்தில் ஓர்நாள்

கொளுத்தும் வெயிலில்

கொதிக்கும் தாரில்

மூடப்பட்டிருக்கிறார் ஓர் தொழிலாளி...

************************************

காலணிகள் மாட்டி

காரில் பக்குவமாய் ஏற்றி

கான்வென்ட்டுக்கு அழைத்துச்

செல்கிறார் தன் முதலாளியின்

குழந்தையை ஓர் தொழிலாளி-

சாலையில் எதிரே சுடுவெயிலில்

வெறுங்காலில் நடந்துவரும்

தன் குழந்தையின் புன்சிரிப்பைக்

கையசைப்பைக் கவனிக்காமல்...

***********************************

அதிகாலையும் ஆனது

அந்திப் பொழுதும் போனது

இழுவண்டி மாடுகளும்

நெட்டி முறிக்கும் நேரம் இது-

விழித்த கண் மூடாமல்

இயந்திரத்துடன் பேசிக்கொண்டே

அயராது உழைக்கிறான் என் தொழிலாளி...

************************************

தொழிலாளர் தின விழாவுக்காக

வானுயர்ந்த கொடிக்கம்பத்தில்

தொடைகள் நடுங்க ஏறி நிற்கிறான்

ஓர் தொழிலாளி-

கீழிருந்து நான்

பார்த்துகொள்கிறேன் பயப்படாதே...

என்கிறார் அந்த முதலாளி!

வாருங்கள் மின் பிடிப்போம்...!

2011-04-24T17:22:00.000+05:30

கிராமப் புறங்களில் நாளொன்றுக்கு இரண்டு மணிநேரமாக இருந்த மின்வெட்டு தற்போது மூன்று மணி நேரமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒன்று.நம்முடைய மின் தேவையை நாமே தன்னிறைவு செய்து கொள்ள வேண்டிய இக்கட்டில் இருக்கிறோம் இன்று.நம் அரசு அணுமின் நிலையங்களை நாடுவதால் எதிர்கொள்ளவிருக்கும் ஆபத்தை சென்ற பதிவில்(சவாலே சமாளி...)பார்த்தோம்.அதற்குத் தீர்வாக புதுப்பிக்கப்படக்கூடிய ஆற்றலான இயற்கை ஆற்றல் மாற்றத் தொழில் நுட்பத்தை உலகநாடுகள் பயன்படுத்துவதாக குறிப்பிட்டிருந்தேன்.அவற்றில் முக்கியமாக சூரிய பலகைகள்(ஒளிமின் பலகைகள்,Solar Panels),காற்றாலைகளும்(Wind Mills) கணிசமான உற்பத்தி செய்கின்றன.இவை அனைத்தும் முற்றிலும் நமது காலநிலையுடன் தொடர்புடையதால் இவற்றை இடமறிந்து அமைத்தால் மட்டுமே அவை நல்ல பலனைத் தரும்.

சூரிய மின்பலகைத் தோட்டங்களைக் காட்டிலும் காற்றாலைகள் அதிகளவில் இந்தியாவில் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.அதிலும் குறிப்பாக தமிழகம் முன்னிலை வகிக்கிறது.அதிவேகமாக வளர்ந்து வரும் இதன் பயன்பாடு எதிர்காலத்தில் கணிசமான அளவு மின் உற்பத்தியில் பங்கு வகிக்கும் என்பது திண்ணம்.காற்றாலைகளை சரியான இடங்களில் இந்தியா முழுதும் அமைத்தால் கிட்டத்தட்ட 20% மின் தேவையை இதன் மூலம் பூர்த்தி செய்ய முடியும்.காற்றலை மட்டுமின்றி இதே தத்துவத்தில் நீராலைகளும் கடலில் அமைக்க இயலும்.

சூரிய பலகைகளைப் பற்றி பார்த்தோமேயானால் இந்திய காலநிலைக்கு மிகவும் உகந்த ஒன்று.இந்தியா முழுதும் விழும் சூரிய ஒளியைக் கொண்டு நமது மொத்த மின் தேவையைவிட ஆயிரம் மடங்கு அதிகம் உற்பத்தி செய்யமுடியும் என கணக்கிடப்படுகிறது.ஆனால் நமது மொத்த மின் தேவையில் 1% மே இன்று சூரிய பலகைகளைக்கொண்டு தயாரிக்கப்படுகின்றான.மேற்கத்திய குளிர்வலய நாடுகள் நாளொன்றுக்கு செறிவுடன் பெரும் வெயில் 4 மணிநேரமே இருந்தபோதிலும் தங்களின் மின்தேவையின் 5-10 சதம் சூரிய ஆற்றலைக் கொண்டு பெறுகின்றன.இந்திய அரசு தார் பாலை மற்றும் பல தரிசு நிலங்களில் மிகப்பெரிய அளவிலான மின்பலகைத் தோட்டங்களை அமைக்க திட்டமிட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்ககது.இருந்தபோதிலும் இவை இன்னும் முடுக்குவிக்கப்படவில்லை.

உலக நாடுகள் இதனை இரண்டு வகையில் பயன்படுத்துகின்றன.ஒன்று நடுநிலைப் படுத்தப்பட்டமுறை அல்லது மண்டலப்படுத்தப்பட்ட முறை(Centralized Method)மற்றொன்று வீட்டிலேயே அல்லது தேவைப்படும் இடத்திலேயே(Decentralized Method) அமைத்தல்.சீனா முதலிய நாடுகள் பெரிய அளவில் கடல் மேல் அமைக்கும் திட்டத்தில் இறங்கியுள்ளன.காரணம் இடம் மட்டுமின்றி ஒளியின் செறிவு இங்கே அதிகம்.தீபகற்ப நிலப்பரப்பைக் கொண்ட நமக்கு இது சாத்தியப்படக் கூடிய ஒன்றே.மேலும் நம் கிராமப்புறங்களில் பல ஏக்கர் கணக்கில் உள்ள எண்ணற்ற ஏரிகளில் அவற்றில் மிதக்கும் வண்ணம் அல்லது நீர்மட்டத்திற்கு மேலே அமைத்தால் அந்தந்த கிராமத்தின் மின்தேவையை அது சரிகட்டும் என எண்ணுகிறேன்.இதற்கு மத்திய மாநில அரசுகள் முன்வரவேண்டும்.இந்த மின்பலகைகளை அரசே தயாரித்து மானிய விலைகளில்(அல்லது டிவி,மிக்சி,கிரைண்டருக்குப் பதிலாக!) குடிமக்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.இதன் மூலம் பல ஆண்டுகளுக்கு நாம் மின் விடுதலை பெற முடியும்.அத்தோடு இதனை முறையாக நாம் அணுக ஆரம்பித்தல் பல லட்சம் வேலை வாய்ப்புகளை இதன் மூலம் கண்டிப்பாக உருவாக்க முடியும்.மேலும் இதனை வீட்டுத் தேவைக்காக பயன்படுத்த எண்ணுபவர்கள் நேரடியே இவற்றை கடைகளில் வாங்கினால் மிக அதிக விலை கொடுக்க வேண்டும்.இதனுடைய முக்கிய பகுதிப் பொருளான சூரிய கலங்களை(Solar Cells) மட்டும் வெளியே வாங்கி நாமே இந்தப் பலகையை கோர்த்துக் கொள்ள முடியும்.

இவ்விரு இணைப்புகளும் உங்களுக்கு உதவும் என நம்புகிறேன்.நன்றி!

http://www.mdpub.com/SolarPanel/

|| இணை(யா) கோடுகள் ||...

2011-04-22T16:42:00.000+05:30

அன்பாய் இருக்கிறாள்

அறிவாய் நடக்கிறாள்

அனிச்சையாய் சிரிக்கிறாள்

அமிழ்தமாய் இனிக்கிறாள்...

கனிவாய் திறக்கிறாள் அதில்

கனிவைக் கசிகிறாள் என்

கண்களைப் பூட்டுகிறாள் அதில்

கனவுகளை நிரப்புகிறாள்...

பதறாமல் இருக்கிறாள் என்

பக்கத்திலேயே இருக்கிறாள்

பாசமாய்ப் பார்க்கிறாள் எனைப்

பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறாள்...

இயல்பாய் இருக்கிறாள் வெகு

இலகுவாய் இருக்கிறாள் எனக்கு

இன்பமாய் இருக்கிறாள் நல்ல

இறைமையாய் இருக்கிறாள்...

பேருந்தின் வேகத்திலும் வருகிறாள் உடன்

ரயிலின் ஓட்டத்திலும் வருகிறாள்

பறக்கும் விமானத்துடன் பறக்கிறாள் வெளியே

மிதக்கும் மேகத்தினூடே மிதக்கிறாள்...

என்னுடனேயே இருக்கிறாள்

எப்பொழுதுமே இருக்கிறாள்

என் அருகிலேயே இருக்கிறாள்

ஏனோ அமைதியாய் இருக்கிறாள்...

என்னுடன் சேரவுமில்லை

எனைவிட்டு விலகவுமில்லை

எனக்குத் துணையாக இருக்கிறாள் எப்பொழுதும்

நல்ல இணையாக இருக்கிறாள்...

என்னுடன் இணையாமல்...எனக்கு நல்ல இணையாக இருக்கிறாள்!!!

தானியங்கிப் பருப்பொருள்...

2011-04-20T10:49:00.000+05:30

உயிருள்ளவை உயிரற்றவை

நிறையுள்ளவை நிறையற்றவை

விசையுல்லவை விசையற்றவை

பயனுள்ளவை பயனற்றவை என தன்னில் கொண்டு

சிலரது களிப்பு பலரது பசி

சிலரது மோகம் பலரது தாகம்

சிலரது துரோகம் பலரது ஏமாற்றம்

சிலரது நகைப்பு பலரது அழுகை

சிலரது மௌனம் பலரது ஆர்ப்பாட்டம்

சிலரது மெய்ஞானம் பலரது அஞ்ஞானம்

சிலரது எழுச்சி பலரது வீழ்ச்சி

சிலரது குரூரம் பலரது குருதி என மனிதரில் கொண்டு

தன்னை அறியாமல் ஆழ்நிலை தியானத்தில் சுற்றிச் சுழல்கிறது

உலகமெனுந் தானியங்கிப் பருப்பொருள்...

சவாலே சமாளி...

2011-04-17T22:07:00.000+05:30

இன்றைக்கும் சரி வருங்காலத்திலும் சரி இந்தியா எதிர்கொள்ளும் சவால்களுள் மிகப் பெரியது,அதி அவசியமானது மின் தேவை.நாளுக்குநாள் அபரிமிதமாக வளர்ந்துகொண்டிருக்கும் நாட்டின் பொருளாதாரமும்,பெரும்பான்மை மக்களின் வாழ்க்கைத் தரமும் இதனைப் பன்மடங்காக முடுக்குவிக்கின்ற இந்த சூழலில் இதனை சரியானவிதத்தில் அணுகி வெற்றி கொள்ளும் பொறுப்பு அரசாங்கம் மட்டுமின்றி எல்லா குடிமக்களுக்கும் உள்ளது.உலகநாடுகள் அனைத்தும் தங்கள் மின் தேவையை வெவ்வேறு மூலங்களிலிருந்து வெவ்வேறு முறைகளைப் பின்பற்றி பூர்த்தி செய்து கொள்கின்றன.ஜெர்மனி,பிரான்சு,அமெரிக்கா,ஜப்பான் என உலகின் வளர்ந்த நாடுகள் இன்றைய காலகட்டத்தில் அணு மின்சாரத்தை பெரிதும் நம்பி இருக்கின்றன.இருப்பினும் உலகின் மொத்த மின் உற்பத்தியில் வெறும் 14 சதமே அணு உலைகளிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன.மீதமுள்ளவை அனல்மின் நிலையத்தின் மூலமும்,நீர்மின் நிலையத்தின் மூலமும்,சிறிதளவு இயற்கை ஆற்றலிலிருந்தும் தயாரிக்கப்படுகின்றன.

இந்தியாவில் 64.75% மின்சாரம் அனல்மின் நிலையங்கள் மூலமாகவும்,21.73% நீர்மின் நிலையங்கள் மூலமாகவும்,10.73% இயற்கை ஆற்றலில் (புதுப்பிக்கப்படக்கூடிய ஆற்றல்,Renewable Energy) இருந்தும்,2.78% அணுமின் நிலையங்கள் மூலமாகவும் தயாரிக்கப்படுகின்றன.வர்த்தக தேவைக்கான மின்சாரம் பெரிதும் நிலக்கரியிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றது.இந்நிலையில் எதிர்காலத்தில் நம்முடைய கனிம வளங்களைப் பாதுகாக்கவும்,அணுமின் நிலையங்களினால் ஏற்படும் பேராபத்திலிருந்து நம்மைக் காத்துக் கொள்ளவும் நாம் இன்றைய ஆற்றல் மாற்றத் தொழில் நுட்பத்தை(Energy Conversion Technology) முழுதும் பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளோம்.எதிர்கால மின்தேவயைப் பூர்த்தி செய்ய இன்றைய இந்திய அரசின் நிலைப்பாடானது அணுமின் நிலையத்தை அமைக்கும் வகையில் அமைந்திருப்பது நாம் எல்லோரும் அறிந்த ஒன்று.இதனடிப்படையில் அமெரிக்க மற்றும் பிரான்ஸ் நாட்டுடன் இந்தியா மேற்கொண்டுள்ள ஒப்பந்தம் இந்திய மக்களுக்கு பாதுகாப்பில்லாத ஒன்றாகவும் அறியப்பட்டது.இந்த சூழலில் தற்போது ஜப்பானின் புகுஷிமாவில் (Fukushima ,Japan) அணு உலையில் ஏற்பட்ட கதிரியக்கக் கசிவு இதன் மீதான நம்பிக்கையை கேள்விக்குறியாக்கி இருக்கிறது.அதோடு மட்டுமல்லாமல் உலகில் 70% அணுமின்சாரத்தை நம்பி இருந்த நாடுகள் இதன் பாதுகாப்பின்மையையும் பக்கவிளைவையும் உணர்ந்து மெதுவாக இயற்கை ஆற்றலை நாடத் துவங்கியிருக்கின்றன.ஆனால் இந்தியாவோ இவர்களின் காலடித்தடத்தை பின்பற்றி அதே கிணற்றில் வீழ்ந்து மடிய ஆசைப்படுகிறது.பிறநாடுகளின் அனுபவத்தை நம் கருத்தில் கொள்ளவேண்டியதன் அவசியத்தை நாம் உணர வேண்டும்.

இந்தியாவில் வரும் 2032 ஆம் ஆண்டில் 8,00,000 MW மின்சாரம் தேவைப்படும் என இன்றைய வளர்ச்சி விகிதத்தின் அடிப்படையில் கணிக்கப்படுகிறது.இதை அடையவேண்டி நம்முடைய அரசு திட்டமிட்டிருக்கும் அணுமின் நிலையங்கள் உற்பத்தி செய்வது வெறும் 60,000MW ஆகும்.தற்போது இந்தியாவில் உள்ள ஆறு அணுமின் நிலையங்கள் உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தின் திறனளவு 400MW-1600MW வரை வேறுபடுகிறது.இவற்றில் பயன்படுத்தப்படும் யுரேனியம் ஜார்கண்டில் உள்ள சுரங்கத்தில் தோண்டி எடுக்கப்படுகிறது.கடந்த 40 ஆண்டுகளில் இவை ஏற்படுத்திய பாதிப்பைத் தான் கீழே காண்கிறோம்.மேலும் இதைப்போல ராஜஸ்தான் ராவத்பாட்டா அணுமின் நிலைய சுற்றுப்புற பகுதிகளும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இவை அணு உலைகள் எந்த விபத்துக்கும் உள்ளாகாமல் அன்றாட கசிவில் ஏற்பட்ட பக்கவிளைவே.அவ்வாறு விபத்துக்கள் ஏற்பட்டால் நிலைமை என்னவாகும்? 1986 இல் சோவியத் குடியரசின் செர்னோபிலில் வெறும் 1000MW உற்பத்தி செய்யும் அணுஉலையில் ஏற்பட்ட விபத்திற்கு மனித இனம் கொடுத்த விலை மிக அதிகம்,அவற்றைத் தான் கீழே காண்கிறோம்.

நிலைமை இப்படி இருக்க இந்தியா திட்டமிட்டிருக்கும் அணுமின் நிலையங்களின் திறனளவு என்னை மூச்சடைக்கச் செய்கிறது.

நிலநடுக்கமும் சுனாமியும் அடிக்கடி நம்மை அச்சுறுத்தும் இந்த காலகட்டத்தில் இவற்றிற்கு ஏதுவான கடலோரப் பகுதிகளில் மீதிறன் கொண்ட இதுபோன்ற உலைகளை அமைத்தல் மக்களின் பாதுகாப்பிற்கு உலை வைக்கும் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.

இந்த அணுமின் நிலையங்கள் கணிசமான அளவு மின்சார தேவையை ஈடு செய்யும் என்ற உண்மையான நோக்கம் ஒருபுறம் இருந்தாலும் இவற்றை அமைப்பதில் பன்னாட்டு நிறுவங்களுக்கு கிடைக்கப்போகும் மில்லியன் லாபங்களை பிய்த்துத் திங்க ஆசைப்படும் நம் உள்ளூர் அரசியல்வாதிகளின் பேரார்வமே இதற்கு முழுமுதற்காரணம் ஆகும்.ஆக இவற்றை நாம் அனுமதித்து உலகின் வளமான மண்ணையும் மக்களையும் கொண்ட நம் பாரதத்தை எல்லாவற்றிலும் கதிரியக்கத்தைக் கலந்து அடுத்த 1000 வருடங்களுக்கு சுடுகாடாக்க வேண்டுமா?

சரி இதற்குத் தீர்வு தான் என்ன? என்றால் அது இயற்கை ஆற்றல் தொழில் நுட்பமும்(Energy Technology) மற்றும் இன்ன பிற புதிய மின் உற்பத்தி முறைகளும்,தொலைத்தொடர்புத் துறைக்குப் பின் இந்தியாவில் பெரிய புரட்சியை ஏற்படுத்தவிருக்கும் இயற்கை ஆற்றல் மாற்றத் தொழில்நுட்பத்தைப் பற்றி அடுத்த பதிவில் விரிவாக காண்போம்...till then take a deep breath...

சௌந்தரம் கிழவியும் இலந்தை மரமும்...(அறுபடாத வேர்கள்)

2011-04-14T22:11:00.000+05:30

நாம் நம் பள்ளி நாட்களில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒவ்வொரு பருவ காலங்களிலும் ஒவ்வொரு பழங்களைப் பறித்துச் சாபிடுவதிலும் வாங்கிச் சாப்பிடுவதிலும் அனுபவித்த சந்தோசத்தை கண்டிப்பாக யாராலும் மறக்கமுடியாது.மாங்காய்,மாம்பழம்,நாகப்பழம்,கொடுக்காபுளி,நெல்லிக்காய்,விளாம்பழம்,சீதாப்பழம்,நுங்கு,கிழங்கு,முந்திரிப் பழம்,வெள்ளரி,இலந்தைப் பழம் என ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு சீசன் உண்டு.அந்த நாட்களில் நம்முடைய சிந்தனை முழுதும் அதை சுற்றியே இருப்பது தவிர்க்க முடியாதது!.இவற்றில் ஏதேனும் ஒரு மரத்தில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து நாம் கண்டிப்பாக கல் எறிந்திருப்போம்.அப்படி என் வாழ்வில் மறக்க முடியாதது இலந்தை பழம்.எங்கள் ஊரில் உள்ள ஒரு பாட்டி வீட்டில் இரண்டு இலந்தை மரங்கள் அருகருகே இருந்தன.அவை அண்ணன் தம்பியைப் போல ஒன்று பெரிதும் மற்றொன்று சிறிதுமாக இருக்கும்.நண்பர்களுள் சிலருக்கு சிறிய மரத்தின் பழத்தின் சுவை பிடிக்கும்.எனக்கும் மற்ற சிலருக்கும் பெரிய மரத்தின் பழத்தினுடைய சுவை பிடிக்கும்.அந்த மரம் அமைந்த கொல்லை மிகப் பெரியது.நடுவே மிகப் பெரிய மாடி வீடு.அதன் பின்னே இம்மரங்கள் வளர்ந்து நின்றன.நாங்கள் பள்ளியிலிருந்து வரும்போது இந்த வீட்டை தாண்டியே எங்கள் வீட்டுக்கு போக வேண்டும்.இலந்தை காய்க்க ஆரம்பித்ததுமே நாங்கள் எங்கள் வருகையை அங்கே பதிந்துவிட்டே பள்ளிக்கும்,திரும்ப வீட்டுக்கும் செல்வது வழக்கம்.இதிலென்ன சிறப்பு என்கிறீர்களா?உண்டு.அது சௌந்தரம் கிழவி...

நேரில் பாட்டி என்றாலும் நாங்கள் எங்களுக்குள் கிழவி என்றே அழைப்போம்.

சௌந்தரம் கிழவிக்கு நாங்கள் அத்துமீறி உள்ளே நுழைவது பிடிக்காது.காரணம் ஒருமுறை நண்பன் ஒருவன் எறிந்த கல் நேராக கிழவி வீட்டின் கண்ணாடி ஜன்னலைப் பதம் பார்த்தது.மேலும் கல்லெறிந்து கீழே உதிர்ந்து விழும் இலைகளை கூட்டிப் பெருக்குவது கடினம்.வேலி அடைப்பை நாங்கள் திறந்தே விட்டுவிடுவதால் மாடுகள் உள்ளே கொல்லைக்குள் புகுந்து தென்னம்பிள்ளைகளைக் கடித்துவிடுகின்றன என்பன கிழவியின் குற்றச் சாட்டுகள்.ஆகையால் நாங்கள் வேலி அடைப்பைத்

தொட்டதுமே இரைந்துகொண்டே எங்களை விரட்ட ஓடி வரும் கிழவி.வீட்டில் எல்லோரும் வெளியே சென்றுவிட்டாலும் கிழவி மட்டும் காவலாக கையில் ஒரு கம்புடன் வெளியே உட்கார்ந்திருக்கும்.பாதையில் போவோர் வருவோரை யேசிக் கொண்டிருக்கும்.அப்படி யாரும் வரவில்லை என்றால் கோழி,ஆடு மாடுகளை திட்டிக் கொண்டிருக்கும். கிழவியின் கண்ணில் மண்ணைத் தூவிவிட்டு வீட்டின் முகப்பைக் கடப்பதென்பது அவ்வளவு சுலபமல்ல.இருப்பினும் நாங்கள் பிற்காலத்தில் அதில் கை தேர்ந்தவர்களாக மாறிவிட்டோம்.

கல்லெறிந்த சத்தம் காதில் விழுந்தால் நல்ல தமிழ் வசனங்களை பேசிக் கொண்டே கிழவி தாவிக் குதித்து வரும் எங்களை விரட்ட.நாங்கள் போர்க்கால நடவடிக்கையாக அடித்த பழங்களை பைகளில் அடைத்துக் கொண்டு பின் பக்க அடைப்பின் கவயைத் தாண்டி வயல் வெளிகளுக்குள் ஓடிவிடுவோம்.கிழவியின் பேச்சுக் குரல் முழுதும் ஓய்ந்த இடத்தில் ஓட்டத்தை நிறுத்தி எங்கள் பங்கு பிரிப்பை ஆரம்பிப்போம்.ஒருபுறம் கையில் தூக்கிப் பிடித்த சேலையுடன் ``பயலுவ என்ன அக்குருமம் பண்ணுதுவ`` என சொல்லிக்கொண்டே அந்தக் கொல்லயயைச் சுற்றி வரும்.விடுமுறை நாட்களில் அந்தப் பின்புற வழியில் சுலபமாய் வந்துவிடுவோம்.காய்ந்த சருகுகளில் காலடி சத்தம் கேட்காமல் மெதுவே நடந்து வருவோம்.எப்படியாவது கிழவி மோப்பம் பிடித்துவிடும்.எங்களுக்கும் கிழவியிடம் வசை வாங்காமல் பறித்த பழங்கள் அன்றைக்கு இனித்ததே இல்லை.அப்படி பறித்த பழங்களை சுவை இல்லை என்று சில நேரங்களில் வீசி எறிந்திருக்கிறோம்.இன்னும் ஊர்ப் பொது இடங்களில் இரண்டு மூன்று இலந்தை மரங்கள் உண்டு.அவை பறிப்பாரற்று கொட்டி அழிந்தாலும் பழங்களை நாங்கள் பறிப்பதே இல்லை.கிழவி அசந்த நேரத்தில் நாங்கள் கொன்றை மரத்திலிருந்து பிடித்து வரும் பொன்வண்டுக்கு இலந்தை இலைகளை உணவாகக் கொடுத்து சினிமாக் கதைகள் பேசி அந்த நிழலில் அமர்ந்திருப்பது எங்களுக்கு பிடித்தமான ஒன்று.அன்றாட வாழ்வில் நாங்கள் பார்க்கும் பழகும் உயிர்களுள் இலந்தை மரம் தவிர்க்க முடியாததாக மாறிப்போனது.என்னுடைய ஆரம்ப பள்ளிக் கால கோடை நாட்களின் பெரும்பாலான பொழுதுகளை இங்கே தான் நண்பர்களுடன் கழித்திருக்கிறேன்.அவ்விரு மரங்களில் எத்தனை கிளைகள் இருந்தன,எப்படிப்பட்ட கவைகள் இருந்தன,எந்த இடத்தில் கணுக்கள் இருந்தன,அதில் எந்த கிளை முறிந்திருந்தது,எந்த கிளையில் அதிகமான காய்கள் இருந்தன என்று என்னால் இப்பொழுதும் காணமுடிகிறது.

கால ஓட்டத்தில் நான் உயர்நிலைக் கல்வி பயில நகரத்திற்கு சென்றுவிட்டேன்.விடுமுறைக்கு ஊருக்கு வந்த போதும் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து எங்கள் போதி மரத்தை நாடிச் சென்றோம்.சௌந்தரம் கிழவி வெளியே அமர்ந்திருந்தாள்.நான் அதே பயத்துடன் முகப்பைக் கடந்தேன்.ஆனால் இம்முறை எதுவும் கேட்கவில்லை.முதுமையின் பலகீனத்தால்

தலை லேசாக ஆடிக்கொண்டிருந்தது,கண்களும் மங்கியிருக்க வேண்டும் அதனால் தானோ என்னவோ எங்களை சிறிதும் பொருட்படுத்தாமல் எங்கோ வெறித்துக் கொண்டிருந்தாள்.மரத்தின் பெரும்பான்மையான கிளைகள் வெட்டப்பட்டிருந்தன.கிழவியின் மகன் கடலை வயலில் மாடுகள் புகுந்துவிடாமல் இருக்க முள்ளுடன் உள்ள இலந்தைக் கிளைகளை வெட்டி வைத்துவிட்டாராம்.சிறிது நேரம் அங்கேயே நின்றபோது எதோ இடம் மாறி வந்த உணர்வு ஏற்பட நிற்க மனமில்லாமல் நடக்க ஆரம்பித்தேன்.இன்னும் ஆறுமாசத்தில துளிர்த்திடும் என்றான் நண்பன்.கல்லூரியில் சேர்ந்து ஆண்டு முடிந்தது.பேருந்து ஏறியதுமே பழைய இலந்தை மரக் கிளைகள் என் கண்களில் வந்து ஆடியது.பேருந்திலிருந்து இறங்கி வீட்டை எட்டியதும் ஓடிவந்து அணைத்துக் கொண்டாள் அம்மா.நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் வீட்டுச் சாப்பாடு.எனக்கு பிடித்த அம்மாவின் கை வண்ணத்திலான மீன் குழம்பு.சாப்பிடும்போது `தம்பி இந்த சௌந்தரம் பாட்டி இருக்குல்ல..அது செத்துபோச்சுடா முந்தாநாளு,காலைல ஒரு எட்டு போயி தலைய காமிச்சிட்டு வந்திடு,அந்த மாமா இருப்பார்` என்றாள் அம்மா.மனதில் பல கேள்விகளுடன் பொழுது விடியக் காத்திருந்தேன்.

பெரிய பந்தல் போடப்பட்டிருந்தது வீட்டின் முன்பு.மொட்டைத் தலையுடன் கணேசன் மாமாவும் இன்னும் இரண்டுபேரும் பந்தலில் அமர்ந்திருந்தார்கள்.தகனத்திற்கு வரமுடியாத சில பெண்கள் அன்று வந்து வீட்டினுள் ஒப்பாரி வைத்துக் கொண்டிருந்தது என் காதுகளில் விழ அது லேசான படபடப்பை ஏற்படுத்தியது எனக்கு.என்னைப் பார்த்து மௌனமாக தலையை ஆட்டினார் கணேசன் மாமா.கீழே விரிக்கப்பட்டிருந்த விரிப்பில் சென்று அமர்ந்தேன்.சிறிதுநேரம் மௌனம் காத்துவிட்டு லேசாக பின்புறம் எட்டிப் பார்த்தேன்.வெறிச்சோடிக் கிடந்தது.இலந்தை மரம் இருந்த இடத்தில் இரண்டு அடிக் கட்டைகள் மட்டுமே எஞ்சி இருந்தன.மனம் கனத்துபோக கண்களில் நீர் கட்டிக் கொண்டது.உண்மையில் சௌந்தரம் பாட்டியின் மீது பாசம் வந்தது அப்போது எனக்கு.காரணம் அவள் எங்களை எப்போதும் விரட்டியிருதாலும் இவ்வளவு நாட்களாக மரத்தையும்,மரத்திற்கும் எங்களுக்குமான நட்பையும் காத்தவள் அவள் தான் என்பதை உணர்ந்தேன்.பாட்டி இல்லையென்றால் இந்த மரம் எப்போதோ வெட்டப்பட்டிருக்கும்.இவ்வளவு காலமாக அந்த கொல்லையின் எல்லா அசையும் அசையா பொருட்களுக்கும் அவள் காவல் தெய்வமாக விளங்கி இருக்கிறாள்.இலந்தை மரத்திற்காக கட்டிய கண்ணீர் சௌந்தரம் பாட்டிக்காக சொட்டியது.கணேசன் சற்று ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தார் என்னை...அவருக்குப் புரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்தேன்...

ஊற்றிவிட்டோம் உயிர்த் தண்ணீர்!-காப்பாற்றிவிட்டோம் காந்தியத்தை...!

2011-04-09T15:20:00.000+05:30

எகிப்து,துனிசியா மற்றும் லிபியா என உலகின் பல நாடுகள் மாற்றத்துக்கான புரட்சி போராட்டங்களில் வெடித்துக்கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில் அவர்களுக்கெல்லாம் பாடம் புகட்டியிருக்கிறார்,அறவழிப் போராட்டத்தின் மகிமையை உலகுக்கு மறுபடி நினைவு கூர்ந்திருக்கிறார் நம் தேசத்தின் இன்றைய உண்மையான தலைவர் அன்னா ஹசாரே அவர்கள்.தம் மூத்த வயதில் அரவமில்லாமல் அறவழியில் ஒட்டுமொத்த நாட்டு மக்களின் நலனுக்கான கோரிக்கையை நிறைவேற்றிக் காட்டியிருக்கிறார்.எல்லை பாதுகாப்புப் படையில் வாகன ஓட்டுனராக தம் வாழ்வைத் தொடங்கியவருக்கு இன்று ஒட்டுமொத்த இந்திய மண்ணும் தலை வணங்குகிறது.மிகப் பெரிய அரசியல் மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்திருக்கும் இச்செயலை தனி மனிதனாக நிறைவேற்றக் காரணமாக அமைந்தது அவரது காந்தியக் கொள்கையே அல்லவா?இந்த மனப் பாங்கும் கொள்கைப் பிடிப்பும் உண்மையான காந்தியவாதிகளிடம் மட்டுமே பொதிந்து கிடக்கிறது.

ஹசாரே இன்று செய்து முடித்திருக்கும் செயலில் நான் காந்தியடிகளுக்கும் பங்கு இருப்பதாகவே கருதுகிறேன்.அவர் வெறுமனே சுதந்திரத்தை மட்டும் நமக்கு விட்டுச் செல்லவில்லை.அதற்காக அவர் பயன்படுத்திய பேராயுதத்தையும் நம்மிடையே விட்டுச் சென்றிருக்கிறார்.காந்தியடிகளின் மீது அதிருப்தி கொண்டவர்கள் பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை.அவர் இன்று ஹசரேயாகவும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.நாளை நம்மில் ஒருவராக இந்தியாவில் ஆயுள் முழுதும் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பார்.அரசியலை அழுக்குப் பிடிக்கச் செய்தவர்கள் இன்று அடிபணிந்து அந்த மகா பெரியவருக்கு உயிர்த் தண்ணீர் ஊற்றியதன் மூலம் ஹசாரேவும் காப்பாற்றப்பட்டார்...காந்தியமும் காப்பாற்றப்பட்டது.

வாய்மையே வெல்லும்!